Και εγένετο το «μανιφέστο» –όχι το δικό μας, το καλό– του Αλέξη Τσίπρα, που παραπέμπει σε διαγωνισμό καλλιστείων με ολίγη από ιδεολογικό αχταρμά.
Το πολυθρύλητο «μανιφέστο», που κάποιοι επιχείρησαν να παρουσιάσουν ως μια παρέμβαση στο πολιτικό σκηνικό της χώρας και έναν ιδεολογικό μπούσουλα, δόθηκε στη δημοσιότητα θυμίζοντας κάτι από τις ευχές των καλλιστείων περί παγκόσμιας ειρήνης, υγείας και χαράς σε όλον τον κόσμο, σε συνδυασμό με μια λογική επαναστατική που παραπέμπει στον ΣΥΡΙΖΑ πριν από το 2015.
Τα στελέχη του Αλέξη Τσίπρα παρουσίασαν μια έκθεση ιδεών –αν και θυμίζει έκθεση δημοτικού– σε μια απέλπιδα προσπάθεια να πείσουν πως έρχεται κάτι νέο όταν ανακοινωθεί το κόμμα. Η φράση «αριστερά του κέντρου» τα λέει όλα από μόνη αφού στην ουσία δεν σημαίνει τίποτα. Βέβαια εκεί στα λημέρια του Αλέξη υπάρχουν πολλοί που έχουν τέτοιες ιδέες, ίσως να είναι και κάποιοι από αυτούς που είχαν ονομάσει την «τρόικα» «θεσμούς» για να δείξουν ότι κάτι άλλαξε το 2015 που ανέλαβαν την εξουσία.
Από εκεί και πέρα, έχει ενδιαφέρον ότι κατάφεραν να βρουν τέσσερις γωνίες στο… τρίγωνο. Γιατί το λέμε αυτό; Διότι ο επικεφαλής της ομάδας που συνέταξε το «μανιφέστο» –του Τσίπρα, όχι το δικό μας– Γιώργος Σιακαντάρης το 2017 αρθρογραφούσε για να πείσει πως δεν γίνεται να συμπράξουν σοσιαλδημοκρατία και ριζοσπαστική αριστερά, αν και τώρα μπήκε μέσα στο παιχνίδι και η οικολογία.
Έγραφε για παράδειγμα το 2017 στο liberal.gr ότι «το να ζητά κανείς η σοσιαλδημοκρατία των συμβιβασμών να είναι ριζοσπαστική, είναι σαν τον αλχημιστή που αναζητά από μη πολύτιμα μέταλλα να φτιάξει χρυσό. Και το να ζητά κανείς να είναι αριστερή, είναι σαν να προσπαθεί να πείσει ότι το τρίγωνο έχει τέσσερις γωνίες».
Και πρόσθετε: «Αυτό είναι μια σοσιαλδημοκρατία α λα Ρασούλης, ‘‘πότε Βούδας πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας’’».
Άλλοι καιροί, άλλα ήθη θα πει κανείς. Ίσως, αλλά πραγματικά όποιος διαβάσει αυτό το «μανιφέστο» –όχι το δικό μας ξαναλέμε– θα καταλάβει ότι επιχειρείται να εμφανιστεί η κυβερνώσα αριστερά –αυτή που θα ξαναέρθει και θα είναι αλλιώς, που έλεγε και μια ψυχή που όμως θα μείνει στην απέξω– ως κάτι διαφορετικό και πιο… διευρυμένο.
Κατά τα λοιπά: όπως έχει ήδη φανεί, ο ίδιος Αλέξης με τις ίδιες λέξεις και τις ίδιες προθέσεις...
