Αυτό που συντελείται αυτή τη στιγμή στη Β. Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο και να το θυμηθείτε θα εξαπλωθεί ταχύτατα σε όλη την Ευρώπη, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αργοπορημένη αντίδραση σ' αυτό που επιχειρείται στην Ευρώπη τα τελευταία 25 χρόνια, δηλαδή μια αναγκαστική και κατασκευασμένη συμβίωση Χριστιανών και μουσουλμάνων, μονομερώς εις βάρος των πρώτων.
Πολύ πιο απλά είναι αυτό που πολύ πρώιμα, μόλις το 1993, είχε προβλέψει ο Χάντιγκτον, στο έργο του «Σύγκρουση των Πολιτισμών» (The Clash of Civilizations), όπου αναφέρει ότι η κύρια πηγή συγκρούσεων στον μεταψυχροπολεμικό κόσμο δε θα είναι πλέον ιδεολογική ή οικονομική, αλλά πολιτισμική και θρησκευτική.
Αυτή τη στιγμή λοιπόν στην Ευρώπη υποβόσκει και εκδηλώνεται όλο και πιο έντονα ένας θρησκευτικοπολιτισμικός πόλεμος ανάμεσα σε Χριστιανούς Ευρωπαίους και Μουσουλμάνους. Δεν πρόκειται, όπως λανθασμένα προβάλλεται για σύγκρουση γηγενών Ευρωπαίων και μεταναστών. Σε καμία περίπτωση.
Όσο κι αν προσπάθησαν συγκεκριμένα κέντρα και παράκεντρα εξουσίας να "σβήσουν" τις έννοιες του έθνους και της θρησκείας στον ευρωπαϊκό χώρο, απέτυχαν, γιατί πρόκειται για έννοιες σύμφυτες με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και την ευρωπαϊκή ταυτότητα, η οποία στηρίζεται στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, τον χριστιανισμό και τον ρωμαϊκό πολιτισμό.
Πολλοί Ευρωπαίοι(; ) πολιτικοί, είτε λόγω άγνοιας της ιστορίας, είτε λόγω ιδεολογικοπολιτικών αγκυλώσεων, είτε λόγω οικονομικών συμφερόντων (κυρίως το τελευταίο), υπήρξαν θιασώτες μιας κατασκευασμένης, αναγκαστικής και εξόφθαλμα μη απαραίτητης συμβίωσης χριστιανών και μουσουλμάνων είτε αγνοώντας ότι όποτε αυτή η συμβίωση υπήρξε στο παρελθόν (αραβική Ιβηρική, οθωμανικά Βαλκάνια, μουσουλμανική Μ. Ανατολή) ήταν πάντα και μονίμως εις βάρος των χριστιανών, με αποτέλεσμα την πληθυσμιακή τους απομείωση, την πολιτιστική υποβάθμιση και την κοινωνική και πνευματική τους οπισθοδρόμηση είτε αφελώς ελπίζοντας ότι τον 21 αιώνα η επιβεβλημένη χριστιανομουσουλμανικη συμβίωση θα έχει ποιοτικότερα χαρακτηριστικά και ότι οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί θα έρθουν πιο κοντά σε έννοιες όπως η δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και θα τα λατρέψουν, όπως θα λατρέψουν και τον δυτικό τρόπο ζωής και τον δυτικό πολιτισμό. Δυστυχώς, διαψεύστηκαν παταγωδώς. Ακόμη δεν μπορούν κάποιοι να καταλάβουν ότι η συνύπαρξη αυτών των δύο θρησκειών και πολιτισμών είναι αδύνατον να είναι ειρηνική, γιατί πολύ απλά θεμελιώδες πρόταγμα του Ισλάμ είναι η εξάπλωσή του και η ολοκληρωτική του κυριαρχία, όπως αναφέρεται σε πάμπολλα εδάφια του Κορανίου; Πόσο αφελείς ή πόσο αργυρώνητοι μπορεί να είναι κάποιοι;
Υπήρξε και το αφελέστατο επιχείρημα από ξεφτέρια(; ) Ευρωπαίους, ότι η ευρωπαϊκή οικονομία έχει ανάγκη από φτηνά εργατικά χέρια, προκειμένου να είναι ανταγωνιστική στη διεθνή οικονομία. Ερώτημα: μόνο τα μουσουλμανικά χέρια είναι φτηνά; Και ακόμη, αν η Ευρώπη έφτασε στο σημείο να εξαρτά την ύπαρξη της από τους μουσουλμάνους, τότε κάτι δεν πάει καλά όντως και πρέπει να ανησυχούμε... Από την άλλη, η πολωνική οικονομία χωρίς μουσουλμανικά εργατικά χέρια καλπάζει ενώ η ευρωπαϊκή με τα εκατομμύρια μουσουλμανικά χέρια κατακρημνίζεται.
Τι συμβαίνει λοιπόν; Πού σταματούν οι καλές προθέσεις, τα ανθρωπιστικά ιδεώδη, η ενσυναίσθηση, η συμπερίληψη, η πολυπολιτισμικότητα και πού ξεκινά η κοροϊδία, η αφέλεια, η εξαπάτηση, η ευθύνη και η απόδοση ευθυνών για την καταστροφή που συντελείται στην Ευρώπη; Και ποιοι πραγματικά καταστρέφουν την Ευρώπη, οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί που στην κυριολεξία μεταφέρθηκαν στην Ευρώπη τις περισσότερες φορές χωρίς καν να το θέλουν (και να το θυμηθείτε πολύ εύκολα και άμεσα θα επιστρέψουν στις πατρίδες τους) ή Ευρωπαίοι που διακατέχονται από ανεξήγητο μίσος προς τον δυτικό πολιτισμό ή Ευρωπαίοι με πρόσκαιρα οικονομικά συμφέροντα ή αφελείς Ευρωπαίοι;
Αυτό λοιπόν που από εδώ και πέρα πρόκειται να συμβεί και να γενικευθεί στην Ευρώπη είναι η έξαρση των συγκρούσεων μεταξύ χριστιανών (γηγενών και μεταναστών από άλλες χριστιανικές χώρες) και μουσουλμάνων, η οποία θα οδηγήσει σε τεράστια κοινωνικοπολιτική αναστάτωση με σοβαρότατες συνέπειες και στην οικονομία, επιβεβαιώνοντας αυτό που γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με την ιστορία, ότι δηλαδή η ευρωπαϊκή ιστορία είναι στην ουσία μια ιστορία συγκρούσεων και πολέμων.
