Η υπαρξιακή αγωνία τους για τη 2η θέση στις εκλογές τούς οδηγεί (καμία έκπληξη) στον βούρκο της τοξικότητας.
Με αυριανική φρασεολογία, Τσίπρας και Ανδρουλάκης προσπαθούν με νύχια και με δόντια να αποδείξουν ποιος είναι ο πιο γνήσιος εκφραστής της πάλαι ποτέ «πάνω και κάτω πλατείας».
Με εκφράσεις περί «μαφίας» και «συμμορίας» κι άλλων τέτοιων «δημοκρατικών» εκφράσεων νομίζουν πως θα κοροϊδέψουν τον λαό ή ότι οι πολίτες έχουν κοντή μνήμη αφενός για τον καταστροφέα της χώρας Τσίπρα και αφετέρου για τον τοξικό και ανερμάτιστο Ανδρουλάκη που, όσο ψυχανεμίζεται ότι στις εκλογές μπορεί στην καλύτερη περίπτωση να είναι δεύτερος με ποσοστό κοντά στο 10% και στη χειρότερη τρίτος ή τέταρτος, θυμίζει καρικατούρα της Κωνσταντοπούλου και του Πολάκη.
Σύμφωνα με την κυβέρνηση, «ως προς την ποιότητα λόγου ανταγωνίζονται για το ποιος θα κερδίσει τη μάχη του -όπως αυτοί αυτοαποκαλούνται και θεωρούν ότι έχουν μονοπώλιο- «προοδευτικού και δημοκρατικού χώρου» και στην πραγματικότητα ανταγωνίζονται για το ποιος θα είναι ο πιο γνήσιος εκφραστής της πάλαι ποτέ πάνω και κάτω πλατείας.
«Προδότες, γερμανοτσολιάδες» και λοιπά συνθήματα
Στην άλλη μάχη, για το «ποιος θα δώσει τα περισσότερα» και ποιος θα γίνει πιο ευχάριστος στον κόσμο, «φοβάμαι», τόνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, «ότι με αυτά τα οποία θα πει ο ένας για να ανταγωνιστεί τον άλλον και μάλιστα ο κύριος Τσίπρας έχει και ντοκτορά από τη μία στην πλειοδοσία, το ΠΑΣΟΚ είναι νομίζω το μεγαλύτερο ''πανεπιστήμιο'' που δίνει τα αντίστοιχα ντοκτορά. Η δεκαετία του ‘80 και το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης μπροστά σε αυτά τα οποία θα ακούσουμε από τον δήθεν προοδευτικό χώρο και τους δύο αυτούς επικεφαλής, τον κύριο Τσίπρα και τον κ. Ανδρουλάκη, θα μοιάζουν με μία “λελογισμένη” πολιτική και “κοστολογημένα” προγράμματα».
Τέλος, κυβερνητικές πηγές για τις ύβρεις και την αντιθεσμική συμπεριφορά του Νίκου Ανδρουλάκη στο θέμα της πλήρωσης των θέσεων των επικεφαλής των ανεξάρτητων Αρχών, σημείωναν: «Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ συνέχισε τον πολιτικό του κατήφορο, και μάλιστα από το βήμα του ελληνικού Κοινοβουλίου, χρησιμοποιώντας ύβρεις και τοξική ρητορική, η οποία δεν διαφέρει σε τίποτα από τις κραυγές των ακραίων πολιτικών δυνάμεων».
