Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν φθείρονται από τους νέους μεσσίες οι οποίοι ξεμένουν από… ιδέες.
Η δημοσκόπηση της Opinion Poll έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά δημοσκοπήσεων που ξεκίνησε μετά την εμφάνιση του κόμματος Καρυστιανού και στη συνέχεια του κόμματος Τσίπρα, επιβεβαιώνοντας πως οι ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό αφορούν συγκεκριμένους χώρους.
Η δεύτερη θέση της ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα και η τριτοτέταρτη της Ελπίδας για Δημοκρατία της Καρυστιανού δεν προκαλούν… πολιτικό σεισμό, απλώς αναδιαμορφώνουν τον χώρο της Αριστεράς και αυτόν δεξιά της Νέας Δημοκρατίας ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύουν την κυριαρχία του Κυριάκου Μητοτάκη.
Και αυτή η δημοσκόπηση δείχνει ότι ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνεται στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και των κομμάτων που δημιουργήθηκαν με τις διασπάσεις του καθώς και σε αυτά της Ζωής Κωνσταντοπούλου και του Γιάνη Βαρουφάκη αν και σε μικρότερο ποσοστό.
Ουσιαστικά ο Αλέξης Τσίπρας ξαναμαζεύει τους ψηφοφόρους του 2023 και μάλιστα όχι στο σύνολό τους με τα ποσοστά του στις δημοσκοπήσεις να κινούνται γύρω από το 15% στην εκτίμηση ψήφου έναντι 17,8% των εκλογών του 2023 όταν και αποχώρησε από την ηγεσία του κόμματους που ο ίδιος είχε δημιουργήσει –όχι ιδρύσει, έχει μια διαφορά– για να προετοιμάσει την επάνοδό του χωρίς αυτούς που ο ίδιος θεωρούσε βαρίδια στην πολιτική καριέρα και στην πολιτική επιβίωσή του.
Μάλιστα, το ποσοστό αυτό το λαμβάνει στο λεγόμενο peak, δηλαδή στην κορύφωση της επικοινωνιακής προσπάθειάς του με την ανακοίνωση του κόμματος και το σόου που έστησε για την παρουσίασή του.
Το ίδιο συμβαίνει και με το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού. Κινείται μεταξύ τρίτης και τέταρτης θέσης σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη χωρίς να δείχνει δυναμική για το παραπάνω που θα ήθελε η ίδια και όσοι βρίσκονται –για την ώρα πάντα– δίπλα της. Και ναι μεν όλοι μιλούν περί βουβής ψήφου, στην ουσία όμως το αφήγημα έχει καταρρεύσει και αγγίζει κόμματα όπως αυτό της Πλεύσης Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου που επένδυσε στην τραγωδία των Τεμπών ή στην Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου.
Η εικόνα δείχνει πως οι… μεσσίες που εμφανίστηκαν για να καλύψουν την αδυναμία του Νίκου Ανδρουλάκη και να μαζέψουν ψήφους στον χώρο της ΝΔ ή και του κέντρου ακόμη δεν τραβάνε. Οι δεξαμενές των ψηφοφόρων που απευθύνονται είναι συγκεκριμένες και δεν αναμορφώνουν το πολιτικό σκηνικό.
Όσο για τα περί πολιτικού σεισμού, τελικά αφορά συγκεκριμένους χώρους αναδεικνύοντας την κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη και ως προς την καταλληλότητα για πρωθυπουργός αλλά και τη διαχείριση κρίσεων που είναι αλλεπάλληλες και δείχνουν να μη σταματούν καθώς και ως προς την προοπτική που δίνει και κυρίως τη σταθερότητα με την προώθηση και εφαρμογή συγκεκριμένου και στο τέλος της ημέρας μετρήσιμου προγράμματος.
Στο πλαίσιο αυτό οι διάφοροι εξωγενείς παράγοντες που επενδύουν στη λογική «να φύγει ο Μητσοτάκης και βλέπουμε» δείχνουν να αναζητούν άλλες λύσεις, όπως για παράδειγμα ενός αντιπάλου όχι ικανού να τον κερδίσει, αλλά να διεκδικήσει ψηφοφόρους από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας.
Εν κατακλείδι, επανέρχεται το σενάριο που θέλει να επιχειρείται να μην ξεπεράσει η ΝΔ το 25% στις επόμενες εθνικές εκλογές προκειμένου να μη δύναται να λάβει το μπόνους των εδρών και να δημιουργηθούν συνθήκες συνεργασιών μεταξύ άλλων κομμάτων που προς το παρόν σφάζονται μεταξύ τους. Ένα σενάριο που εν τέλει δείχνει τον δρόμο της αποσταθεροποίησης του πολιτικού σκηνικού με ό,τι αυτό σημαίνει για τη χώρα, την ασφάλεια και την προοπτική της.
