Τσίπρας και Ανδρουλάκης σχεδόν εκλιπαρούν να ορίσει ο Μητσοτάκης έναν από τους δύο ως πολιτικό αντίπαλό του.
Ετερόφωτοι οργανισμοί παραμένουν οι Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Ανδρουλάκης, που περιμένουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να ορίσει έναν εκ των δύο ως πολιτικό αντίπαλό του στον δρόμο για τις εκλογές προκειμένου να εμφανιστούν ως… μπροστάρηδες στον χώρο της Κεντροαριστεράς που διεκδικούν στη μεταξύ τους μάχη.
Η αγωνία για τη δεύτερη θέση παραμένει και στο πλαίσιο αυτό το ΠΑΣΟΚ και η νεοφώτιστη ΕΛΑΣ, με τον παλιό γνωστό πρόεδρο, σε κάθε παρέμβαση του πρωθυπουργού περιμένουν μήπως και αναφερθεί στους προέδρους τους.
Οι εκπρόσωποι Τύπου των δύο κομμάτων, η Θεώνη Κουφονικολάκου και ο Κώστας Τσουκαλάς –τα ονόματα όπως και των αρχηγών μπαίνουν και ανάποδα στη σειρά για να μην υπάρχουν «παρεξηγήσεις»–, εξέδωσαν ανακοινώσεις γενικόλογες, αφοριστικές και καταστροφολογικές, αλλά είχαν μια κοινή συνισταμένη.
Η εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ, αφού έκανε μια γενική αναφορά, κατέληξε λέγοντας ότι ο πρωθυπουργός είχε εκνευρισμό διότι «γνωρίζει πολύ καλά πως έχει αντίπαλο και η επόμενη εκλογική αναμέτρηση δεν θα είναι καθόλου όπως την είχε ονειρευτεί».
Λίγο νωρίτερα ο Κώστας Τσουκαλάς δήλωνε ότι «ο πρωθυπουργός νομίζει πως με τραγουδάκια (σ.σ.: αναφέρεται στον στίχο από το τραγούδι Δίδυμα φεγγάρια που επικαλέστηκε) θα επιλέξει τον αντίπαλο που τον βολεύει, μπας και συσπειρώσει τους ψηφοφόρους».
Και στις δυο περιπτώσεις η αγωνία είναι φανερή, αφού όποτε ο πρωθυπουργός απευθύνεται σε έναν από τους δύο αρχηγούς τα κόμματά τους εμφανίζονται να χαρακτηρίζουν το καθένα τον δικό του ως «πολιτικό αντίπαλο» του σημερινού πρωθυπουργού.
Η μάχη για τη δεύτερη θέση είναι η αιτία. Και η αυτοαναγόρευση ως πολιτικού αντιπάλου του Κυριάκου Μητσοτάκη θεωρούν πως δίνει πόντους στο ακροατήριό τους αφού απευθύνονται στην ίδια δεξαμενή ψηφοφόρων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημειώνει με κάθε ευκαιρία ότι αντίπαλος είναι τα προβλήματα καθώς και ότι οι πολίτες επιλέγουν τους αντιπάλους, όχι ο ίδιος. Το λένε και οι δύο αρχηγοί, αλλά με μισή… καρδιά. Πολύ περισσότερο τη στιγμή κατά την οποία οι δημοσκοπήσεις τούς δείχνουν να υπολείπονται και στην καταλληλότητα αλλά και ως προς την κατάταξη των κομμάτων τους.
