Η παρουσία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη σύναξη της Βαρκελώνης έστειλε το μήνυμα πως έχει κόψει κάθε δεσμό με το Κέντρο.
Στις 17 και 18 Απριλίου, στη Βαρκελώνη, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια φυγής προς τα μπρος, ο Ισπανός πρωθυπουργός και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Πέδρο Σάντσεθ, παρέα με τον Σουηδό πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PES) και πρώην πρωθυπουργό, Στέφαν Λεβέν, έβαλαν την ταφόπλακα στην ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία και έστειλαν στους κεντρώους όλης της Ευρώπης μήνυμα ότι… έχουν αλλάξει ημισφαίριο.
Και η παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη στη σύναξη έστειλε το μήνυμα πως έχει κόψει κάθε δεσμό με το Κέντρο και έχει πια στρέψει το βλέμμα του προς το πιο αποτυχημένο λαϊκιστικό λατινοαμερικάνικο μοντέλο.
Ο Σάντσεθ έκανε τη δουλειά του – έστω και για ένα διήμερο: προσπάθησε να αποσπάσει την προσοχή από τα σκάνδαλα που ταλανίζουν το κόμμα και την κυβέρνησή του, να ενισχύσει τους παραδοσιακούς δεσμούς της χώρας του με τη Λατινική Αμερική και να υποδυθεί τον ηγέτη του παγκόσμιου αντιαμερικανισμού.
Είναι σαφές ότι οι σοσιαλαριστεροί έχουν συνειδητοποιήσει πως η Ευρώπη δεν έχει χώρο γι’ αυτούς. Και δημιούργησαν την Παγκόσμια Προοδευτική Κινητοποίηση, απόφαση που το PES (Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα) έλαβε στο τελευταίο συνέδριό του στο Άμστερνταμ.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως η ευρωπαϊκή παρουσία ήταν χαμηλού επιπέδου, καθώς από τις ίδιες τις συμμετοχές και την υπερπροβολή τους κατέστη σαφές πως οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές δεν έχουν πια κανένα μέλλον ούτε στο πλαίσιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ούτε εντός του ευρωπαϊκού σοσιαλδημοκρατικού χώρου, που πλέον υποχωρεί και χάνει τη μία εκλογική αναμέτρηση μετά την άλλη.
Δεν είναι που στην Ουγγαρία δεν κατάφεραν καν να μπουν στη Βουλή – κι ας πανηγυρίζουν δήθεν για την πτώση του Όρμπαν. Είναι που στις πρόσφατες εκλογές στη Δανία έχασαν επτά μονάδες, είναι που στη Γερμανία χάνουν συνεχώς τις τοπικές εκλογές, είναι που ακόμη και όταν κερδίζουν κάποιους δήμους, όπως συνέβη στη Γαλλία, σε εθνικό επίπεδο παραμένουν ανύπαρκτοι, συμβάλλοντας με την αλλοπρόσαλλη ρητορική τους στην άνοδο της Ακροδεξιάς.
Η ανύπαρκτη Αριστερά του μέλλοντος
Η Κεντροαριστερά στην Ευρώπη απλά δεν υπάρχει. Συναντιούνται ξανά και ξανά για να συζητήσουν το μέλλον της Κεντροαριστεράς, αλλά αυτό σημαίνει πως πλέον δεν μπορούν να ανταποκριθούν σ’ αυτό που υπήρξε το δόγμα της Σοσιαλδημοκρατίας: «Το θέμα δεν είναι ποιο το μέλλον της Αριστεράς, αλλά τι μπορεί να κάνει η Αριστερά για το μέλλον».
Το χειρότερο είναι πως με το πέρασμα των χρόνων –και αναζητώντας τους λόγους της συνεχούς απαξίωσης με παράλληλη άνοδο της Ακροδεξιάς– οι (λεγόμενοι πλέον) Σοσιαλδημοκράτες αδυνατούν να καταλάβουν ότι το μόνο ανάχωμα απέναντι στον λαϊκιστικό αριστερισμό και στην Ακροδεξιά είναι η Κεντροδεξιά, που έχει γίνει το ασφαλές καταφύγιο για όλους τους κεντρώους.
