Ο Αλέξης Τσίπρας προεξοφλεί ανατροπή και πολιτική αλλαγή, αλλά ο κατακερματισμός της κεντροαριστεράς δυσκολεύει το αφήγημα της επιστροφής.
Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να χτίσει το αφήγημα της πολιτικής επιστροφής του, παρουσιάζοντας το νέο εγχείρημά του ως τον καταλύτη που θα ανατρέψει τους σημερινούς πολιτικούς συσχετισμούς. Με δηλώσεις περί «μομέντουμ», ντέρμπι στις επόμενες εκλογές και προοδευτικής συσπείρωσης, ο πρώην πρωθυπουργός επιδιώκει να καλλιεργήσει την αίσθηση ότι η πολιτική πρωτοβουλία περνά στα χέρια του. Ωστόσο, όσο πιο φιλόδοξες γίνονται οι προβλέψεις του, τόσο πιο έντονη γίνεται η αντίθεση με την πραγματικότητα που καταγράφεται στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς, όπου κυριαρχούν οι διασπάσεις, οι προσωπικές στρατηγικές και η αδυναμία συγκρότησης ενός ενιαίου μετώπου απέναντι στην κυβέρνηση.
Μιλώντας στην Κύπρο, ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι το πολιτικό μομέντουμ υπέρ της αριστερής συμπαράταξης έχει ήδη δημιουργηθεί και εκτίμησε ότι οι επόμενες εκλογές δεν θα αποτελέσουν «περίπατο» για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Παράλληλα, τόνισε ότι στόχος του νέου πολιτικού φορέα είναι η νίκη και όχι η απλή καταγραφή δυνάμεων, ενώ υπερασπίστηκε τις πρόσφατες εξαγγελίες του, όπως οι δωρεάν μετακινήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, απορρίπτοντας τις κατηγορίες περί λαϊκισμού και υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για πολιτικές που απαντούν σε πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.
Βεβαίως, στην πολιτική υπάρχει πάντα μια λεπτομέρεια που συχνά αποδεικνύεται ενοχλητική: η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα συνήθως δεν προσαρμόζεται στις επιθυμίες των πολιτικών αρχηγών. Το αντίθετο συμβαίνει.
Το μομέντουμ της φαντασίας και η επιστροφή στο 2014
Ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε ότι «το μομέντουμ έχει ήδη δημιουργηθεί». Πρόκειται ίσως για την πιο ενδιαφέρουσα πολιτική είδηση των τελευταίων ημερών, διότι μέχρι στιγμής κανείς άλλος δεν φαίνεται να το έχει αντιληφθεί. Ούτε το ΠΑΣΟΚ που τρέχει να διαχωρίσει τη θέση του, ούτε τα διάσπαρτα κόμματα της αριστεράς που αλληλοσπαράσσονται, ούτε καν οι πολίτες που παρακολουθούν με κάποια απορία την προσπάθεια αναβίωσης ενός πολιτικού έργου που έχει ήδη παιχτεί και έχει κριθεί από το κοινό.
Η αλήθεια είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός δείχνει να αντιμετωπίζει την πολιτική σαν να σταμάτησε ο χρόνος το 2014. Σαν να αρκεί μια μεγάλη εξαγγελία, λίγες λέξεις περί «λαϊκών στρωμάτων», μερικές αναφορές στην ελίτ και η υπόσχεση δωρεάν παροχών για να ξαναστηθεί το ίδιο σκηνικό. Μόνο που μεσολάβησε η διακυβέρνησή του. Και αυτό είναι ένα ιστορικό γεγονός που δεν διαγράφεται με νέο λογότυπο, νέο κόμμα ή καινούργιες αφίσες. Όταν μιλά για αξιοπιστία, πολλοί θυμούνται δημοψήφισμα. Όταν μιλά για αντισυστημική πολιτική, πολλοί θυμούνται μνημόνιο. Και όταν μιλά για «αλλαγή», πολλοί αναρωτιούνται τι ακριβώς δεν δοκιμάστηκε ήδη.
Το πιο απολαυστικό, ωστόσο, είναι η βεβαιότητα με την οποία προεξοφλεί ένα εκλογικό ντέρμπι. Την ώρα που ολόκληρος ο χώρος στα αριστερά και στο κέντρο της πολιτικής σκηνής θυμίζει πολυκατοικία χωρίς διαχειριστή, ο κ. Τσίπρας εμφανίζεται ως ο άνθρωπος που θα ενώσει τους πάντες και θα διεκδικήσει την εξουσία. Μόνο που μέχρι στιγμής η μοναδική ενότητα που φαίνεται να έχει επιτευχθεί είναι η κοινή αγωνία των υπολοίπων κομμάτων για το ποιος θα χάσει περισσότερους ψηφοφόρους από ποιον. Αν αυτό είναι το περίφημο «μομέντουμ», τότε ίσως πρόκειται για το πρώτο πολιτικό μομέντουμ στην ιστορία που υπάρχει κυρίως στις ομιλίες εκείνου που το επικαλείται.
