Τελικά η συνέντευξη-προωθητική ενέργεια του μπροέδρου Τσίπρα είχε τη μορφή τριλογίας.
Πλούτο (ο) 1. ο σκύλος του Μίκι Μάους «μπορεί να είναι δεύτερος ρόλος, αλλά ο Πλούτο κλέβει την παράσταση σε κάθε καρτούν που εμφανίζεται» 2. ο μοναδικός στόχος της φορολογικής πολιτικής του Αλέξη Τσίπρα «όταν γίνουμε κυβέρνηση θα φορολογήσουμε τον Πλούτο όσο κι αν ενοχλείται ο κύριος Μίκι Μάους»
Τελικά η συνέντευξη-προωθητική ενέργεια του μπροέδρου Τσίπρα είχε τη μορφή τριλογίας. Ενας «Αρχοντας των Κωλοτουμπών» για του οποίου το τελευταίο μέρος ο ήρωάς μας κράτησε μια από τις κλασικότερες επιτυχίες του: τη φορολόγηση του πλούτου. Μια εξαγγελία με την οποία ελπίζει να συγκινήσει τους αμετανόητους θαυμαστές του οι οποίοι (όσοι τέλος πάντων έχουν απομείνει) δεν πρέπει να διαφέρουν πολύ από τους συμπολίτες που ακόμα τους ξεγελούν οι «άνοιξε, θεία, από τον ΔΕΔΔΗΕ είμαι».
Και για να κάνει ακόμα πιο κωμική την εξαγγελία του (και να εκθέσει ακόμα περισσότερο αυτούς που μπορεί να τον ψηφίσουν) ο Αλέξης μάς διευκρίνισε ότι στον πλούτο δεν περιλαμβάνει ούτε τη «μεσαία τάξη» ούτε «αυτό που λέμε επιχειρηματικότητα», διευκρίνιση η οποία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο ηγέτης της Κουφονικολάκου στην πραγματικότητα θέλει να φορολογήσει τον σκύλο του Μίκι. Ή ότι το μόνο που θέλει είναι να ξαναρπάξει την εξουσία και στην προσπάθεια αυτή ψαρεύει κορόιδα λέγοντας ό,τι του κατέβει. Ως συνήθως.
Ε, μα πια...
Το ιδιαιτέρως ευαίσθητο ΕΣΡ εξακολουθεί να σφυρίζει αδιάφορα στην τεράστια προβολή που απολαμβάνουν τα (πανελληνίως άγνωστα μέχρι χτες) στελέχη ενός κόμματος που δεν υφίσταται στη Βουλή. Και καλά κάνει. Δεν φιλήθηκαν τίποτε άντρες στο στόμα ούτε ακούστηκε καμιά κακιά λέξη για να επέμβει και να επιβάλει τη νομιμότητα.
Μάλλον δεν περνάει από το μυαλό τους
Ακουγα σχολιαστή να κλαψουρίζει ότι «στο μεταναστευτικό έχουν πλήρως κυριαρχήσει η δεξιά και ακροδεξιά πολιτική» και σκεφτόμουν πόσο κρίμα είναι στον 21ο αιώνα να σκέφτεται κανείς με τέτοιους παρωχημένους ιδεολογικούς (και άρα κυρίως ψυχολογικούς) όρους και να αρνείται να χωνέψει ότι οι πολιτικές πριν και πάνω από όλα είναι ή ωφέλιμες ή βλαβερές.
Οι πραγματικά ευάλωτοι
Η επίθεση στην ευρωβουλευτή Λατινοπούλου από μέλη της ευάλωτης κοινωνικής ομάδας και κυρίως η αδιαφορία των στελεχών του λιμενικού είναι άλλη μια απόδειξη του ότι, χάρη στην ασυλία που τους παρέχει η πολιτεία, οι μόνοι πραγματικά ευάλωτοι είναι όσοι έρχονται αντιμέτωποι με τη δράση μειονοτήτων είτε αυτές είναι κοινωνικές είτε πολιτικές.
