Όποιος νομίζει ότι τα περί παγκόσμιας βάσης δεδομένων δεν ήταν θέση του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα κάνει λάθος.
Την περίοδο της οικονομικής κρίσης είχαμε τις «μετοχές» της τράπεζας της Ανατολής και τα 600 δισ. δολάρια που κάτι τύποι θα χάριζαν για την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους και όχι μόνο. Βέβαια θα το έκαναν υπό προϋποθέσεις και αφού δεν είχαν εμπιστοσύνη στο ελληνικό πολιτικό σύστημα θα κατέβαιναν για να αναλάβουν αυτοί τη διακυβέρνηση.
Έγινε θόρυβος. Μεγάλος. Πολλοί πίστεψαν στις μετοχές και τα 600 δισ. δολάρια –μπορεί και παραπάνω–, έτρεξαν πίσω από έναν ονόματι Σώρρα και έφτασαν μέχρι να… πληρώνουν για να φτιάξουν καταγγελίες και να μην πληρώνουν τις υποχρεώσεις σε εφορία και τράπεζες. Ήταν τότε που άλλοι έσκιζαν μνημόνια, άλλοι κυνηγούσαν πολιτικούς στους δρόμους και πολλοί μαζεύονταν στις πλατείες στήνοντας κρεμάλες.
Σήμερα ακούμε για την παγκόσμια βάση δεδομένων από τα στόματα παλαιών πολιτικών που πρωτοστάτησαν στην περίοδο της κρίσης και εργαλειοποίησαν το κύμα της αγανάκτησης. Η παγκόσμια βάση δεδομένων ήρθε στο προσκήνιο από την ΕΛ.Α.Σ., δεν ήταν μια ιδέα του στελέχους που την πέταξε στον αέρα. Βρισκόταν και στα ενημερωτικά σημειώματα του κόμματος, την ανάφερε και ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξη Τύπου στη Θεσσαλονίκη.
Μια βάση δεδομένων που περιλαμβάνει τις περιουσίες των πιο πλούσιων Ελλήνων. Του 1% που θα φορολογήσει ο Αλέξης Τσίπρας με 1% και θα βγάζει το κράτος πάνω από 2 δισ. ευρώ. Αν αυτό θα γίνεται κάθε χρόνο ή θα γίνει μια φορά είναι απροσδιόριστο, όπως άλλωστε και το σύνολο των προτάσεων της ΕΛ.Α.Σ.
Επίσης, η παγκόσμια βάση δεδομένων είναι ένα εργαστήρι σε ένα πανεπιστήμιο της Γαλλίας με κάποιον γνωστό του Γάλλο οικονομολόγο που κανείς δεν ξέρει τι μετρά και πώς μετρά και σίγουρα τα περί 200 δισ. περιουσίας, ή παραπάνω, ή λιγότερα, όπως είπε ο πρώην πρωθυπουργός, μάλλον προβληματίζουν και προκαλούν ερωτήματα.
