Πρώτα προαναγγέλλονται με πηχυαίους τίτλους στα ΜΜΕ και στη συνέχεια έρχονται με δόσεις οι δικογραφίες.
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, εκτός από μία ακόμη προφανή και επαναλαμβανόμενη (δυστυχώς) επιβεβαίωση ότι το πελατειακό κράτος στην Ελλάδα έχει γέρικες, δαιδαλώδεις και κακοφορμισμένες ρίζες, αναδεικνύει και τη σοφία του λαού, μέσα από ρήσεις, γνωμικά και παροιμίες. Από το «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται» μέχρι το «τώρα που βρήκαμε παπά, ας θάψουμε πεντέξι».
Στην προκειμένη περίπτωση, σε ρόλο παπά θα μπορούσε κανείς να φανταστεί την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Όσο για τους λύκους που χαίρονται στην αναμπουμπούλα, οι υποψήφιοι για τον ρόλο μάλλον συνωστίζονται στην ουρά για την οντισιόν γι’ αυτόν που θα παίξει καλύτερα τον άμεμπτο, ανυποψίαστο για την… κραταιά ως θάνατος νοοτροπία της εξυπηρέτησης και του ρουσφετιού…
Υποκρισία;
Αλήθεια, πέσαμε από τα σύννεφα επειδή κάποιοι βουλευτές ή συνεργάτες τους έπαιρναν τηλέφωνα στον ΟΠΕΚΕΠΕ για να απευθύνουν ερωτήματα, να λύσουν προβλήματα ή να ζητήσουν διευκολύνσεις ή «χάρες» για αγρότες της εκλογικής τους περιφέρειας; Αυτή είναι μια πολιτική συνήθεια επικοινωνίας. Αλλά δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες και δυστυχώς οι… πολιτικές εξυπηρετήσεις δεν είναι πρωτόγνωρη κατάσταση.
Κανείς δεν θυμάται τη… θεμελίωση του κομματικού-πελατειακού κράτους από το ΠΑΣΟΚ με τις κλαδικές και τους κομματάρχες-μεσάζοντες για την εκπλήρωση των αιτημάτων των ψηφοφόρων; Τότε που το ρουσφέτι ήταν άγραφος κανόνας της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας…
Αλλά τότε –στα χρόνια διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, από τον Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι τον Γιώργο Παπανδρέου– δεν είχε εγκαινιάσει τη λειτουργία της η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Γιατί, αν λειτουργούσε, θα ήταν πολλοί ενδεχομένως οι ύποπτοι για την τέλεση ποινικών αδικημάτων.
Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Γιατί στην άλλη εγείρονται ερωτήματα για τη μέθοδο διαχείρισης της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Τόσο ως προς τη διαβάθμιση των κατηγοριών στις δικογραφίες, όσο και για την πρακτική τμηματικής κατάθεσής τους για την εμπλοκή βουλευτών και υπουργών και την «τσουβαλοποίηση», με την οποία κάποιοι… λύκοι δεν μπορούν να κρύψουν τη χαρά τους. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που διατηρούν τις επιφυλάξεις τους όπως η Λ. Κανέλλη που σημείωσε: «Εντάξει τώρα, δεν ήρθε και το καθαρτήριο πυρ που λέγεται Κοβέσι».
Μια ματιά στην πρόσφατη ιστορία των σκανδάλων, ή δήθεν σκανδάλων, αναδεικνύει ομοιότητες και διαφορές των πρωταγωνιστών και των διαχειριστών. Από τις καταγγελίες της Ζωής Γεωργαντά, πρώην μέλους του διοικητικού συμβουλίου της ΕΛΣΤΑΤ και μετέπειτα υποψήφιας με τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου, σχετικά με την τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος του 2009, που έσυρε για πολλά χρόνια στα δικαστήρια τον τότε επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, μέχρι την Παρασκευή Τυχεροπούλου, πρώην προϊσταμένη Άμεσων Ενισχύσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία κατέθεσε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για «αφόρητες πιέσεις» που δέχθηκε το 2023, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς της, σχετικά με δεσμευμένα ΑΦΜ και για την «ύπαρξη κυκλώματος» που φέρεται να επηρέαζε τις πληρωμές…
Η Πόπη Παπανδρέου, η Ελληνίδα εισαγγελέας που υπηρετεί στο αποκεντρωμένο Ελληνικό Γραφείο των Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων στην Αθήνα, ηγήθηκε της έρευνας για τις παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ, με πιθανά μεγάλη ζημία στον προϋπολογισμό της ΕΕ.
