Η ρητορική των κομμάτων της αντιπολίτευσης, εντός και εκτός του Κοινοβουλίου, αλλά και των κυοφορούμενων κομμάτων έχει επιδοθεί στη διαμόρφωση μιας νέας… πολιτικής φατρίας στη… Χώρα του Ποτέ.
Των αντισυστημικών, με τους διεκδικητές για τον ρόλο του… Πίτερ Παν, να δίνουν τη μάχη της επικράτησης και της κυριαρχίας.
Ο Βελόπουλος και ο Νατσιός, από τη μία, η Κωνσταντοπούλου, ο Τσίπρας, ο Βαρουφάκης, ο Κασσελάκης, ο Χαρίτσης από την άλλη, πολεμούν για το γνήσιο της υπογραφής του αντισυστημικού. Και ανάμεσά τους, πότε στους δεξιούς και πότε στους αριστερούς διαδρόμους, η Μαρία Καρυστιανού αναζητά τους… σοφούς της για να οργανώσει το Κίνημα των Τεμπών και να διεκδικήσει με αξιώσεις την αντισυστημική ψήφο.
Για κάθε γούστο...
Με την αντισυστημική ψήφο φλερτάρει και πάλι ο Αλέξης Τσίπρας, αρχίζοντας τη νέα πολιτική του περιπλάνηση, με αφετηρία την «Ιθάκη». Ο πρώην πρωθυπουργός, μάλιστα, έχει προσθέσει στο πολιτικό του νηολόγιο μία παράδοξη αναστροφή. Επιχειρεί να κατοχυρωθεί ως ο «συστημικός» των αντισυστημικών, με έμβλημα την κάθαρση και τη διαφάνεια.
Τον Σεπτέμβριο του 2019 σε συνέντευξή του εφ’ όλης της ύλης στο CNBC, σπεύδει να δηλώσει ότι παραμένει αντισυστημικός, χαρακτηρίζει άτοπη τη σύγκριση της στάσης του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 με τον λαϊκισμό του Τζόνσον στη Βρετανία, αλλά ορίζει νέες γεωγραφικές συντεταγμένος για τον δικό του αντισυστημισμό, τονίζοντας πως «πρέπει να καταλάβουμε τι σημαίνει κατεστημένο στις μέρες μας».
Από τότε, ωστόσο, ο Τσίπρας έφτιαξε ένα νέο «χάρτινο» σκαρί, το πλοήγησε στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και ετοιμάζεται για μικρά και μεγάλα ταξίδια, σε μεικτές ζώνες συστήματος και αντισυστήματος, με σημαία το… θεσμικός. Γιατί ο προσδιορισμός θεσμικός είναι για τον Τσίπρα το διακριτό σημείο στο οποίο επενδύει για να κάνει τη διαφορά από τους υπόλοιπους δηλωθέντες αντισυστημικούς στη… Χώρα του Ποτέ και τα ψεκ του διαδικτύου. Ισως ένας… θεσμικός αντισυστημικός να έχει περισσότερες πιθανότητες για να πάρει τα… φτερά του Πίτερ Παν.
