Προχτές προβλήθηκε το τελευταίο έκτο επεισόδιο της ενημερωτικής εκπομπής του Αλέξη Παπαχελά για τη 17 Νοέμβρη στο Σκάι.
Ήταν μια ομολογουμένως εξαιρετική εκπομπή που προσπάθησε να ρίξει φως στον φάκελο της μεγαλύτερης, ιστορικότερης και πιο δραστήριας τρομοκρατικής οργάνωσης της Ελλάδας και ίσως και της Ευρώπης.
Αν κάποιος παρακολουθήσει τη σειρά, δεν είναι δύσκολο να εξάγει κάποια εύλογα συμπεράσματα και να καταλήξει σε κάποια ερωτήματα.
1. Τα δύο ηγετικά στελέχη της οργάνωσης (Γιωτόπουλος και Κουφοντίνας) ήταν ιδεοληπτικοί και άρρωστοι μαρξιστές, γεμάτοι μίσος, οι οποίοι και πάλι, αν μπορούσαν, θα σκότωναν αθώους ανθρώπους, για την αρρωστημένη ιδεοληψία τους. Ήταν λογικό εξάλλου και τα δύο ηγετικά μέλη να είναι διαποτισμένα με τη θολοκουλτούρα της ακραίας και βίαιης Αριστεράς, αφού ο πατέρας του Γιωτόπουλου ήταν στενός συνεργάτης του Τρότσκι και ο παππούς του Κουφοντίνα, ΕΛΑΣΙΤΗΣ, γεμάτος μίσος και άσβεστο πόθο για εκδίκηση, κατά τα λεγόμενα του "ηρωικού" εγγονού του. Θεωρούν τους εαυτούς τους ακόμη και τώρα επαναστάτες και την οργάνωση επαναστατική, που συμμετέχει ενεργά στην πάλη των τάξεων.
2. Ήταν μόνον αυτοί οι δύο οι ηγέτες της οργάνωσης;
3. Οι αδερφοί Ξηροί (Σάββας και Χριστόδουλος) μάλλον θα ήταν κάποια χαμηλής νοημοσύνης άτομα, πωρωμένα και αυτά από αριστερές μυθολογίες και ιδεολογήματα, τα οποία πολύ πρόθυμα δέχτηκαν να γίνουν τα εκτελεστικά όργανα, όταν οι δύο ηγέτες έπαψαν να δολοφονούν. Το αγγελικό πρόσωπο του Σάββα και τα τροφαντά μαγουλάκια του Χριστόδουλου ας μη μας ξεγελούν.
4. Εμφανίστηκαν διάφοροι επώνυμοι Αριστεροί (Τσεκούρας, Καραμπελιάς, Στάικος), οι οποίοι όλοι, ως μέλη αντιδικτατορικών οργανώσεων στο Παρίσι (χωρίς βίαιη δράση όμως), γνώριζαν προσωπικά τον Γιωτόπουλο και τις καταβολές του αλλά, όταν κατηγορήθηκαν ως αρχηγοί της οργάνωσης (Καραμπελιάς) ή κλήθηκαν από την αστυνομία κατά τα πρώτα χρόνια δράσης της οργάνωσης, αρνήθηκαν να βοηθήσουν, δηλώνοντας πως δεν ξέρουν τίποτα. Πόσο πιο γρήγορα θα εξαρθρωνόταν η 17Ν, αν μιλούσαν...
5. Μέχρι πριν τη διακυβέρνηση Σημίτη, επικρατούσε σε όλον τον πολιτικό κόσμο της χώρας, ακόμη και στη ΝΔ, μια αντίληψη ανοχής και μη αντίδρασης στη δράση της οργάνωσης, ως ένα είδος εξιλέωσης για την ήττα της Αριστεράς στον Εμφύλιο, τη μετεμφυλιακή Δεξιά και στη συνέχεια τη δικτατορική βία προς τους Αριστερούς, με αποτέλεσμα η 17Ν να εμφανίζεται και να πλασάρεται ως μια "λογική" αντίδραση των Αριστερών θυμάτων προς τους Δεξιούς και καπιταλιστές θύτες.
6. Παροιμοιώδης η ανοργανωσιά και ασύλληπτες οι γκάφες τόσο της ΕΛΑΣ, όσο και της CIA στις προσπάθειές τους να εξαρθρώσουν την οργάνωση. Για 20 περίπου χρόνια, ήταν κυριολεκτικά στο σκοτάδι, μετατρέποντας τους κατά τα άλλα τρομοκράτες του γλυκού νερού σε ανίκητους ήρωες. Μόνο μετά τη σύλληψη αποκαλύφθηκε ποσό ανίδεες και άχρηστες ήταν οι διωκτικές αρχές και πόσο τυχεροί ήταν οι τρομοκράτες, όταν άδειαζαν αποθήκες του Ελληνικού Στρατού και έκλεβαν όπλα από το Πολεμικό Μουσείο και αστυνομικά τμήματα μέρα μεσημέρι.
7. Το σκηνικό αλλάζει δραματικά μετά τη δολοφονία του Βρετανού αξιωματικού Σόντερς και την εμπλοκή της ΜΙ6. Παράλληλα, οι Ολυμπιακοί του 2004 πλησίαζαν ενώ είχε αλλάξει και η βούληση της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, του πρωθυπουργού Κ. Σημίτη του υπουργού Δημ. Τάξης Χρυσοχοΐδη.
Τα αποτελέσματα φάνηκαν σχεδόν αμέσως μετά την εμπλοκή των Βρετανών. Με διαφορετικές αντιλήψεις και μεθόδους οι αρχές οδηγήθηκαν γρήγορα στην εξάρθρωση της 17Ν.
Το ερώτημα που αυτομάτως τίθεται: είναι δυνατόν δύο άρρωστοι μαρξιστές και άλλα δυο-τρία υποκείμενα χαμηλής νοημοσύνης (αποδείχτηκε από το ξεκατίνιασμα Γιωτόπουλου-Χριστόδουλου Ξηρού στα δικαστήρια, όπου αλληλοβρίζονταν) να είναι τα κεντρικά πρόσωπα της μεγαλύτερης και φονικότερης τρομοκρατικής οργάνωσης της Ελλάδας και ίσως της Ευρώπης και να προκάλεσαν τόσο θάνατο, πόνο και καταστροφή στη χώρα για σχεδόν τριάντα χρόνια;
