Ο Αλέξης Τσίπρας μιλά για «πολυδιάστατη» εξωτερική και λέει κάτι για «πυξίδες», όμως ήταν 4,5 χρόνια πρωθυπουργός.

Η συμφωνία της… χαμένης γραβάτας ή αλλιώς η Συμφωνία των Πρεσπών με τα γνωστά, δυστυχώς, αποτελέσματα και οι σχέσεις με τη Βενεζουέλα του Νικολάς Μαδούρο καθώς και κάτι βόλτες στο Ιράν κάποιων απεσταλμένων του που είχαν και συγγενικές σχέσεις μαζί του είναι αυτά που έμειναν από την εξωτερική πολιτική του Αλέξη Τσίπρα όταν ήταν πρωθυπουργός.

Και κάτι ακόμη: η εκπαραθύρωση του Νίκου Κοτζιά από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών για τα «μάτια» του συγκυβερνήτη Πάνου Καμμένου που σήμερα κάνει ότι δεν γνωρίζει. Μάλιστα μετά την εκπαραθύρωση Κοτζιά είχε αναλάβει ο ίδιος τη θέση του υπουργού Εξωτερικών για να ολοκληρώσει τη διαδικασία κύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Να θυμίσουμε ότι γι’ αυτήν την υπόθεση είχε γίνει σφαγή στο Υπουργικό Συμβούλιο ενώ μετά την παραίτησή του ο Νίκος Κοτζιάς είχε στείλει 9σέλιδη επιστολή στον Αλέξη Τσίπρα, το περιεχόμενο της οποίας δεν έγινε ποτέ γνωστό.

Ή να θυμίσουμε την περίοδο που ο πρωθυπουργικός εξάδελφος πήγαινε στην Τεχεράνη για συνεννοήσεις για προμήθεια καυσίμων αλλά και αυτή που στη Μόσχα αναζητούσαν… ρούβλια για το ενδεχόμενο χρεοκοπίας και εξόδου της χώρας από το ευρώ.

Η… πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική του Αλέξη Τσίπρα είχε σχέση με τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, τη Χιλή και τη Βραζιλία αλλά και άλλες χώρες όπως η Κούβα, με τον ίδιο να πιάνει πόστο στην κηδεία του Φιντέλ Κάστρο όπου μετέβη με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο.

Το μόνο θετικό ήταν ότι δεν διέκοψε τις σχέσεις με το Ισραήλ, παρότι επιχειρούσε να πατήσει σε δύο βάρκες προκειμένου να διατηρήσει ισορροπία στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησής του.

Τώρα για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης που, όπως τόνισε και ο Παύλος Μαρινάκης, κατάλαβε πως δεν είναι τηλεπικοινωνιακό, ουδέν προέκυψε κατά τη θητεία του στο Μέγαρο Μαξίμου, σίγουρα δεν υπεγράφη κάποια συμφωνία για το έργο, όπως δεν υπεγράφη και για την αμυντική θωράκιση της χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό το να κουνά το δάχτυλο στη σημερινή κυβέρνηση μάλλον αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια να ξαναγραφτεί η ιστορία στα μέτρα που ο ίδιος επιθυμεί.