Ο Σταύρος Θεοδωράκης ανέδειξε από την Ίο το πρόβλημα της διανομής του Τύπου, που γίνεται εντονότερο στα νησιά και τις απομονωμένες περιοχές.
Ο Σταύρος Θεοδωράκης ανέδειξε από την Ίο την απουσία σημείων πώλησης εφημερίδων, παρά τους 2.300 μόνιμους κατοίκους, τους 150.000 επισκέπτες και τα 5-6 καθημερινά πλοία από Πειραιά.
Η ανάρτηση του Σταύρου Θεοδωράκη
Σε story στο Instagram, το οποίο συνοδευόταν από φωτογραφία της Ίου, ο δημοσιογράφος σχολίασε την απουσία οποιουδήποτε σημείου όπου ένας κάτοικος ή επισκέπτης του νησιού μπορεί να αγοράσει εφημερίδα.
«2.300 μόνιμοι κάτοικοι. 150.000 επισκέπτες κάθε καλοκαίρι. 5-6 πλοία κάθε μέρα από Πειραιά», έγραψε ο Σταύρος Θεοδωράκης, για να προσθέσει στη συνέχεια με έμφαση: «Ούτε ένα σημείο πώλησης εφημερίδων».
Η παρατήρηση αφορά ένα πρόβλημα που υπερβαίνει την Ίο και αγγίζει συνολικά τη σχέση του έντυπου Τύπου με το αναγνωστικό κοινό. Ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν τα νησιά υποδέχονται εκατομμύρια επισκέπτες, η απουσία οργανωμένων σημείων διάθεσης εφημερίδων γίνεται ακόμη πιο εμφανής.
Η κρίση της κυκλοφορίας και το μονοπώλιο της διανομής
Η πτώση της κυκλοφορίας των εφημερίδων και η μετατόπιση του κοινού προς την ψηφιακή ενημέρωση αποτελούν αναμφισβήτητες πραγματικότητες. Λιγότεροι άνθρωποι επιλέγουν πλέον την έντυπη εφημερίδα ως καθημερινή πηγή ενημέρωσης, γεγονός που έχει περιορίσει τη βιωσιμότητα ενός δικτύου διανομής που κάποτε έφτανε σχεδόν σε κάθε γωνιά της χώρας.
Υπάρχει, όμως, και μια δεύτερη διάσταση, που αφορά τη διανομή του Τύπου. Όταν η πρόσβαση στην εφημερίδα εξαρτάται από ένα περιορισμένο και ουσιαστικά μονοπωλιακό δίκτυο, η συρρίκνωση της ζήτησης μπορεί να μετατραπεί σε φαύλο κύκλο. Όσο λιγότερα σημεία πώλησης υπάρχουν, τόσο δυσκολότερο γίνεται για τον αναγνώστη να αγοράσει εφημερίδα και, τελικά, τόσο περισσότερο περιορίζεται η δυνατότητα του εντύπου να διατηρήσει το κοινό του.
Η περίπτωση της Ίου είναι χαρακτηριστική. Ένα νησί με χιλιάδες επισκέπτες κάθε ημέρα κατά την τουριστική περίοδο, με καθημερινή ακτοπλοϊκή σύνδεση με τον Πειραιά, εμφανίζεται να μην διαθέτει ούτε ένα σημείο πώλησης εφημερίδων. Το ίδιο πρόβλημα αφορά και άλλους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, αλλά και απομονωμένες περιοχές της χώρας, όπου η πρόσβαση στον έντυπο Τύπο γίνεται ολοένα δυσκολότερη.
Το ζήτημα, επομένως, δεν αφορά μόνο τις εφημερίδες και τους εκδότες. Αφορά και τους αναγνώστες, οι οποίοι ακόμη και όταν θέλουν να αγοράσουν μια εφημερίδα συχνά δεν έχουν αυτήν τη δυνατότητα. Και σε μια χώρα με έντονη νησιωτικότητα και μεγάλες γεωγραφικές αποστάσεις, η λειτουργία της διανομής αποτελεί κρίσιμο μέρος της ίδιας της πρόσβασης στην ενημέρωση.
Η ανάρτηση του Σταύρου Θεοδωράκη από την Ίο λειτουργεί έτσι ως μια μικρή αλλά αποκαλυπτική εικόνα ενός μεγαλύτερου προβλήματος. Η κρίση του έντυπου Τύπου συνδέεται ασφαλώς με τις αλλαγές στις συνήθειες του κοινού, όμως επιβαρύνεται όταν το σύστημα διανομής που βασίζεται σε ένα μονοπώλιο, αδυνατεί να εξυπηρετήσει ακόμη και εκείνους που εξακολουθούν να επιλέγουν την εφημερίδα ως μέσο ενημέρωσης.
