Πενήντα δύο χρόνια μετά την ίδρυσή της από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, η Νέα Δημοκρατία παραμένει ο βασικός πυλώνας της Κεντροδεξιάς.
Σε μια εποχή έντονης πολιτικής πόλωσης, τα λόγια του Μάνου Χατζιδάκι ηχούν ως διαρκής προειδοποίηση: «Οποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει». Η πολιτική διαχείριση δεν αρκεί· απαιτείται ηθικό και ποιοτικό αντίβαρο απέναντι στα «τέρατα» του λαϊκισμού και της ισοπέδωσης.
Από τον ιδρυτή της μέχρι σήμερα, όλοι οι αρχηγοί κράτησαν τον πυρσό αναμμένο. Οι Γεώργιος Ράλλης και Ευάγγελος Αβέρωφ διασφάλισαν τη συνοχή της. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πολέμησε τον λαϊκισμό με τον ορθό λόγο.
Οι Μιλτιάδης Εβερτ και Κώστας Καραμανλής διεύρυναν την κοινωνική της βάση. Οι Αντώνης Σαμαράς και Βαγγέλης Μεϊμαράκης κράτησαν την παράταξη και τη χώρα όρθιες στην κρίση, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης την κατέστησε κυρίαρχη πολιτική δύναμη και μοναδική, ισχυρή σταθερά του πολιτικού συστήματος προσδίδοντάς της χαρακτήρα μεγάλης παράταξης.
Η πρόκληση για το μέλλον παραμένει ιδεολογική. Η ΝΔ οφείλει να μην εγκλωβιστεί στη στεγνή διαχείριση της εξουσίας, αλλά να επιμείνει, όπως τόνιζε ο μεγάλος συνθέτης, στον «δύσκολο δρόμο της ποιότητας». Ο πυρσός πρέπει να συνεχίσει να φωτίζει τις αρχές της, διατηρώντας ζωντανή την πολιτική ευθύνη απέναντι στους πολίτες.
