Χρειάστηκαν μερικές ημέρες για να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός της επικαιρότητας και των κομματικών αντιπαραθέσεων. Όταν απομακρύνεται ο θόρυβος, μένει η ουσία.
Και η ουσία της επίσκεψης του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελλόριζο, τη Ρω και τη Στρογγύλη είναι πολύ μεγαλύτερη από μια ακόμη πρωθυπουργική παρουσία σε μια εθνική επέτειο.
Ο Πρωθυπουργός βρέθηκε στο Καστελλόριζο για την 83η επέτειο από την απελευθέρωση του νησιού. Δεν περιορίστηκε όμως στην επίσημη τελετή. Την ίδια ημέρα επισκέφθηκε διαδοχικά τη Ρω και τη Στρογγύλη. Επιθεώρησε τα στρατιωτικά φυλάκια και βρέθηκε δίπλα στους ανθρώπους που υπηρετούν στο ανατολικότερο άκρο της ελληνικής επικράτειας.
Η σημειολογία είναι ισχυρή. Και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση για να γίνει αντιληπτή.
Κατά το παρελθόν, πρωθυπουργοί, Πρόεδροι της Δημοκρατίας και υπουργοί Εθνικής Άμυνας έχουν επισκεφθεί το Καστελόριζο ή τη Ρω. Η διαδοχική παρουσία όμως ενός πρωθυπουργού στο Καστελόριζο και στα δύο μικρονήσια, Ρω και Στρογγύλη, την ίδια ημέρα, αποτελεί πρωτοφανές γεγονός για τα ελληνικά πολιτικά χρονικά.
Από το ανατολικότερο άκρο της ελληνικής επικράτειας, εκεί όπου η Ελλάδα συναντά την ανατολική Μεσόγειο, στάλθηκε ένα μήνυμα που δεν χρειάζεται μετάφραση. Η ελληνική κυριαρχία δεν είναι θεωρητική έννοια. Είναι παρούσα. Έχει ανθρώπους, σημαία και Ένοπλες Δυνάμεις που υπηρετούν καθημερινά κάθε σπιθαμή της επικράτειας.
Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης το διατύπωσε χωρίς περιστροφές: «Δεν απειλούμε κανέναν αλλά δεν δεχόμαστε απειλές και υποδείξεις από κανέναν».
Αυτή είναι η γλώσσα της αποτροπής. Ήρεμη, αλλά αποφασιστική. Χωρίς λεονταρισμούς και χωρίς περιττές κορώνες. Η Ελλάδα δεν αναζητά ένταση. Δεν πρόκειται όμως να απολογηθεί επειδή υπερασπίζεται τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Και κάπου εδώ αρχίζει η σύγκριση με την αντιπολίτευση.
Την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκονταν στη ΔΕΘ, μοίραζαν υποσχέσεις και παρουσίαζαν έναν πολιτικό κόσμο όπου όλα λύνονται με εξαγγελίες, ο πρωθυπουργός βρισκόταν στο ανατολικότερο άκρο της χώρας. Εκεί όπου οι λέξεις έχουν μικρότερη σημασία από την παρουσία.
Οι δύο επίδοξοι πρωθυπουργοί μπορούν να ασκούν όση κριτική θέλουν στην εξωτερική πολιτική. Είναι δικαίωμά τους. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η κριτική μετατρέπεται σε εύκολη ρητορική και οι μεγάλες κουβέντες υποκαθιστούν τις πράξεις.
Ο Μητσοτάκης δεν πήγε στο Καστελλόριζο για να δώσει διάλεξη περί πατριωτισμού. Πήγε να δείξει στην πράξη ότι η Ελλάδα γνωρίζει πού βρίσκονται τα σύνορά της και τα υπερασπίζεται.
Στην πολιτική, άλλωστε, υπάρχει μια απλή δοκιμασία. Κάποια στιγμή πρέπει να αφήνεις το βήμα και να πηγαίνεις εκεί όπου η ευθύνη είναι πραγματική.
Στο Καστελλόριζο, στη Ρω και στη Στρογγύλη, ο πρωθυπουργός επέλεξε ακριβώς αυτό. Και η εικόνα που έμεινε ήταν πολύ πιο δυνατή από πολλές ημέρες κομματικών αντιπαραθέσεων στη ΔΕΘ.
