Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τείνει ευήκοα ώτα, αναφορικώς προς την ανεξέλεγκτη ροή της μεταναστεύσεως, συνειδητοποιώντας εγκαίρως, το ακανθώδες και καίριο αναφυόμενο ζήτημα, το οποίο άπτεται των Ελληνικών και και εν γένει των Ευρωπαικών συνόρων.
Το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει σαφή σύνορα, τα οποία περιφρουρούνται από τον άρτια εκπαιδευμένο στελεχιακό δυναμικό των ενόπλων δυνάμεων, τα οποία εγγυώνται για την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας μας, συνιστά μία αντικειμενική τοις πάσι πραγματικότητα, ως τούτου εξάλλου συμβαίνει και μετ’ όλων των εθνών κρατών ανά τον κόσμο.
Ως εκ τούτου, το φαινόμενο της διαχρονικής μεταναστεύσεως, δεν ενέσκηψε επί κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας αλλά αποτελεί απότοκο μίας αλληλοδιαδοχής αλυσιδωτών πολιτικών και οικονομικών χρόνιων παραγόντων, εξ ού και η εκάστοτε χώρα υποδοχής, δυνάμει των οικονομικών δυνατοτήτων και ενίοτε αναγκών της, επιλέγει την προσήκουσα μεταναστευτική πολιτική, ήτις θα εξυπηρετήσει προσηκόντως αφενός τα θεμελιώδη δικαιώματα των μεταναστών αλλά και εξ ετέρου τη δημόσια τάξη και ασφάλεια του εκασταχού κράτους υποδοχής.
Ασφαλώς υφίσταται δαψιλής νομοθεσία και διεθενείς συμβάσεις, αίτινες, διαχωρίζουν την έννοια του πρόσφυγα, από τον οικονομικό μετανάστη τρίτων χωρών και υφίστανται ετερόκλητες κείμενες νομικές διατάξεις, οι οποίες, κανοναρχούν τα προαπαιτούμενα, τα οποία επιβάλλεται να συντρέχουν σωρευτικώς (οικονομικές προυποθέσεις, ποινικό μητρώο, υγειονομικές σταθερές) ούτως ώστε αφενός μεν να διασφαλίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα τους εξ ανάγκης, (ή ενιαχού, λόγω οικονομικής ένδειας, ή πολεμικών κακουχιών) και εξ ετέρου να διασφαλίζεται συμμέτρως η ευταξία της χώρας υποδοχής.
Ως εκ τούτου λοιπόν, το μεταναστευτικό φαινόμενο ανά την Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως συνιστά μία άφευκτη και αναπόδραστη πραγματικότητα, ήτις, έχει διττή κατεύθυνση αφενός, προς την διαφάλιση της ευζωίας, καθώς και την ασφάλεια του μετακινουμένου πληθυσμού δηλαδή των επηλύδων και εξ ετέρου προς την προάσπιση της εθνικής ασφάλειας και της δημόσιας τάξης των γηγενών.
Εξ αυτού του λόγου, υφίσταται εκ του Νόμου διαχωρισμός και συντρέχουν αυστηρώς ορισμένες προυποθέσες δια τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, εξ άλλου, οι καταστρατηγούντες τον Νόμο, ή, αλλέως ειπείν, οι μη νόμιμοι οι οποίοι είτε εισέρχονται λάθρα, ή διαπράττουν ποινικά αδικήματα, προβλέπεται κατ’ αυτών, ποινικές και δοικητικές κυρώσεις, τόσο επιβληθησόμενες ποινές στέρησης της προσωπικής τους ελευθερίας αλλάς και απελάσεως κατ’ αντιστοιχίαν εκ της χώρας ένθα παρανόμησαν.
Η έννοια της μεταναστεύσεως, διέπεται από κανόνες, τόσο δια την θωράκιση της αξίας της ανθρωπίνης ζωής αλλά και για την προστασία των πολιτών εις τα έθνη κράτη, εξ ού και ό,τι διατείνται αορίστως μέχρι τούδε, η μειοψηφική αντιπολίτευση, αφίσταται της αντικειμενικής διαδραμούσης πραγματικότητας καθότι, αποστερείται καθ’ολοκληρίαν και παντάπασι, από έλλογης και σύννομης βάσης, καθότι αντί για μία αμείλικτα ρεαλιστική, καθώς και ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη αντιμετώπιση του ακανθώδους τούτου φαινομένου, επιδίδεται ατόπως, σε παρωχημένες και συνονθυλευμένες συνωμοσιολογικές θεωρίες ουτοπικού χαρακτήρα, περί καταργήσεως των συνόρων, άνευ όμως καταθέσεως ουδεμίας ορθολογιστικής και νομικώς ή νομολογιακώς επεξεργασμένης αντιπροτάσεως, εις τα πρώτυπα της Ευρώπης και υπό την πρίσμα του ΟΗΕ.
