Φουρτούνες και κακοτοπιές επιφυλάσσει στον Αλέξη Τσίπρα ο… πηγαιμός για την Ιθάκη.
Karma is a bitch, λένε οι Αγγλοσάξονες· η «εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο» ή «όλα εδώ πληρώνονται», υποστηρίζουν οι Έλληνες. Και καθώς φαίνεται ακόμη κι αν η ιστορία μπορεί υπό προϋποθέσεις να ξαναγράφεται, σίγουρα εκδικείται. Το rebranding του Αλέξη Τσίπρα, μάλλον… ξεφούσκωσε.
Η «Ιθάκη» ξεπέρασε το τιράζ, αλλά αυτό ήταν. Ό,τι πούλησε, πούλησε. Ανησυχία και αγωνία για την ανακοίνωση του νέου κόμματος έχουν ίσως μόνο οι πολιτικά άστεγοι. Αυτοί που θέλουν να πάνε μαζί του ή που δεν έχουν καμία άλλη προοπτική. Και στην Αμαλίας, μπορεί να μην το ομολογούν, αλλά φοβούνται ότι είναι πιθανό στις εκλογές να δουν την πλάτη της Καρυστιανού, του Ανδρουλάκη ή και της Ζωής.
Επιστροφή, ωστόσο, δεν υπάρχει. Ο Τσίπρας ούτε μπορεί να βρεθεί και πάλι στα κοινοβουλευτικά έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε και να μείνει μοναχός με το Ινστιτούτο του. Δεν μπορεί να επιστρέψει στο… λαγούμι του (όπως θα έλεγε και η Ζωή). Θα προχωρήσει στο κόμμα και θα χάνει εκλογές, μέχρι να κερδίσει, όπως προέβλεψε ο σύμβουλός του, πολιτικός επιστήμονας, Νίκος Μαραντζίδης.
Μόνο που αυτή η συνάρτηση έχει μία σύνθετη παράμετρο. Την ιστορική μνήμη και τα βιώματα των πολιτών. Και στον πηγαιμό για την Ιθάκη, η Ελλάδα δεν είναι η χώρα των Λωτοφάγων…
«Τυμβωρύχοι στο Μάτι, μοιραίοι στη Βαρυμπόμπη. Karma is a bitch» ήταν εκείνη η κατάπτυστη ανάρτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Χάρη Μαμουλάκη, για την πυρκαγιά στη Βαρυμπόμπη το 2021. Τώρα ο Μαμουλάκης ζητεί εμμέσως πλην σαφώς από τον Τσίπρα να… τρέξει τις διαδικασίες του νέου κόμματος, αλλά οι δημοσκοπικές τάσεις μάλλον προϊδεάζουν για… πολιτική γκάφα, αντίστοιχου ίσως βεληνεκούς με αυτήν της Θεοδώρας Τζάκρη, των Δημοκρατικών του Κασσελάκη, όταν στην προσπάθειά της να τρολάρει τους Φάμελο και Χαρίτση για τον εξώστη στην παρουσίαση της «Ιθάκης» είπε σε τηλεοπτική της συνέντευξη: «Υπάρχει και κάτι που λένε στο χωριό μου ‘‘karma is a beast’’ ή όπως λένε στην Αμερική ό,τι έσπειρες, θερίζεις». Μόνο που η φράση karma is a beast αναφέρεται στη μοίρα του ζώου!
Σύμφωνα με τις πρώτες δημοσκοπήσεις του 2026 το ενδεχόμενο κόμμα Καρυστιανού καταγράφεται με καλύτερες προοπτικές από το κόμμα Τσίπρα στην κοινή γνώμη, ενώ οι αναποφάσιστοι ανεβαίνουν στο 17,9%, από 13,3% τον περασμένο Νοέμβριο.
Ένας στους τέσσερις εμφανίζεται ως δυνητικός ψηφοφόρος της Μαρίας Καρυστιανού. Το 20,1% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι είναι «πολύ» και «αρκετά» πιθανό να ψηφίσει το κόμμα της στις επόμενες εθνικές εκλογές.
Στην ίδια δημοσκόπηση το 17,6% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι είναι πολύ και αρκετά πιθανό να ψηφίσει ένα νέο κόμμα Τσίπρα.
Μεγαλύτερη διείσδυση φαίνεται να έχει η Μαρία Καρυστιανού στα ακροδεξιά κόμματα και στη δεξαμενή των αναποφάσιστων, ενώ αντλεί ψηφοφόρους και από την Πλεύση Ελευθερίας.
Και ενώ η μεγάλη πλειοψηφία των ερωτηθέντων διαφωνεί με τις απόψεις Καρυστιανού για τις αμβλώσεις («συμφωνεί και μάλλον συμφωνεί» το 19,2%), δεν φαίνεται αυτή η διαφωνία να επηρεάζει τη γενικότερη δυναμική του κυοφορούμενου κόμματος, που έχει τις αφετηρίες του στο κίνημα των Τεμπών.