Κι αν δεν το κατάλαβαν όλοι αυτοί, τρέχοντας πίσω από τη ριζοσπαστική Αριστερά, πώς να το καταλάβει ο Ανδρουλάκης;
Είναι προφανές ότι δεν κατάλαβε τίποτε όταν βρέθηκε σε μια συνάντηση που κάτω από το ψευδεπίγραφο σύνθημα «Για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας» συγκέντρωσε τον Λούλα της Βραζιλίας, τη Σάινμπαουμ του Μεξικού, τον Μπόριτς της Χιλής, τον Πέτρο της Κολομβίας, τον Ορσί της Ουρουγουάης, τον Ράμα της Αλβανίας, τον Νοτιοαφρικανό Ραμαφόζα. Όλους αυτούς που μας διαφήμιζε και ο Αλέξης Τσίπρας, δηλαδή!
Κομπάρσοι στην παράσταση Σάντσεθ-Λούλα
Στην πραγματικότητα επρόκειτο για μια ιδιωτική παράσταση με πρωταγωνιστές τους Σάντσεθ και Λούλα και γύρω τους ένα σωρό κομπάρσους, που παρακολούθησαν τους δύο συντρόφους να αγκαλιάζονται, να ακούνε μαζί τους εθνικούς ύμνους τους, να επιθεωρούν μαζί το άγημα, να συμπροεδρεύουν και να… μας εξηγούν προς τα πού πρέπει να πάει ο ταραγμένος κόσμος μας.
Για να μη θυμηθούμε πως ο κ. Ανδρουλάκης τάσσεται κατά της Μερκοσούρ –άρα και κατά της συμφωνίας με τη Βραζιλία του Λούλα– και ο Σάντσεθ είναι ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της. Τέτοια σύμπνοια και σύμπτωση απόψεων μεταξύ των σοσιαλαριστερών!
Οπότε το ΠΑΣΟΚ μάς ενημέρωσε πως ο κ. Ανδρουλάκης «μοιράστηκε μάλιστα μια σέλφι με τον Ισπανό πρωθυπουργό και την Ιράτσε Γκαρσία, επικεφαλής της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών».
Η Βενεζουέλα τούς γύρισε την πλάτη
Από τη συνάντηση απουσίαζε φυσικά η Βενεζουέλα, αν και την ίδια ώρα η Κορίνα Ματσάδο βρισκόταν στη Μαδρίτη, προσκεκλημένη της προέδρου της Περιφέρειας, Ισαμπέλ Ντίαθ Αγιούσο, και αποθεωνόταν από το συγκεντρωμένο στην Πουέρτα ντε Σολ πλήθος, αρνούμενη να επισκεφθεί τον Σάντσεθ στο Μέγαρο Μονκλόα. «Είναι πολύ εύκολο να καταλάβει κανείς με ποια πλευρά είναι ο καθένας», εξήγησε.
Από τη Μαδρίτη, η Αγιούσο χλεύασε τη Σύνοδο Κορυφής υπό την προεδρία του Σάντσεθ, λέγοντας ότι η Αριστερά «γιορτάζει σήμερα στη Βαρκελώνη» με διεθνείς ηγέτες που «μας δίνουν μαθήματα» για το πώς να διατηρήσουμε τη Δημοκρατία όταν «έχουν την Κούβα στο σκοτάδι» και όταν «έχουν κλέψει κάλπες από Κουβανούς, Βενεζουελάνους και Νικαραγουανούς».
Κι όταν η Αγιούσο είπε πως στη Βαρκελώνη συναντιούνται οι ηγέτες των ναρκοκρατών της Λατινικής Αμερικής, ο Σάντσεθ έσπευσε να απολογηθεί στον πολύτιμο προσκεκλημένο του, τον Ιγνάσιο Λούλα, λέγοντας «ζητώ συγγνώμη εκ μέρους της ισπανικής κοινωνίας». Η αλήθεια, όμως, είναι ότι στη Βραζιλία σχεδόν το 30% του πληθυσμού ζει σε περιοχές που ελέγχονται από τα καρτέλ και τους βαρόνους των ναρκωτικών.