Το 2021 διορίστηκε στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με χαρτοφυλάκιο τα οικονομικά εγκλήματα και τη διαφθορά και το όνομά της συνδέεται –εκτός των υποθέσεων της Σύμβασης 717 που σχετίζεται με την τραγωδία των Τεμπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ– με την πολύκροτη υπόθεση των υποβρυχίων και την αποκάλυψη του κυκλώματος προμηθειών και χρηματισμών για εξοπλιστικά προγράμματα του υπουργείου Άμυνας, που τελικά οδήγησε στη σύλληψη και καταδίκη του πρώην υπουργού Άκη Τσοχατζόπουλου, την υπόθεση της ΠΑΕ ΑΕΚ και του Μάκη Ψωμιάδη, των στημένων ποδοσφαιρικών αγώνων και των αθέμιτων στοιχηματικών πρακτικών, το σκάνδαλο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και της Αγροτικής Τράπεζας, τις κρατικές και ιδιωτικές προμήθειες υψηλού κόστους, το σκάνδαλο του Εκπαιδευτικού Ομίλου ΞΥΝΗ και την υπόθεση των εργαζομένων στο ΤΑΥΤΕΚΩ.
Στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, η Παρασκευή Τυχεροπούλου, ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής περιέγραψε έναν «πολυπλόκαμο μηχανισμό» μέσα στον ΟΠΕΚΕΠΕ, που λειτουργούσε σε σύμπραξη με Κέντρα Υποβολής Δηλώσεων και, κατά περίπτωση, με την ανοχή ή κάλυψη προϊσταμένων, επιτρέποντας παράνομες ή αδικαιολόγητες αγροτικές ενισχύσεις. Διαβίβαζε δεκάδες υποθέσεις παράνομων ενισχύσεων σε εθνικούς εισαγγελείς και στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, στοχοποιούμενη, σύμφωνα με μάρτυρες, ακριβώς λόγω αυτής της δράσης της.
Στο σκεπτικό Τυχεροπούλου ήρθε να προστεθεί και το μπαράζ καταγγελιών του πρώην προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ Γρηγόρη Βάρρα, μετά την αποπομπή του. Και ο υπερβάλλων ζήλος του για την αλήθεια ήταν τέτοιος που ακόμη και στα SMS που έστελνε ο ίδιος υπήρχε η επισήμανση: «Όπως πρώτος αποκάλυψε ο Βάρρας»!
Σε αυτήν τη φάση, ωστόσο, η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν είχε καταδείξει ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων.
Αριστεροί και αριστερίζοντες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έγραφαν… διθυράμβους για το τρίδυμο με καθοριστικό ρόλο στην αποκάλυψη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Την Ευρωπαία Εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι, την Ελληνίδα εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου και το στέλεχος του ΟΠΕΚΕΠΕ Παρασκευή Τυχεροπούλου.
Ήταν οι ίδιοι, ή οι πολιτικοί συγγενείς τους, που πρωτοστάτησαν στην υπόθεση Γεωργίου, τα Greek Statistics, με εγγύηση το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς.
Τον κρέμασαν στα μανταλάκια
Ο πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέας Γεωργίου, αθωώθηκε για τρίτη φορά για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης, περί διόγκωσης του ελλείμματος του 2009 με αποτέλεσμα να διευκολυνθεί η υπαγωγή της χώρας σε μνημόνια.
Τα χρόνια διακυβέρνησής του ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη συνδρομή των ΑΝΕΛ, επιχειρούσε με κάθε τρόπο να καταδικάσει τον πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ. Η Ζωή Γεωργαντά, μέλος του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ το 2010 και βασική κατήγορος του Γεωργίου, «επελέγη» να είναι και υποψήφια ευρωβουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Τι σημασία είχε ότι η Ελλάδα είχε μπει στα μνημόνια, ότι ο Γιώργος Παπανδρέου έφερε το ΔΝΤ τον Μάιο του 2010 και ότι ο Γεωργίου διορίστηκε στη Στατιστική Υπηρεσία τον Αύγουστο του 2010...
