Ο Σάντσεθ έχει ηρωοποιηθεί από το ΠΑΣΟΚ ενώ πλέον η Κοβέσι «αγιοποιείται».
Ο καθένας για διαφορετικούς λόγους, αλλά με συγκεκριμένο σκοπό.
Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη που αναζητεί τον τρίτο δρόμο, αυτόν του σοσιαλισμού που χάθηκε μεταξύ των ετών που κυβέρνησε εκτοξεύοντας χρέος και δανεικά, έχει βρει στο πρόσωπο του Πέδρο Σάντσεθ ένα είδωλο. Πέρασε έτσι από τη Δανία του Γιώργου Παπανδρέου στην Ισπανία του Νίκου Ανδρουλάκη.
Για κάποιον άγνωστο λόγο στο ΠΑΣΟΚ εκτιμούν ότι το να προσδεθούν στο άρμα του Ισπανού πρωθυπουργού θα τους δώσει πόντους έστω και αν αυτοί προέρχονται από κάτι selfies με τον πρόεδρό τους και τη συμμετοχή στα συνέδρια που διοργανώνει είτε ο ίδιος ο Σάντσεθ είτε η ομάδα των ευρωσοσιαλιστών για να διευκρινίσουν και αυτοί με τη σειρά τους πως είναι με τον… άνθρωπο και εύχονται επί γης ειρήνη.
Δεν υπάρχει ομιλία ή συνέντευξη του Νίκου Ανδρουλάκη στην οποία να μη γίνεται επίκληση στον Πέδρο Σάντσεθ και αναφορά σε έναν κοινό αγώνα –ποιον άραγε– για να αλλάξει η Ευρώπη. Κάτι σαν αυτά που έλεγε ο Αλέξης Τσίπρας πριν από τις εκλογές του 2015 όταν με τον ΣΥΡΙΖΑ άλλαζαν και την Ευρώπη και τον κόσμο όλον, όπως έλεγαν.
Ουδείς μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς σημαίνει για τους πολίτες αυτής της χώρας η ηρωοποίηση του Σάντσεθ, ούτε το άλλοθι που προσφέρεται ως προς τις σχέσεις με την Τουρκία και τις συναλλαγές που αφορούν εξοπλιστικά προγράμματα, μέσα από αναφορές περί συμφωνιών που είχαν γίνει πριν από τον σοσιαλιστή Ισπανό πρωθυπουργό. Ίσως πρέπει να κοιτάξουν το θέμα καλύτερα.
Την ίδια στιγμή, στο ΠΑΣΟΚ «αγιοποιούν» τη Λάουρα Κοβέσι. Την επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που συμπεριφέρεται απέναντι στη χώρα ως ένα είδος Ιαβέρη που επιδιώκει να συλλάβει, να καταδικάσει πολιτικούς, όπως προκύπτει από τους μέχρι τώρα χειρισμούς, ειδικά από όσα αστεία περιλαμβάνουν και οι τελευταίες δικογραφίες.
Η Ρουμάνα εισαγγελέας που τον Σεπτέμβριο αποχωρεί –η θητεία της είναι εξαετής και δεν ανανεώνεται– εμφανίστηκε στην Ελλάδα με την αντιπολίτευση συνολικά να την αποδέχεται ως ένα είδος επικεφαλής μιας επιχείρησης «καθαρά χέρια» την ώρα που υπάρχουν πολλά κενά και στον τρόπο διαχείρισης υποθέσεων αλλά και στις διαδικασίες που ακολουθούνται σε διάφορες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ανεξάρτητα όμως από αυτό, επιχειρείται να εμφανιστεί ως άτεγκτη διώκτης του εγκλήματος σε αντιδιαστολή με τους δικαστικούς λειτουργούς στη χώρα που αποδομούνται από την αντιπολίτευση με κάθε τρόπο και για κάθε υπόθεση που οι αποφάσεις δεν τη συμφέρουν μπροστά στην προσπάθεια να πληγεί η κυβέρνηση.
Με απλά λόγια, υπερθεματίζουν για την Ευρωπαία εισαγγελέα ενώ υποβαθμίζουν διαρκώς τους Έλληνες δικαστικούς λειτουργούς βάλλοντας μονίμως κατά της ηγεσίας της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Είναι ενδεικτικό ότι κάθε απόφαση που δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς της αντιπολίτευσης στηλιτεύεται όχι ως προς το περιεχόμενο αλλά ως προς τους λειτουργούς που την εκδίδουν και οι οποίοι σχεδόν χαρακτηρίζονται φερέφωνα της εξουσίας.
Και στις δύο περιπτώσεις το ΠΑΣΟΚ έχει πέσει σε μια «λούπα» επαναλαμβάνοντας τα ίδια και τα ίδια απευθυνόμενο σε ένα κοινό που αναζητεί πάντα μια δικαιολογία για να δηλώσει οργισμένο ή αγανακτισμένο. Ξεχνά πως όσο το τέρας στην αρένα μαθαίνει στο αίμα τόσο περισσότερο θέλει. Παραβλέπει επίσης ότι ο βοσκός που φώναζε συνεχώς «λύκος, λύκος» στο τέλος την πάτησε.
Συνολικά η αντιπολίτευση επιχειρώντας να ζήσει τον… μύθο της διά εκπροσώπων χάνει και την όποια παρεμβατικότητα ή διείσδυση ακόμη και σε αυτούς που απευθύνεται.
