Η νέα εκλογική νίκη της AfD στο Μεκλεμβούργο δεν αποτελεί έκπληξη, αλλά νομοτελειακή κατάληξη μιας Ευρώπης που εθελοτυφλεί.
Η άνοδος της εθνολαϊκιστικής Δεξιάς στη Γερμανία, της Λεπέν στη Γαλλία και αντίστοιχων κομμάτων στην Ευρώπη προκαλεί δικαιολογημένη ανησυχία. Ομως, η αλήθεια πρέπει να ειπωθεί: πού κρύβονται σήμερα όλοι εκείνοι που με τις ιδεοληπτικές τους εμμονές, πρωτίστως στο Μεταναστευτικό, επώασαν το αυγό του φιδιού;
Οι ανεξέλεγκτες ροές και η άρνηση θωράκισης των συνόρων επηρέασαν τη μεσαία τάξη. Παράλληλα, η ριζοσπαστικοποίηση της Αριστεράς –όπως δραματικά βιώσαμε επί ΣΥΡΙΖΑ και στην Ελλάδα– διέλυσε την κοινωνική συνοχή. Αντί να προσφέρει λύσεις, η αριστερή ρητορική του μίσους και της ισοπέδωσης λειτούργησε ως ο καλύτερος χορηγός του άλλου άκρου, σπρώχνοντας απογοητευμένους πολίτες στην αγκαλιά του εξτρεμισμού.
Τώρα, οι αυτουργοί αυτής της κρίσης τρέχουν πανικόβλητοι να σβήσουν τη φωτιά που οι ίδιοι άναψαν. Συνεχίζουν, ωστόσο, να υπονομεύουν την πολιτική ομαλότητα με την ίδια ανευθυνότητα. Η ιστορία διδάσκει πως η σταθερότητα, η ασφάλεια και η ευημερία της Ευρώπης δεν διασφαλίζονται ούτε με κραυγές ούτε με ανοιχτά σύνορα.
Μόνο σοβαρές, κεντρώες-κεντροδεξιές κυβερνήσεις διαθέτουν τον ορθολογισμό και τη θεσμική υπευθυνότητα να ανακόψουν τον κατήφορο και να προστατεύσουν τις κοινωνίες μας από τις συμπληγάδες των άκρων.
