Το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» δεν χωρά στη Δημοκρατία, ο υποψήφιος βουλευτής εκτέθηκε και το ΠΑΣΟΚ σιωπά.
Η πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να είναι σκληρή. Οι ερωτήσεις ενός δημοσιογράφου μπορεί να είναι πιεστικές. Οι απαντήσεις ενός πολιτικού μπορεί να είναι έντονες. Υπάρχει όμως ένα όριο που δεν μπορεί να ξεπερνιέται. Και αυτό αφορά τις προσωπικές επιθέσεις, τις απειλές και τους υπαινιγμούς προς δημοσιογράφους ή ακόμη χειρότερα, προς την ιδιοκτησία ενός μέσου ενημέρωσης.
Το περιστατικό με τον υποψήφιο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στην Α' Αθηνών, Γιάννη Σγουρό, και τον δημοσιογράφο του ONE CHANNEL, Σταμάτη Ζαχαρό, δεν προκάλεσε αντιδράσεις μόνο για την ένταση της τηλεοπτικής αντιπαράθεσης.
Προκάλεσε αντιδράσεις επειδή ανέδειξε μια λογική που πολλοί θεωρούσαν ότι ανήκει στο παρελθόν. Τη λογική τού «θα μιλήσω στη διεύθυνσή σου», τού «ελπίζω να βλέπει η ιδιοκτησία» και τελικά του γνωστού «ξέρεις ποιος είμαι εγώ».
Ο ίδιος ο Σταμάτης Ζαχαρός χαρακτήρισε δημόσια αυτή τη συμπεριφορά ως πολιτική τού «ξέρεις ποιος είμαι εγώ», επισημαίνοντας ότι τέτοιες πρακτικές αποτελούν μορφή πίεσης απέναντι σε έναν δημοσιογράφο που κάνει τη δουλειά του.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι το θέμα δεν έμεινε σε μια προσωπική αντιπαράθεση. Το ONE εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση, καταδικάζοντας απερίφραστα τη συμπεριφορά του Γιάννη Σγουρού απέναντι στον δημοσιογράφο του σταθμού.
Το κανάλι ξεκαθάρισε ότι η πολιτική αντιπαράθεση είναι απολύτως θεμιτή, όμως δεν είναι αποδεκτές οι προσωπικές επιθέσεις, οι προσβλητικοί χαρακτηρισμοί και κυρίως οι υπαινιγμοί περί παρέμβασης στην ιδιοκτησία ενός μέσου ενημέρωσης. Παράλληλα διαμήνυσε ότι θα συνεχίσει να υπερασπίζεται χωρίς εκπτώσεις την ανεξαρτησία της ενημέρωσης και το δικαίωμα των δημοσιογράφων να ασκούν απρόσκοπτα το λειτούργημά τους.
Ανάλογη ήταν και η αντίδραση της ΕΣΗΕΑ. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ενωσης καταδίκασε τη φραστική επίθεση κατά του Σταμάτη Ζαχαρού, κάνοντας λόγο για απαράδεκτη πρακτική και δηλώνοντας ότι θα στέκεται αρωγός σε κάθε δημοσιογράφο που δέχεται τέτοιου είδους επιθέσεις.
Οταν τόσο ο τηλεοπτικός σταθμός όσο και η συνδικαλιστική ένωση των δημοσιογράφων τοποθετούνται με τέτοια σαφήνεια, είναι προφανές ότι το ζήτημα υπερβαίνει τα όρια μιας τηλεοπτικής έντασης.
Η αμηχανία του ΠΑΣΟΚ
Εκεί που τα ερωτήματα γίνονται ακόμη πιο έντονα είναι στη στάση του ΠΑΣΟΚ. Μέχρι σήμερα δεν υπήρξε σαφής πολιτική αποδοκιμασία της συμπεριφοράς του υποψηφίου βουλευτή του.
Η εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Αλεξάνδρα Σδούκου, έθεσε ευθέως το ερώτημα αν αυτά είναι τα δημοκρατικά ήθη του ΠΑΣΟΚ και αν ο Νίκος Ανδρουλάκης αποδέχεται τέτοιες συμπεριφορές απέναντι σε δημοσιογράφους. Ζήτησε μάλιστα τη διαγραφή του Γιάννη Σγουρού, επισημαίνοντας ότι έχουν περάσει ώρες χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση από την ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη.
Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται συχνά να υψώνει τη σημαία της προστασίας των θεσμών, της διαφάνειας και της ελευθερίας του Τύπου. Οταν όμως ένας υποψήφιός του αποχωρεί από τηλεοπτική εκπομπή εξαπολύοντας προσωπικές επιθέσεις και αφήνοντας αιχμές προς την ιδιοκτησία του σταθμού, η σιωπή δύσκολα συμβιβάζεται με αυτή την εικόνα.
Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με τις ερωτήσεις του Σταμάτη Ζαχαρού. Κάθε δημοσιογράφος κρίνεται καθημερινά από το κοινό του. Εκείνο που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό είναι η προσπάθεια απαξίωσης ή έμμεσης πίεσης μέσω αναφορών προς τη διοίκηση ή την ιδιοκτησία ενός μέσου.
Σε μια δημοκρατία, οι πολιτικοί έχουν κάθε δικαίωμα να διαφωνούν με δημοσιογράφους. Δεν έχουν όμως το δικαίωμα να επιχειρούν να τους εκφοβίσουν ή να αφήνουν υπονοούμενα που παραπέμπουν σε παρεμβάσεις εκτός του δημόσιου διαλόγου.
Η ξεκάθαρη στάση του ONE και της ΕΣΗΕΑ υπενθυμίζει μια βασική αρχή. Η ανεξαρτησία της ενημέρωσης δεν προστατεύεται μόνο όταν βολεύει πολιτικά. Προστατεύεται πάντα, ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται πίσω από το μικρόφωνο. Και αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να πείσει ότι υπερασπίζεται πραγματικά τους δημοκρατικούς θεσμούς, οφείλει να το αποδείξει πρώτα απέναντι στα δικά του στελέχη.
