Η συμβολή του Παναγιοτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου για το Γένος μας καθίσταται ανυπολόγιστη.

Η ιστορική ομιλία του Παναγιοτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου, εις τη Βουλή την παρελθούσα Τρίτη, 5-5-2026, ανήμερα της Αγίας Ειρήνης, έθεσε τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων, επισφραγίζοντας εις τον χρόνο τη διαχρονική και άρρηκτον σχέση του Ελληνοχριστιανισμού αλλά και τη διαχρονική πολυσχιδή δράση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ως άγρυπνου φρουρού και άοκνου θεματοφύλακα του Γένους μας.

Η λαμπρότητα, η πνευματικότητα και η οξυδέρκεια του Παναγιοτάτου κ. Βαρθολομαίου τον καθιστούν αυτοδικαίως υπερασπιστή των «Ιερών και Οσίων» Αξιών του Γένους, αλλά και των απαρασάλευτων θεσμίων και τιμαλφών της Ιστορίας του Έθνους μας, όστις, με θυσιαστική αυταπάρνηση ενίοτε και άλλοτε με διπλωματική δεινότητα, διασφαλίζει την ακροσφαλή ισορροπία, αφενός, τη μέχρι κεραίας διεκδίκηση των ιστορικών κεκτημένων της ζώσης Ορθοδόξου Παραδόσεως μας ανά τον κόσμο, αλλά και εξ ετέρου την δυσχερή διατήρηση αγαστών σχέσεων με το Τουρκικό Κράτος.

Η εύθρυπτη αυτή επίμοχθη ισορροπία καθώς και η τελεσφόρα παραγωγή του εργώδους αυτού εγχειρήματος, αδιαλείπτου προσφοράς προς το Γένος, προαπαιτεί, ατελεύτητη εγρήγορση, διορατικότητα, ενάργεια, ιδιαίτατη κατάρτιση και γνώσεις, χαρίσματα τα οποία, διαθέτει, ο Χριστομίμητος Ποιμενάρχης κ. Βαρθολομαίος.

Πέραν του γεγονότος, εν άλλαις λέξεσι, ότι φυλάττει λυσιτελώς θερμοπύλες, διά τα Ιερά του Γένους μας, εν ταυτώ δρα ως παντεπόπτης Οικουμενικός Πατριάρχης, διακονεί και τις απανταχού Ορθόδοξες ανά τον κόσμο Εκκλησίες, διαφυλάττοντας την ενότητα της Πίστεως εν πνεύματι ειρήνης και ενότητος.

Ο πολλαπλός και ετερόκλητος ρόλος του, προεχόντως και κυρίως, ως Πνευματικός Ταγός, αλλά και οπωσούν ως «Εθνάρχου», καθότι διαθέτει πολυσύνθετα και ιδιαίτερα διοικητικά καθήκοντα, ως επικεφαλής των πανορθοδόξων Εκκλησιών.

Η βαρυνούσης σημασίας εμβριθής ομιλία του Παναγιοτάτου εις την Ολομέλεια της Βουλής ανέτειμε, άπαντα τα ζέοντα, καίρια και ακανθώδη ζητήματα τα οποία ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο, αρχής γενομένης από τις δυσμενείς γεωπολιτικές εξελίξεις, τα ενδημούντα οικονομικά προβλήματα, τις νέες τεχνολογίες η εφαρμογή των οποίων γεννούν ζητήματα βιοηθικής ούτως ώστε να μην αμαυρωθεί το πρόσωπο του ανθρώπου και μετατραπεί σε μια άψυχη μηχανή, όπως οι ακραίες θεωρίες του μετανθρωπισμού πρεσβεύουν, περαιτέρω επισήμανε την εργαλειοποίηση του θρησκευτικού φονταμενταλισμού ως μία υβρική μορφή απειλής και υπόσκαψης των θεμελίων της παγκόσμιας ειρήνης, την έλλειψη πνευματικότητας του σύγχρονου ανθρώπου, αλλά και την ιστορική καταλυτική διαχρονική συμβολή της Εκκλησίας παγκοσμίως, κατατείνουσα προς την κατεύθυνση της σύσφυξεως των διεθνών σχέσεων και ενδυναμώσεως εδραίωσης της ειρήνης, εις πνεύμα εθνικής αλληλεγγύης και συνεννοήσεως.

Άξιο δε μνείας, ως ένα πρόσθετο στοιχείο, διαφυλάξεως της διαχρονίας της εθνικής μας ιδιοπροσωπίας ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι, δομική σταθέρα άλλως τε και της εν ισχύ Συνταγματικής εννόμου τάξεως, ως έκπαλαι και εξ ιδρύσεως του Ελλαδικού Κράτους κατίσχυε, είναι και η εκφορά της ελληνικής γλώσσης, δεδομένου ότι εξεφώνσε τον διαπρύσιο λόγο Του, τουτέστιν, εις την καθαρεύουσα, η οποία έβριθε, με έκπαγλη, μεστή νοημάτων, εκκλησιαστική ορολογία καταδεικύοντας ούτως, τον διαχρονικώς αναλλοίωτο και ακατάλυτο σύνδεσμο μας με τον παρελθόν, δεθέντος ότι, δια της διαχρονίας της αδιαιρέτου ενότητας της γλώσσης, συμπυκνώνεται εύγλωττα, η ταυτότητα του ΕλληνοΧριστιανισμού, ως τοιουτοτρόπως, ομιλούσαν, τω όντι, οι πρόγονοί μας κατά τις κρίσιμες εκείνες περίοδους, αλλά όπως διασώζεται έως σήμερον η γλώσσα των Ευαγγελίων αλλά και της Θείας εν γένει λειτουργίας (την μαρκοβιότερη ομιλούσα κοινή ελληνιστική, μετά ταύτα, την αττικίζουσα την, αρχαίζουσα και εν τέλει την καθαρεύουσα με μεικτούς αρχαικούς τύπους, ωστόσο πάντοτε με αρχική θεμελιακή βάση τα αρχαία ελληνικά)

Εν κατακλείδι, ήτο μεγάλη τιμή δια την Ελλάδα και δια ημάς, ως τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, να μας επισκεφθεί ο Παναγιότατος κ.κ Βαρθολομαίος και μεταξύ των λοιπών εκδηλώσεως, οίτινες, έλαβαν, προς τιμήν του, χώρα, να χοροστατήσει, την 6η-5-2026 ημέρα της Μεσοπεντηκοστής, εις τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, όστις κατεκλύσθη από πλήθος πιστών, οι οποίες έσπευσαν με κατάνυξη να ασπαστούν την δεξιά Του, ίνα αναλάβουν την ευλογία του,

Η συμβολή Του για το Γένος μας καθίσταται ανυπολόγιστη αλλά και η φυσική και μόνον παρούσία Του, δια ημάς τους απλούς πολίτες, αποτελεί μία ενθαρρυντική ανάσα, το άγος της καθημερινότητας ίνα ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον.

* Ο Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς είναι δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και Σ.τΕ, ανεξάρτητος βουλευτής