Μέσα στην αναμπουμπούλα, συνεργασίες του κόμματός του (ΜέΡΑ 25) το επόμενο τρίμηνο προαναγγέλλει και ο σταθερά αντισυστημικός Γιάνης Βαρουφάκης, ενώ θυμήθηκε τον τρικούβερτο χορό που είχε στήσει, επί 16 ώρες, αφότου είχε πάρει Εcstasy, ως νεανίας σε ένα πάρτι, το 1989, αλλά δεν θα ξαναπάρει γιατί μία εβδομάδα μετά υπέφερε από πονοκεφάλους. Ο Γιάνης –με ένα ν– ο οποίος τώρα ψάχνει και δεν βρίσκει απλό χόρτο, στο πολιτικό του άνοιγμα φέρεται να κοιτάζει προς τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη της Νέας Αριστεράς. Και όπως όλα δείχνουν, θυμήθηκε τις νεανικές του περιπέτειες, στην αντισυμβατική και αντισυστημική του διαδρομή, αλλά ξέχασε την περιπέτεια της χώρας, όταν ήταν υπουργός Οικονομικών. Η χώρα, όμως, δεν ξέχασε…
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, μόνιμα καταγγέλλουσα και διαμαρτυρόμενη, η οποία εισήγαγε στο λεξιλόγιο του Κοινοβουλίου πλήθος ύβρεων και κοσμητικών επιθέτων, με τα οποία στολίζει συχνά πυκνά τους πολιτικούς της αντιπάλους, έκανε σημαία της την τραγωδία των Τεμπών και τη δικαίωση της μνήμης των θυμάτων, μέσα από τον αγώνα των συγγενών. Σχεδόν κάθε μέρα τότε ήταν στο πλευρό της Καρυστιανού, ούτε να την ακούσει, ενδεχομένως, δεν θα θέλει σήμερα, μετά την ανακοίνωση της πρόθεσής της να προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών. Η αγωνία της Ζωής τώρα είναι να κρατήσει μαζί της τον Πάνο Ρούτσι, που έκανε απεργία πείνας, με αίτημα την εκταφή της σορού του παιδιού του, αλλά η εκταφή δεν έγινε…
Στην τραγωδία των Τεμπών, εμπλουτισμένη με ψεκασμένες θεωρίες και σενάρια επιστημονικής φαντασίας, ενισχυμένα με ισχυρή δόση ξυλολίου, επένδυσε πολιτικά ευθύς εξαρχής ο… αντισυστημικός επιστολογράφος του Ιησού. Ο Κυριάκος Βελόπουλος ήταν που κήρυξε από το βήμα της Βουλής την εκστρατεία της συμμαχίας του ξυλολίου και φέρεται αποφασισμένος να την υπερασπιστεί, ως στρατηγός, μέχρις εσχάτων: «Πρώτοι αποκαλύψαμε τα Τέμπη, πρώτοι είπαμε για τα Τέμπη και θα είμαστε με τους συγγενείς… Πρώτοι πήγαμε στα Τέμπη και τελευταίοι θα φύγουμε χωρίς κομματικοποίηση και πολιτικοποίηση», αναφωνεί ο... εκλεκτός της χριστιανοσύνης προς την πλευρά της «Μαρίας των Τεμπών».
Μπαίνει με φόρα...
Σε «αντισυστημικούς» δρόμους, απορρίπτοντας συλλήβδην το υπάρχον πολιτικό σύστημα, δηλώνει ότι θα περπατήσει με το κίνημά της η Μαρία Καρυστιανού. Εχοντας τον πρώτο βαθμό συγγένειας με τα Τέμπη, ακόμη κι αν συστρατευτεί με… απολίτικες μάζες, απορρίπτοντας ως τεχνητό τον παραδοσιακό διαχωρισμό Δεξιάς-Αριστεράς, ακόμη και αν ασπάζεται ακατέργαστες θέσεις και ιδέες που παραπέμπουν σε (ακρο)Δεξιά σηματοδότηση, ακόμη κι αν έσπευσαν να πανηγυρίσουν το πολιτικό της εγχείρημα οι… ψεκασμένοι στο διαδίκτυο, μάλλον έχει το πλεονέκτημα.
Τι κι αν εξοστρακίζει μεν το υπάρχον πολιτικό σύστημα, αλλά δεν κλείνει την πόρτα σε Φαραντούρηδες του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσωπα με πολιτική διαδρομή στους ΑΝΕΛ, στη Νίκη και παλαιόθεν στη ΝΔ.
Απομένει να απαντηθεί αν θα επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν «αφαίμαξη» των αυτοπροσδιοζόμενων κομμάτων του αντισυστημικού χώρου, δηλαδή της Κωνσταντοπούλου, του Βαρουφάκη, του Βελόπουλου, από το κόμμα Καρυστιανού, αλλά και η… αντοχή της νέας πολιτικού στην επίθεση των πάλαι ποτέ συμμάχων της, οι οποίοι θεωρούν ότι την ανέδειξαν. Στην πορεία προς τις κάλπες, εξάλλου, θα φανεί και αν ο Τσίπρας θα μείνει γραπωμένος στο κατάρτι του καραβιού, ή αν θα… φθάσει στην Ιθάκη του.