Η υπόθεση Γεωργίου έπληξε τη διεθνή εικόνα της χώρας. Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Frankfurter Allgemeine Zeitung» υπό τον τίτλο «Ελευθερία στον Ανδρέα Γεωργίου», ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank, Τόμας Μάγιερ, στηλίτευε τη δίωξη του Έλληνα συναδέλφου του εκτιμώντας ότι αποσκοπεί απλώς στο να αποκρύψει λάθη του παρελθόντος.
Τα γιατί και τα πώς…
H νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ διαθέτει σημαντικές διαφορές από την προηγούμενη που αφορούσε τους υπουργούς Βορίδη, Αυγενάκη.
Το αίτημα για την άρση ασυλίας 11 βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος στηρίζεται εκ των πραγμάτων σε δικογραφία η οποία έχει επεξεργαστεί. Η άδεια της Βουλής ζητείται από τις εισαγγελικές αρχές, όχι για να διερευνηθεί η όποια ευθύνη των εμπλεκόμενων βουλευτών, αλλά για να ασκηθεί δίωξη σε βάρος τους.
Κατατμημένες δικογραφίες με ηχογραφημένες συνομιλίες πολιτικών προσώπων έρχονταν στη Βουλή από το καλοκαίρι του 2025 και αναμένεται συνέχεια.
Στη δεύτερη δικογραφία περιλαμβάνονται στοιχεία που υπήρχαν και στην πρώτη του Ιουνίου. Γιατί τώρα, όμως, αξιολογούνται ποινικά, ενώ τότε είχαν δημιουργηθεί άλλες εντυπώσεις;
Το δεύτερο εύλογο ερώτημα έγκειται στη μέθοδο της «σαλαμοποίησης» των δικογραφιών, που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Δικογραφίες σε… τεύχη, πρακτική που προκαλεί συνειρμούς και ανησυχία για ενδεχόμενη πολιτική σκοπιμότητα.
Το τρίτο ερώτημα αφορά τη διαφαινόμενη πρακτική της… χοάνης από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Όλες οι υποθέσεις, οι οποίες δεν είναι ίδιες ουσιαστικά και ποινικά (κακούργημα και πλημμέλημα) και ενώ κάποιες εξ αυτών είναι και υποψήφιες προς παραγραφή, συμπεριλαμβάνονται στο ίδιο πακέτο των δικογραφιών.
Γιατί ζητείται να διερευνηθεί η άσκηση δίωξης για παράδειγμα του Νότη Μηταράκη; Γιατί φθάνει στο email του από τη γραμματέα του το πολυσέλιδο παράπονο ενός δασολόγου για έναν αδικημένο του ΟΠΕΚΕΠΕ;
Ή γιατί ζητείται η δίωξη του Δημήτρη Βαρτζόπουλου; Για το ερώτημα «οτιδήποτε έγγραφα χρειαστούν στην διάθεσή σας. Γίνεται;», το οποίο συνόδευε το αίτημα ενός παραγωγού, που αποδείχτηκε ότι ο φάκελος ήταν κενός ή παράνομος;
Είναι ίδια η περίπτωση Καραμανλή με την υπόθεση της Κατερίνας Παπακώστα και τα… 42 βόδια ή του Κώστα Τσιάρα με το «ρουσφέτι» για 190 ευρώ;
Πρόσωπα που αναφέρονται στη δικογραφία είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο να βρεθούν αντιμέτωπα με μία επιχείρηση «δολοφονίας χαρακτήρα». Γι’ αυτό και ίσως θα έπρεπε να υπάρξει, με το διαβιβαστικό, μία διαφορετική ομαδοποίηση από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Βουλευτές της ΝΔ θεωρούν ότι διαμορφώνεται ένα σκηνικό «δικαστικής ομηρίας» για την κυβέρνηση, ενώ στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους λένε ότι πλέον τείνει να ποινικοποιηθεί ακόμα και η μεσολάβηση μεταξύ πολιτών και δημοσίων υπηρεσιών, βασικό σκέλος της δραστηριότητάς τους στο πλαίσιο λειτουργίας τους ως «σύνδεσμοι» με τις τοπικές κοινωνίες. Όλες αυτές οι σκιές όμως αναγκάζουν τη χώρα να πορευτεί μέσα από θεσμικές και γεωπολιτικές συμπληγάδες.
