Σε σκηνικό κοινοβουλευτικής εκτροπής, προσωπικών επιθέσεων και ακραίας ρητορικής διολίσθησε ακόμη μία φορά η Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Με πρωταγωνίστρια την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία με τη συμπεριφορά της οδήγησε στην απόφαση παραπομπής της στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής για αντικοινοβουλευτική και ανάρμοστη συμπεριφορά.
Ύστερα από πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, η Εξεταστική Επιτροπή αποφάσισε –κατόπιν ονομαστικής ψηφοφορίας– να αποστείλει σχετική αναφορά προς τον πρόεδρο της Βουλής, προκειμένου να κινηθούν οι προβλεπόμενες κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Η πρόταση της ΝΔ καταψηφίστηκε από σύσσωμη την αντιπολίτευση.
Η στάση αυτή των κομμάτων της αντιπολίτευσης –ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ– αποτέλεσε πολιτική κάλυψη σε μια συμπεριφορά που υπονομεύει ευθέως τη θεσμική λειτουργία της Βουλής και μετατρέπει την κοινοβουλευτική διαδικασία σε προσωπικό βήμα ύβρεων, προσβολών και καταγγελιών χωρίς όρια. Η νέα ένταση εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της εξέτασης του πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Γιώργου Καρασμάνη, όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου συγκρούστηκε ανοιχτά με τον πρόεδρο της Εξεταστικής Επιτροπής, Ανδρέα Νικολακόπουλο.
Αφορμή αποτέλεσε η επισήμανση υπέρβασης του χρόνου από πλευράς της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας. Η ίδια κατήγγειλε το κλείσιμο του μικροφώνου της, μίλησε για «φίμωση», για «γελοιοποίηση της διαδικασίας» και για συντονισμένες παρεμβάσεις βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οδηγώντας τη συνεδρίαση σε δεκάλεπτη διακοπή.
Ωστόσο, η θεσμική σύγκρουση εξελίχθηκε γρήγορα σε προσωπική επίθεση. Η κ. Κωνσταντοπούλου κατηγόρησε τον πρώην υπουργό ότι «δεν θυμάται» σκόπιμα, μίλησε για «εκβιασμούς» και έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει την κυβέρνηση «εγκληματική οργάνωση»!
Το αποκορύφωμα της έντασης ήρθε όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου απευθύνθηκε στον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Νίκο Βλαχάκο, αδελφό του ήρωα των Ιμίων Παναγιώτη Βλαχάκου, λέγοντάς του: «Καλό θα ήταν να ασχοληθείτε με την αλήθεια για τα Ίμια».
Η φράση προκάλεσε άμεση και έντονη αντίδραση από την κυβερνητική πλειοψηφία, καθώς θεωρήθηκε ευθεία προσβολή όχι μόνο προς τον ίδιο τον βουλευτή, αλλά και προς τη μνήμη ενός εκ των τριών αξιωματικών που έχασαν τη ζωή τους στα Ίμια. Ο Νίκος Βλαχάκος απάντησε άμεσα λέγοντας ότι «με προσβάλλει προσωπικά. Ούτε η ίδια ούτε κάποιοι άλλοι που σκίζουν τα ιμάτιά τους αυτά τα τριάντα χρόνια από τον χαμό των ηρώων, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι ξέρω εγώ».
Για τη Νέα Δημοκρατία, το περιστατικό αυτό αποτέλεσε την τελική απόδειξη ότι η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας υπερέβη κάθε θεσμικό και πολιτικό όριο. Άλλωστε, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, αποκάλεσε βουλευτές της ΝΔ «συμπλεγματικά υποκείμενα», έκανε λόγο για «άντρες νταήδες που κλείνουν μικρόφωνα», κατηγόρησε τον πρόεδρο της Επιτροπής για «ακραία σεξιστική παρεμπόδιση» και επιτέθηκε προσωπικά στο προεδρείο. Στα πρακτικά –ή στις διαγραφές τους– καταγράφηκε ένα πραγματικό ανθολόγιο ύβρεων:
- «Έχετε γελοιοποιηθεί εντελώς»
- «Εγκληματική οργάνωση»
- «Συμπλεγματικά υποκείμενα»
- «Άντρες νταήδες»
- «Σεξιστική φίμωση»
Από την πλευρά της Πλεύσης Ελευθερίας, ο βουλευτής Αλέξανδρος Καζαμίας επιχείρησε να αμβλύνει τις εντυπώσεις, δηλώνοντας ότι το κόμμα του «τιμά τον Παναγιώτη Βλαχάκο» και ζητά «τη διερεύνηση του συμβάντος των Ιμίων», χωρίς ωστόσο να αποδοκιμάσει τη φρασεολογία και τη συμπεριφορά της προέδρου του. Ακόμη πιο αποκαλυπτική υπήρξε η στάση ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, που όχι μόνο καταψήφισαν την παραπομπή, αλλά σε αρκετές παρεμβάσεις εμφανίστηκαν να υιοθετούν το αφήγημα περί «στοχοποίησης» της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Σε κάθε περίπτωση, η παραπομπή της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην Επιτροπή Δεοντολογίας δεν προκαλεί έκπληξη. Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας έχει επιλέξει εδώ και καιρό μια σταθερή τακτική έντασης, με συχνές συγκρούσεις, υψηλούς τόνους και προσωπικές στοχοποιήσεις, που μετατρέπουν τη Βουλή σε πεδίο τοξικότητας. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά επαναλαμβάνεται δε με συνέπεια, ιδίως σε περιόδους πολιτικής πίεσης ή μειωμένης απήχησης.
Στο πλαίσιο αυτό, τα επεισόδια που «σκηνοθετεί» στις κοινοβουλευτικές επιτροπές λειτουργούν περισσότερο ως μέσο πολιτικής προβολής παρά ως εργαλείο ουσιαστικής παρέμβασης. Με λίγα λόγια, χάνεται η ουσία (όπως μια κατάθεση ενός μάρτυρα, ενδεχομένως κρίσιμου) για να εξελιχθεί μια κόντρα που δεν ωφελεί τη λειτουργία της Βουλής...
