Με αποχή μέχρι να γίνει δεκτό το αίτημά τους «απειλούν» οι δικηγόροι πολιτικής αγωγής και υπεράσπισης, ενώ οι γονείς του αδικοχαμένου αστυνομικού κάνουν λόγο για «απάνθρωπες συνθήκες».
Ξεχειλίζει η οργή και η αγανάκτηση των γονιών του δολοφονημένου αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη και εξαντλείται η υπομονή όλων των παραγόντων της δίκης όσο οι αρμόδιες αρχές δεν εισακούν τις συνεχείς εκκλήσεις για μεταφορά της δίκης από τη δικαστική αίθουσα των φυλακών του Κορυδαλλού στο Εφετείο Αθηνών.
Καθημερινά οι δικηγόροι πολιτικής αγωγής και υπεράσπισης αλλά και οι δικαστές και εισαγγελείς θέτουν το θέμα της μεταφοράς και όσο οι φωνές τους συνεχίζουν να «βοούν εν τη ερήμω», τόσο ενισχύονται οι σκέψεις για αποχή από τη συγκεκριμένη δίκη.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό, αφού η ακροαματική διαδικασία δεν έχει φτάσει ούτε καν στα μισά και μέχρι την ολοκλήρωσή της είναι πολύ μακρύς ο δρόμος, δεδομένου ότι θα διακόψει και για τις καλοκαιρινές διακοπές, τουλάχιστον για δύο μήνες. Ακόμη, πιθανές καθυστερήσεις ενδέχεται να οδηγήσουν και σε παραγραφή ορισμένων αδικημάτων που είναι σε βαθμό πλημμελήματος.
Αμείλικτα, λοιπόν, τα ερωτήματα που θέτει κατ’ επανάληψη η μάνα του αδικοχαμένου αστυνομικού, Ευγενία Λυγγερίδη: «Έχω δύο εβδομάδες που έκανα προσωπικά έκκληση στα αρμόδια υπουργεία ώστε να γίνει μεταφορά της δίκης. Κανείς δεν απαντά. Απορώ γιατί δεν μας μεταφέρουν».
Ομοίως και ο τραγικός πατέρας, Θανάσης Λυγγερίδης συχνά πυκνά ξεσπά: «Δεν είμαστε φυλακισμένοι εγώ και η γυναίκα μου να ερχόμαστε στη φυλακή. Είναι απάνθρωπες οι συνθήκες. Δεν νοείται δίκαιη δίκη χωρίς ακροατήριο». «Διαπιστώνουμε ότι η αίθουσα είναι άδεια από κοινό. Οι μόνοι που είναι παρόντες είναι οι γονείς με την ψυχική τους οδύνη να πολλαπλασιάζεται κάθε φορά που βρίσκονται εδώ. Ο φυσικός χώρος του δικαστηρίου δεν είναι η δικαστική φυλακή. Δημόσια δίκη θεωρείται μια δίκη σε φυσικό χώρο δικαστηρίου όπως το Εφετείο Αθηνών», επεσήμανε η δικηγόρος της οικογένειας Λυγγερίδη, Μαρία Χατζηκωνσταντίνου.
Την απόλυτη συναίνεση και αρωγή στην προσπάθεια για μεταφορά της δίκης παρέχουν και οι δικηγόροι της υπεράσπισης. «Παρά τα επανειλημμένα αιτήματα όλων των παραγόντων της δίκης, η εκδικαζόμενη από τις 5 Νοεμβρίου 2025 υπόθεση στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού εξακολουθεί, υπό δυσμενείς συνθήκες, να εκδικάζεται στην ίδια αίθουσα.
