Η ανακοίνωση της Μαρίας Καρυστιανού ότι προχωρά στη δημιουργία πολιτικού κόμματος έριξε την αντιπολίτευση σε πρωτοφανή αναστάτωση.
Δεν ήταν απρόβλεπτη. Ήταν η φυσική κατάληξη μιας περιόδου όπου η τραγωδία των Τεμπών μετατράπηκε σε εργαλείο υπερβολών, θεωριών και fake news, με ευθύνη συγκεκριμένων κομμάτων που τα επένδυσαν πολιτικά. Τώρα το πολιτικό κόστος είναι τεράστιο και όσοι τόλμησαν να τα στηρίξουν πληρώνουν.
Το ΠΑΣΟΚ πλήττεται ανοιχτά και δημοσκοπικά. Επέλεξε να υπηρετήσει την «ξυλολιάδα» και να ποντάρει σε αφηγήματα χωρίς στοιχεία, αντί να αναπτύξει σοβαρή πολιτική. Το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό: όχι μόνο χάνει τη δεύτερη θέση, αλλά απειλείται και η τρίτη. Οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν τον Αλέξη Τσίπρα να κοντράρεται με την Καρυστιανού για τη δεύτερη θέση, ενώ το ΠΑΣΟΚ καταγράφεται τέταρτο, με μονοψήφιο ποσοστό. Η στρατηγική της εύκολης καταγγελίας γκρεμίζεται, αφήνοντας το κόμμα εκτεθειμένο και χωρίς σαφή ταυτότητα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ακόμη πιο δραματική εικόνα. Ένα κόμμα που επένδυσε στην εργαλειοποίηση των Τεμπών βλέπει σήμερα το αφήγημά του να μεταφέρεται αυτούσιο σε νέο φορέα, χωρίς τον ίδιο. Η έλλειψη ηγετικής πυξίδας, η εσωτερική αποσύνθεση και η αμηχανία οδηγούν σε ουσιαστική εξαΰλωση. Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει όχι μόνο ψηφοφόρους αλλά και επιρροή, ενώ η κοινωνία αρχίζει να τον βλέπει ως αναλώσιμο.
Οι υπόλοιποι αντιδρούν σπασμωδικά. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου βλέπει το αντισυστημικό κοινό να μετακινείται προς τη «μάνα των Τεμπών» και επιτίθεται πρώτη. Ο Κυριάκος Βελόπουλος ξεκινά υβριδικές επιθέσεις, γνωρίζοντας ότι η Καρυστιανού πλαισιώνεται από στελέχη της υπερδεξιάς και απειλεί την Ελληνική Λύση. Η Νίκη, ήδη κάτω από το όριο εισόδου στη Βουλή, αντιμετωπίζει υπαρξιακό πρόβλημα. Ακόμη και το εγχείρημα Κασσελάκη φαίνεται να οδεύει προς διάλυση πριν αποκτήσει πολιτικό βάρος.
Η πολιτική αναστάτωση είναι γενικευμένη. Όσοι μετατρέπουν τον θυμό σε πολιτικό εργαλείο βλέπουν τώρα το δημιούργημά τους να παίρνει ζωή και να διεκδικεί θέση στην κάλπη. Η αντιπολίτευση αναστενάζει, η Κουμουνδούρου αμηχανεί, και τα νέα πρόσωπα της Καρυστιανού συγκροτούν μια άτυπη απειλή που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η κάλπη δεν ξεχνά, και το πολιτικό κόστος θα μετρηθεί χωρίς οίκτο.