Τα πρότυπα του Ανδρουλάκη
Όσο για τον επίσης οικοδεσπότη Σουηδό Λέβεν, καλό είναι να θυμηθούμε πως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2018 είχε σχηματίσει κεντροαριστερή κυβέρνηση μειοψηφίας, που έπεσε τον Ιούνιο του 2021, όταν η Αριστερά απέσυρε την εμπιστοσύνη της από την κοκκινοπράσινη κυβέρνηση μειοψηφίας (Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι), δίνοντας την ευκαιρία στους ακροδεξιούς Σουηδούς Δημοκράτες του Τζίμι Ακεσον να υποβάλουν πρόταση δυσπιστίας.
Ο Λέβεν παραιτήθηκε οριστικά στις 10 Νοεμβρίου 2021 και αρχηγός του κόμματος αναδείχθηκε η Μαγκνταλένα Αντερσον. Ελαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και τελικά, στις 29 Νοεμβρίου 2021 σχημάτισε κυβέρνηση μειοψηφίας μόνο με το κόμμα της, με 100 βουλευτές από τους 349 και με τη στήριξη ή την ψήφο ανοχής άλλων κομμάτων και βουλευτών. Γι’ αυτό και επτά ώρες μετά την ορκωμοσία της Αντερσον καταψηφιζόταν ο προϋπολογισμός της και υπερψηφιζόταν ο προϋπολογισμός της Κεντροδεξιάς.
Κάπως έτσι φαίνεται ότι οραματίζεται το μέλλον και ο κ. Ανδρουλάκης: Να λάβει μέρος σε κάποιο θνησιγενές σχήμα, το οποίο θα ρίχνει πότε ο ένας λαϊκιστής και πότε ο άλλος.
Για να πούμε δηλαδή την αλήθεια, την ταφόπλακα στην ελληνική σοσιαλδημοκρατία την είχε βάλει πολύ πριν αποφασίσει να πάει στη Βαρκελώνη.
Τους έστειλαν χαιρετίσματα
Ο Βρετανός Εργατικός πρωθυπουργός Στάρμερ προτίμησε να μη δώσει το παρών, στέλνοντας τον υπουργό Εξωτερικών, Ντέιβιντ Λάμι, ο οποίος αναφέρθηκε στις δυσκολίες του Ηνωμένου Βασιλείου στην εξισορρόπηση της ιστορικής του σχέσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες με τις τρέχουσες πολιτικές διαφορές. Και η Χίλαρι Κλίντον, ο Μπέρνι Σάντερς και ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι, συμμετείχαν μέσω προηχογραφημένου βίντεο. Δηλαδή, απλά τους έστειλαν τα χαιρετίσματά τους.
Το συμπέρασμα είναι πως Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες όπως ο Σάντσεθ και ο Ανδρουλάκης αισθάνονται άνετα ανάμεσα στους λαϊκιστές της Λατινικής Αμερικής – αλλά στην Ελλάδα το έργο το έχουμε ξαναδεί με τον Τσίπρα και τη Βενεζουέλα του Τσάβες και του Μαδούρο.
Θαπατέρο: Σταματήστε την κλάψα!
Βέβαια, δεν γνωρίζουμε αν ο Νίκος Ανδρουλάκης παρακολούθησε εκεί στη Βαρκελώνη την ομιλία του Ισπανού Σοσιαλιστή πρώην πρωθυπουργού (2004-2011), Χοσέ Λουίς Ροντρίγκες Θαπατέρο.
Οπότε δεν γνωρίζουμε και πώς ένιωσε όταν τον άκουσε να λέει: «Εμείς οι προοδευτικοί δεν κερδίζουμε ποτέ παραπονούμενοι για τις πράξεις της Δεξιάς. Κερδίζουμε πείθοντας τους ανθρώπους για τις αξίες και τις πεποιθήσεις μας».
Τους κάλεσε δηλαδή να σταματήσουν την κλάψα και να ασχοληθούν με την πολιτική – την οποία, ωστόσο, έχουν προ πολλού εγκαταλείψει.
Πολύ αργά για τον κ. Ανδρουλάκη. Είχε προλάβει να βάλει την ταφόπλακα και να αποθαρρύνει τον κόσμο της μετριοπάθειας και του Κέντρου, πολύ πριν ακούσει τον Σάντσεθ να αποκαλεί «λακέδες» τους μετριοπαθείς δεξιούς, βάζοντας τη δική του ταφόπλακα στο σύνολο της Σοσιαλδημοκρατίας…
