Η υπογραφή για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου δεν είναι εκτίμηση. Είναι γεγονός. Και τα γεγονότα έχουν την κακή συνήθεια να διαλύουν αφηγήματα. Κυρίως όταν αυτά χτίζονται πάνω στην καταστροφολογία.
Το προηγούμενο διάστημα το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά ο Νίκος Ανδρουλάκης επένδυσαν πολιτικά στην αποτυχία του έργου. Εμφανίστηκαν ως οι μοναδικοί υπερασπιστές της διασύνδεσης. Κατηγορούσαν την κυβέρνηση για γεωπολιτική ατολμία, ερασιτεχνικούς χειρισμούς και εθνικές υποχωρήσεις. Προέβλεπαν ότι οι τουρκικές απειλές θα οδηγούσαν το έργο σε οριστικό αδιέξοδο. Έχτισαν ένα αφήγημα φόβου, ελπίζοντας ότι η πραγματικότητα θα τους δικαιώσει.
Τελικά συνέβη ακριβώς το αντίθετο.
Ενώ η αντιπολίτευση αναζητούσε πολιτικά οφέλη μέσα από την κινδυνολογία, η Αθήνα εργαζόταν αθόρυβα. Η είσοδος δύο κορυφαίων γαλλικών εταιρειών αλλάζει τα δεδομένα. Η Meridiam αποκτά την πλειοψηφία των μετοχών της διασύνδεσης, επενδύοντας σε ένα έργο στρατηγικής σημασίας. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους επενδυτικούς ομίλους παγκοσμίως, με χαρτοφυλάκιο υποδομών που προσεγγίζει τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Παράλληλα, η Nexans αναλαμβάνει την κατασκευή του υποθαλάσσιου καλωδίου και τις σχετικές έρευνες.
Η γαλλική συμμετοχή δεν έχει μόνο οικονομική αξία. Έχει ξεκάθαρο γεωπολιτικό αποτύπωμα. Δείχνει ότι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις επενδύουν σε ένα έργο που η Τουρκία επιχείρησε να αμφισβητήσει. Οι διεθνείς επενδυτές δεν πείστηκαν από τις απειλές της Άγκυρας. Πείστηκαν από τη σταθερότητα, τη σοβαρότητα και τον σχεδιασμό της ελληνικής πλευράς.
Το αποτέλεσμα εκθέτει τον Νίκο Ανδρουλάκη. Οι δραματικές προειδοποιήσεις του αποδείχθηκαν πολιτικός θόρυβος χωρίς αντίκρισμα. Η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται με τηλεοπτικές κορώνες ούτε με διαρκείς προβλέψεις αποτυχίας. Ασκείται με σχέδιο, διπλωματία και συμμαχίες που παράγουν αποτέλεσμα.
Το ίδιο ισχύει και για τους αυτόκλητους υπερπατριώτες της φακής. Για μήνες ανακάλυπταν προδοσίες, υποχωρήσεις και εθνικές ήττες. Εκμεταλλεύτηκαν κάθε τουρκική πρόκληση για να καλλιεργήσουν φόβο και να ψαρέψουν ψήφους στα θολά νερά του λαϊκισμού. Στο τέλος βρέθηκαν να συμπλέουν με την ίδια καταστροφολογία που εξέφραζε και το ΠΑΣΟΚ, έστω από διαφορετική αφετηρία.
Η υπογραφή της συμφωνίας δεν αποτελεί μόνο την έναρξη ενός μεγάλου ενεργειακού έργου. Αποτελεί και την κατάρρευση ενός πολιτικού αφηγήματος. Όσοι προεξοφλούσαν την αποτυχία διαψεύστηκαν από τα ίδια τα γεγονότα. Για ακόμη μία φορά αποδείχθηκε ότι η σοβαρή εξωτερική πολιτική γράφεται με πράξεις. Η καταστροφολογία γράφει μόνο τίτλους που γερνούν πολύ γρήγορα.