Στη δημοσκόπηση της Interview αποτυπώνεται μία ακόμη νίκη στα σημεία της Μαρίας Καρυστιανού έναντι του Αλέξη Τσίπρα, καθώς στο ερώτημα ποιος από τους δύο θα μπορούσε να επικρατήσει του Κυριάκου Μητσοτάκη στις εκλογές, το 53% απαντά «κανείς από τους δύο», το 34% απαντά η Μαρία Καρυστιανού και το 13% ο Αλέξης Τσίπρας.
Η Μαρία Καρυστιανού… απομυζά τους αντισυστημικούς ψηφοφόρους, αυτούς που στοιχήθηκαν πίσω από τον Αλέξη Τσίπρα και προσκαλούσαν τα νταούλια για να χορέψουν οι αγορές, ενώ το 2019 του έδωσαν και πάλι ψήφο εμπιστοσύνης με την ανάδειξή του στη θέση μιας ισχυρής σε ποσοστά αντιπολίτευσης.
Ο Αλέξης Τσίπρας όμως πλέον δεν… τραβάει. Μπορεί το πολιτικό του μπόι να είναι μεγαλύτερο από τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως δεν φαίνεται να έχει τη δυνατότητα να πλασαριστεί σε μια καλή θέση στις επόμενες εθνικές εκλογές, από τη δεύτερη και μετά. Γιατί τα μέχρι τώρα δημοσκοπικά στοιχεία δείχνουν ότι απειλείται και από τον Ανδρουλάκη, και από τον Κουτσούμπα και από τον Βελόπουλο και την ορκισμένη εχθρό του Ζωή Κωνσταντοπούλου. Και είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν το κόμμα του πάλαι ποτέ «άχαστου» θα καταφέρει να «πιάσει» ένα ποσοστό που θα αποτελέσει μία βάση για να καλέσει τους υπόλοιπους να στοιχηθούν πίσω του.
Τους κεντρώους ψηφοφόρους θα επιχειρήσει να τους «μαντρώσει» στο ΠΑΣΟΚ ο Νίκος Ανδρουλάκης, στο συνέδριο του κόμματος στις 27-29 Μαρτίου.
Κρίσιμη παράμετρος για την πορεία της Ιθάκης είναι επίσης ο παράγων Κωνσταντοπούλου, η οποία έχει δημιουργήσει ένα δικό της κοινό και δύσκολα θα επιτρέψει σε άλλους –και πολύ περισσότερο στον Τσίπρα– να… διεμβολίσουν.
Μετά το καλοκαίρι, όταν τέθηκε σε λειτουργία το… πολιτικό πλυντήριο, που θα έπλενε σε υψηλές στροφές το κυβερνητικό παρελθόν του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρήθηκε να διαμορφωθεί η εικόνα ενός αναγεννημένου πολιτικού απαλλαγμένου από τα βαρίδια-συνοδοιπόροι του παρελθόντος στους οποίους και… χρέωσε τις μεγαλειώδεις ήττες του 2023.
Σε μία τηλεοπτική του συνέντευξη ο Αλέξης Τσίπρας είχε διατυπώσει ακόμη ένα κραυγαλέο ευθυμολόγημα, αναφέροντας ότι η οικονομία είναι το δυνατό του σημείο! Δεν είναι μάλιστα λίγοι αυτοί στην Αμαλίας που θεωρούν προνομιακή συγκυρία για το νέο πολιτικό εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού το γεγονός ότι η ακρίβεια και τα χαμηλά εισοδήματα αναδεικνύονται –με βάση τις δημοσκοπήσεις– ως τα σημαντικότερα προβλήματα των πολιτών, με ποσοστό 58,5%.
Εκεί βρίσκεται και η μεγαλύτερη πλάνη του Τσίπρα και των συμβούλων του…
Στις 26 Ιανουαρίου του 2015, πολλοί νόμιζαν ότι χάραζε και μια νέα ελπιδοφόρα εποχή. Η πρώτη φορά Αριστερά στην κυβέρνηση.
«Νίκη-ορόσημο για την Ελλάδα», «Σκληρή τιμωρία από τη μεσαία τάξη» (σ.σ.: σε κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου) και άλλες διθυραμβικές και με ευοίωνες προοπτικές αναφορές στα ΜΜΕ. Ακόμη και οι πλέον μετριοπαθείς μιλούσαν για… νέα εποχή. Το πρόσημο όμως ήταν άγνωστο τότε…
Πρώτη κίνηση η συγκυβέρνηση με τον Πάνο Καμμένο και οι γενναίες δηλώσεις για το τέλος στη λιτότητα.
Ο Γιάνης με το ένα «ν» γίνεται ο… αρματολός που θα αποτινάξει τον ζυγό των δανειστών.
Ήταν τότε που το CNN μετέδιδε: «Σε λιγότερους από έξι μήνες, η κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας έχουν “σκοτώσει” τη σπίθα της ανάπτυξης και έχουν βάλει τη χώρα σε τροχιά βαθύτερου οικονομικού άλγους».