Η πολιτεία έχει υποχρέωση και δεν εναπόκειται στην καλή της διάθεση να διασφαλίσει αξιοπρεπείς συνθήκες εκδίκασης. Επειδή έως σήμερα όλως προσχηματικά και άνευ σοβαρής αιτιολογίας κωφεύει, εκτιμώ ότι ο μόνος πρόσφορος τρόπος για να εισακουστούμε, ώστε να μπορέσουμε να ασκήσουμε καθώς πρέπει τα υπερασπιστικά καθήκοντά μας, είναι να αρθεί η απόφαση των ΔΣΑ και ΔΣΠ περί αναστολής της αποχής των δικηγόρων απ’ τη συγκεκριμένη δίκη», δηλώνει στο «Μανιφέστο» ο εκ των συνηγόρων υπεράσπισης, Παναγιώτης Γκούσκος.
Οι δικηγόροι της δίκης θεωρούν ότι ουσιαστικά εξαπατήθηκαν από τις αρμόδιες αρχές διότι λίγο πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, από τους Δικηγορικούς Συλλόγους Αθηνών και Πειραιά είχε αποφασιστεί αποχή, μέχρις ότου λυθεί το θέμα της αίθουσας. Τότε, προκειμένου να μην καθυστερεί η εκδίκαση της υπόθεσης, έλαβαν τη διαβεβαίωση από την πολιτεία ότι αφού τελειώσουν οι μεγάλες δίκες στο Εφετείο (δίκη Χρυσής Αυγής κ.λπ.) θα διευθετηθεί και το θέμα της δίκης Λυγγερίδη.
Πατώντας πάνω σε αυτήν την «υπόσχεση» οι δικηγόροι ανέστειλαν την αποχή. Σήμερα όμως, και αρκετούς μήνες μετά τη λήξη της δίκης της Χρυσής Αυγής, βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να μη δείχνουν οι αρμόδιοι διάθεση να τηρήσουν την υπόσχεσή τους και ίσως αυτός είναι και ο λόγος που μπορεί να ενεργοποιηθεί η απόφαση της αποχής.
Πρόχειρες εγκαταστάσεις
Σύμφωνα με τους δικηγόρους, η αίθουσα έχει απολύτως ακατάλληλο σχήμα (μακρόστενη) με συνέπεια ο μεγάλος αριθμός συνηγόρων και διαδίκων να αδυνατεί να παρακολουθήσει τη διεξαγόμενη διαδικασία.
Τα πρόχειρα, κακοφτιαγμένα και με ελάχιστη επιφάνεια έδρανα των συνηγόρων δεν επαρκούν ούτε για την απόθεση των εγγράφων της ογκωδέστατης δικογραφίας. Στην αίθουσα υπάρχει ένα μόνο μικρόφωνο σε κάθε πλευρά, που σημαίνει ότι δικηγόροι που λαμβάνουν τον λόγο να εγκαταλείπουν το προορισμένο για αυτούς έδρανο και να σπεύδουν στο μοναδικό μικρόφωνο. Επιπλέον, θέτουν ζητήματα υγιεινής καθώς, όπως σημειώνουν, «η αίθουσα είναι δύσοσμη και άκρως ανθυγιεινή, χαμηλοτάβανη και με ανεπαρκέστατο αερισμό».
Απαιτούμενος σεβασμός
Από την πλευρά τους οι γονείς του Γιώργου Λυγγερίδη, που άφησε την τελευταία πνοή του βάρβαρα χτυπημένος από το αβυσσαλέο τυφλό οπαδικό μίσος, σηκώνουν τον σταυρό του μαρτυρίου, σέρνοντας τα βήματά τους από τη Θεσσαλονίκη στον Κορυδαλλό προκειμένου να παρίστανται σε μια δίκη, η οποία διεξάγεται σε έρημο σιωπής από πολλά μέσα ενημέρωσης.
Γι’ αυτό, αν η πολιτεία δεν μπόρεσε να δει και να αποτρέψει τον φόνο του Γιώργου Λυγγερίδη εκείνη τη χειμωνιάτικη νύχτα του 2023, ας ακούσει τις βγαλμένες από τη χειρότερη τραγωδία οιμωγές και ικεσίες των γονιών του.
