Η αντιπαράθεση Δουδωνή-Χιώτη έρχεται να αναδείξει την επιλεκτική και υποκριτική ευαισθησία του ΠΑΣΟΚ στα θέματα ελευθερίας του Τύπου.
Στη γραμμή της επιλεκτικής ευαισθησίας κινείται μάλλον, ακόμη μία φορά, η στάση ορισμένων –ειδικά όσων βρίσκονται στην αντιπολίτευση– απέναντι στην ελευθερία του Τύπου και στα όρια της δημοσιογραφικής κριτικής. Πολλές φορές, ίσως, οι ίδιες πρακτικές κρίνονται με διαφορετικά μέτρα και σταθμά, καθώς όταν οι αγωγές προέρχονται από τη λάθος πλευρά, βαφτίζονται «SLAPP» και απόπειρα φίμωσης, όταν η υπόθεση τους… συμφέρει, αντιμετωπίζονται ως μια φυσιολογική και δη απαραίτητη άσκηση ενός δημοκρατικού δικαιώματος.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Παναγιώτη Δουδωνή και τον Βασίλη Χιώτη. Η αποστολή εξώδικου από τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτη Δουδωνή προς τον διευθυντή του ραδιοφωνικού σταθμού ΣΚΑΪ, Βασίλη Χιώτη, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο στα μέσα ενημέρωσης όσο και στα κοινωνικά δίκτυα. Το περιστατικό, ουσιαστικά, άνοιξε έναν νέο κύκλο συζήτησης για το κατά πόσο τέτοιες κινήσεις συνιστούν θεμιτή αντίδραση ή μορφή πίεσης προς τη δημοσιογραφία.
Ο ίδιος ο Βασίλης Χιώτης δημοσιοποίησε τη μήνυση και την αγωγή που δέχθηκε, σχολιάζοντας με νόημα: «Όπως λέμε και στο νησί μας, “πάει αυτός, το έκαψε το χωραφάκι του”», ενώ δημοσιεύοντας απόσπασμα του εξώδικου πρόσθεσε με ειρωνεία: «Μια ψύχραιμη φωνή στη νέα γενιά των πολιτικών. Χωρίς σύνδρομα καταδίωξης».
Την ίδια στιγμή, όμως, για παλαιότερες υποθέσεις, όπως τονίζουν ορισμένοι, το ΠΑΣΟΚ και κυρίως ο Ν. Ανδρουλάκης εμφανίζονταν ως διαπρύσιοι κήρυκες της ανάγκης η δημοσιογραφία να προστατεύεται από στρατηγικές αγωγών φίμωσης, τα περιβόητα SLAPP.
Επί παραδείγματι, πολλοί υπενθυμίζουν ότι όταν ο Γρηγόρης Δημητριάδης προσέφευγε στη Δικαιοσύνη (για να προστατεύσει τον εαυτό του) κατά δημοσιογράφων, η πρακτική αυτή χαρακτηριζόταν από ορισμένους ως SLAPP και ως απόπειρα φίμωσης.
Μάλιστα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν παλαιότερες δηλώσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη, με αφορμή την εκδίκαση αγωγής του Γρηγόρη Δημητριάδη κατά δημοσιογράφων. Όπως σημείωνε τότε, «η ερευνητική δημοσιογραφία ήταν εκείνη που αποκάλυψε κρίσιμες πτυχές του σκανδάλου των παράνομων παρακολουθήσεων, μιας από τις νοσηρότερες υποθέσεις παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπονόμευσης του κράτους δικαίου και των δημοκρατικών θεσμών».
Ο κ. Ανδρουλάκης υπογράμμισε ακόμη ότι «αποτελεί ευθεία προσπάθεια φίμωσης και εκφοβισμού των δημοσιογράφων η εξοντωτική αγωγή του Γρηγόρη Δημητριάδη σε βάρος της “Εφημερίδας των Συντακτών”, των Reporters United και του Θανάση Κουκάκη», προσθέτοντας ότι «την ώρα μάλιστα που ενάμιση χρόνο μετά δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες στους υπαίτιους αυτού του σκανδάλου και πολλάκις η κυβέρνηση ενορχήστρωσε τη συγκάλυψή τους».
Παράλληλα, επισήμανε πως «η προστασία της ελευθερίας του Τύπου είναι βασικός πυλώνας της λειτουργίας της Δημοκρατίας και γι’ αυτό στεκόμαστε στο πλευρό όσων διώκονται γιατί υπηρετούν το λειτούργημά τους».
Με λίγα λόγια, τότε προφανώς ήταν SLAPP, τώρα που στο επίκεντρο βρίσκεται ένας από τους βουλευτές του δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα! Εξ ου και αβίαστα προκύπτουν τα εξής (ρητορικά) ερωτήματα: Μπορεί μια νομική ενέργεια να χαρακτηρίζεται SLAPP ανάλογα με το ποιος την ασκεί; Ή μήπως η συζήτηση περί ελευθερίας του Τύπου εργαλειοποιείται επιλεκτικά, ανάλογα με τις πολιτικές σκοπιμότητες;
Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση Χιώτη-Δουδωνή έρχεται να υπενθυμίσει –όπως υπογραμμίζουν πολιτικοί παράγοντες– ότι η αντιπολίτευση επιχειρεί να επανακαθορίσει, κατά το δοκούν, τα όρια της ελευθερίας του Τύπου, υιοθετώντας διαφορετικά μέτρα και σταθμά ανάλογα με το πολιτικό διακύβευμα και τα εμπλεκόμενα πρόσωπα.
Την ίδια ώρα, πάντως, που στο ΠΑΣΟΚ ασχολούνται με τις εντυπώσεις και τα SLAPP, οι συνδικαλιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και δη ο περιβόητος ιατρός Πάνος Παπανικολάου έχει ξεφύγει. Απευθυνόμενος στη βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη, προχώρησε σε μια χυδαία επίθεση, επειδή η τελευταία, σχολιάζοντας στον ΣΚΑΪ την κατάσταση του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Γιώργου Μυλωνάκη, είπε πως «καταλαβαίνω τι πάει να πει να πάθεις εγκεφαλικό από φούσκωμα προσωπικό, από κακοήθη μανταλάκια».
Και ο κ. Παπανικολάου, που ξεπέρασε τα όρια δείχνοντας το πραγματικό πρόσωπο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς έγραψε: «Όχι, καλή μου, τίποτα δεν έχεις καταλάβει. Ούτε τι είναι αρτηριακό ανεύρυσμα εγκεφάλου. Ούτε πως η κυβερνησάρα σου πολύ πρόσφατα έστησε επιχείρηση διάλυσης της Επεμβατικής Νευροακτινολογίας όπως καταγγέλλουν τεκμηριωμένα η Ελληνική Ακτινολογική Εταιρεία, η Ελληνική Νευροχειρουργική Εταιρεία, η ΟΕΝΓΕ και η ΕΙΝΑΠ. Ούτε πως ο προληπτικός έλεγχος με Μαγνητική Αγγειογραφία Εγκεφάλου σώζει ζωές διότι βρίσκει το ανεύρυσμα πριν σπάσει. Ούτε πως η κυβερνησάρα σου αρνείται αυτόν τον προληπτικό έλεγχο για να μην ξοδεύεται για τις ζωές των κοινών θνητών καθότι έχει κλέφτες κρατικοδίαιτους καπιταλΗστές και οπεκεπέδες να ταΐσει. Μόνο τις αντιεπιστημονικές πολιτικάντικες ψεκασμένες νηπιώδεις χαζομάρες του Κούλη κατάλαβες. Να σε χαίρεται ο Κουτσούμπας».