Εν άλλοις λόγοις, η μείζονα και η ελάσσονα αντιπολίτευση πέραν από το φενακισμένο δημεγερτικό φρόνημα, ενός άκρατου δημαγωγικούλαϊκισμού προς άγραν ψήφων προς το ακραιφνές ευήκοον, πλην πολιτικώς ανερμάτιστο, εκλογικό τους κοινό, αποστρέφεται λόγω και διανοία τον Ελληνικό λαό απαξιώνοντας το εξ ορισμού πολυσύνθετο φαινόμενο της μεταναστεύσεως, αναπαράγοντας απλώς στείρα, τα στερεότυπα εκφραστικά φληναφηματολογικά κλισέ περί ρατσισμού, ακροδεξιάς και ούτω καθ’ εξής, αποφεύγοντας επώδυνα να θέσει το δάκτυλο εις τον τύπον των ήλων, λαμβάνοντας υπεύθυνη θέση και λογοδοτώντας ευθέως, δια την λυσιτελή αντιμετώπιση του ζέοντος τούτου προβλήματος.
Η διολίσθηση της μείζονος και ελάσσονος αντιπολιτεύσεως, προς την εθελοτυφλία και τον στρουθοκαμηλισμού, η παρασιώπηση δια τα επαχθή κυκλώματα των λαθρεμπόρων, αποδεικνύει πλειστάκις, την έλλειψη σοβαρής πολιτικής αντιπρότασης εκ μέρους της, συλλήβδην δια το μεταναστευτικό ζήτημα, την ίδια στιγμή την οποία οι κοινωνίες της Ευρώπης, ανεξαρτήτως κομματικής ιδεολογικής κατευθύνσεως, εν ακαρεί χρόνω, κοχλάζει και ασφυκτιά, καθότι, ανυπερθέτως, το πολύφερνο πείραμα των πολυπολιτισμικών κοινωνιών και το κίβδηλο όραμα, μίας παγκόσμιας κοινωνίας με άπαξ και δια παντός κατηργημένα σύνορα, δίκην μίας ψευδεπίγραφα συναισθηματικής πομοφοληγοθηρικής ρητορικής έχει εκκωφαντικώς κατακρημνισθεί.
Εν κατακλείδι, η συνολική επισκόπηση του καίρου μεταναστευτικού προβλήματος, επί του πυρήνα του, επιβάλλει την ρηξικέλευθες και ριζοτόμες αποφάσεις, αφενός, με τον δέοντα σεβαμό στις διεθνείς Συμβάσεις, το Ενωσιακό Δίκαιο, την Συνταγματική έννομη τάξη και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και εξ ετέρου τον προσήκοντα σύμμετρο άτεγκτο ρεαλισμό, δια την διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης, της δημοσίας τάξης και ασφαλίας αλλά και την θωράκιση της πολιτισμικής φυσιογνωμίας και ταυτότητας του εκάστοτε έθνους κράτους.
Συνελόντι ειπείν, η Νέα Δημοκρατία, είναι το μόνον κόμμα το οποίο, εξοστρακίζοντας ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, και μυωπικές προσκολλήσεις σε πολιτικά δόγματα, προχωρά πλησίστιοι και αταλάντευτα προς την εφαρμογή μίας σύγχρονης μεταναστευτικής πολιτικής με γνώμονα την ασφάλεια και την ανθρώπινη αξία, αξιολογώντας, σταθμίζοντας, συνεκτιμώντας και λαμβάνοντας υπόψιν, τα δεδομένα και τις αδήριτες ανάγκες των κοινωνιών, μην υπολογίζοντας ενίοτε το πολιτικό κόστος, αρκεί να παραγάγει το δέον έργο μακροπρόθεσμα, δια την κοινωνία, τους μετανάστες και τα έθνη.
* Ο Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς είναι δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και Σ.τ.Ε, ανεξάρτητος βουλευτής