Τα χρόνια πέρασαν, ο Γιάνης με ένα ν έφυγε από την κυβέρνηση, όχι όμως και η λιτότητα και η φορολογική αφαίμαξη του πολίτη.
Οι φόροι της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διαδέχονταν ο ένας τον άλλον με ταχύτατο ρυθμό και συνέθλιψαν τη μεσαία τάξη. 5,5 δισ. ευρώ οι αυξήσεις φόρων και η επιβολή νέων. Αυτό έγραψε το καντράν!
Ανατροπές στον ΦΠΑ (αύξηση συντελεστή στο 24%, μετατάξεις αγαθών και υπηρεσιών από το 13% στο 24%, αύξηση ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου). Αύξηση φόρων στα καύσιμα.
Αλλαγές στη φορολογία εισοδήματος (μείωση αφορολογήτου, αύξηση ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, αύξηση φορολογικών συντελεστών στα εισοδήματα από ακίνητα). Αύξηση προκαταβολής φόρου στους ελεύθερους επαγγελματίες. Αύξηση φορολογίας στις επιχειρήσεις. Αύξηση συντελεστών στον φόρο ασφαλίστρων. Φόρος διαμονής στα ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα. Κατάργηση έκπτωσης φόρου για ιατρικές δαπάνες. Κατάργηση έκπτωσης φόρου 1,5% στην παρακράτηση φόρου. Αύξηση φόρου στα τσιγάρα και στον καπνό. Φορολόγηση βραχυχρόνιας μίσθωσης ακινήτων. Φόρος εισοδήματος στα εταιρικά αυτοκίνητα. Τέλος στη συνδρομητική τηλεόραση, τη σταθερή τηλεφωνία και το Ίντερνετ. Αύξηση φόρου στην μπίρα και στον καφέ. Μείωση της δαπάνης για επίδομα θέρμανσης.
Η γερμανική εφημερίδα «Handelsblatt» αναφέρεται στην αφαίμαξη της μεσαίας τάξης: «Η ελληνική μεσαία τάξη υποφέρει τα τελευταία χρόνια από τις υψηλές εισφορές. Η φορολογική πολιτική είναι μία από τις κύριες αιτίες της μεγάλης πτώσης των ποσοστών της κυβέρνησης», αναφέρει χαρακτηριστικά η εφημερίδα.
Αλησμόνητα και χαραγμένα με τα μελανότερα χρώματα στις δέλτους της πρωθυπουργικής ιστορίας του Αλέξη Τσίπρα παραμένουν τα capital controls, οι κλειστές τράπεζες, η υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για έναν αιώνα και το μνημόνιο των εκατό δισ.
Επιπροσθέτως οι πολίτες έχουν να θυμούνται και να διηγούνται τη σκευωρία Novartis, τα βοσκοτόπια για τη δημιουργία του Syriza Tv, το άγριο κυνηγητό δημοσιογράφων με συλλήψεις και διώξεις, το τσαλαπάτημα του κράτους δικαίου και φυσικά τη «Συμφωνία των Πρεσπών» που συνήψε… στα μουλωχτά ο κύριος Τσίπρας.
Οι παλιοί σύντροφοι σκόρπισαν… Αλλού ο Λαφαζάνης και η ομάδα του που έφυγαν πρώτοι, αλλού κάποιοι που δεν ανέχτηκαν το πραξικόπημα στον Κασσελάκη, αλλού η Νέα Αριστερά. Ο Φάμελλος και η πλειοψηφία του «ορθόδοξου» κόμματος περιμένουν ένα σινιάλο για να τρέξουν στη σκέπη του ηγέτη τους. Στη Νέα Αριστερά, προσπαθούν να διατηρήσουν την αριστεροσύνη τους με μια μεσοβέζικη απόφαση στο συνέδριο να μείνουν μαζί μέχρι να χωριστούν… Ο Κασσελάκης μακριά, συντροφιά με λάμψεις και χαμόγελα της άνεσης του… αλεξιπτωτιστή της πολιτικής.
Ο Αλέξης Τσίπρας το 2018 αρνήθηκε την ευρωπαϊκή Αριστερά κι επέλεξε να προσεγγίσει τον πολιτικό χώρο στον οποίον ανήκε το Κίνημα Αλλαγής, όταν στην ηγεσία του ήταν η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά. Κανείς δεν είχε να πει μία κουβέντα και οι σοσιαλιστές έμοιαζαν να του στρώνουν και κόκκινο χαλί, ως τον πολιτικό σταρ που θα αναγεννήσει τον πολιτικό χώρο που οι ίδιοι δεν μπορούσαν να αναστυλώσουν.
Ο Τσίπρας έγινε αποσυνάγωγος της Αριστεράς και με το rebranding του αποδεικνύεται και αποσυνάγωγος της πολιτικής. Ισως η συγγραφή γίνει πιο όμορφο ταξίδι για τον εμπνευστή της «Ιθάκης».
