Μέχρι πότε η πολιτική των ανοιχτών συνόρων της Ευρώπης θα σκοτώνει τα παιδιά της;
Πριν λίγες εβδομάδες ήταν το Μπέλφαστ. Τώρα είναι μια άλλη πόλη στη Γαλλία αυτή τη φορά. Είναι η Ναρμπόν, εκεί όπου ο 17χρονος Louis έχασε τη ζωή του έπειτα από έναν αδιανόητης αγριότητας ξυλοδαρμό από ομάδα Βορειοαφρικανών.
Μέχρι πότε θα βαφτίζουμε «μεμονωμένα περιστατικά» όσα επαναλαμβάνονται με τρομακτική συχνότητα; Μέχρι πότε οι ευρωπαϊκές κοινωνίες θα πληρώνουν με αίμα την ιδεοληψία των ανοιχτών συνόρων, της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, της ατιμωρησίας;
Η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με οργή, κατακλυσμό αναρτήσεων υπέρ του δολοφονημένου παιδιού, και έντονο δημόσιο διάλογο γύρω από την ασφάλεια και τη μεταναστευτική πολιτική, και η Ευρώπη, για ακόμη μία φορά κάνει πως εκπλήσσεται.
Δεν φταίει κάθε μετανάστης. Προς Θεού. Φταίει όμως μια Ευρώπη που ξέχασε να φυλάει τα παιδιά της. Μια Ευρώπη που ενδιαφέρεται περισσότερο να μη χαρακτηριστεί «σκληρή», παρά να προστατεύσει τους πολίτες της. Μια Ευρώπη που κάθε φορά μετά από ένα έγκλημα ανάβει κεριά, βγάζει ανακοινώσεις, μιλά για «σοκ» και μετά συνεχίζει ακριβώς την ίδια πολιτική.
Όχι, δεν είναι κανονικότητα να δολοφονούνται παιδιά στους δρόμους. Δεν είναι ανθρωπισμός να αφήνεις τις κοινωνίες απροστάτευτες. Η ασφάλεια δεν είναι ακροδεξιά λέξη. Είναι το πρώτο δικαίωμα κάθε πολίτη.
