Αναμένοντας τις δημοσκοπήσεις, ας δούμε κάποια βασικά προβλήματα που αφορούν κύρια στους τρεις πρωταγωνιστές και που θα δούμε αν και σε ποιο βαθμό καταγράφονται στις μετρήσεις. Δεν πρόκειται για μαντεψιά ή προαναγγελία, αλλά για κατάθεση προσεγγίσεων. Στην Δ.Ε.Θ προσπάθησαν να εμφανίσουν ένα πρόγραμμα άμεσων μέτρων, αλλά και ένα αφήγημα για τα επόμενα χρόνια.
1. Ο Κ. Μητσοτάκης, ας ξεκινήσουμε από τον Πρωθυπουργό, το έκανε με επάρκεια. Μια καταρχήν παρατήρηση είναι ότι από επικοινωνιακής απόψεως μάλλον θα ήταν προτιμότερο να επικεντρώσει σε κάποια ιδιαίτερης συμβολικής αξίας μέτρα, να συγκεντρώσει πόρους προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Το ίδιο συνέβη και πέρυσι, οπότε και η επίδραση των μέτρων δεν μετρήθηκε από τις πρώτες μέρες, αλλά υπήρχε, απλώθηκε τουλάχιστον μέχρι τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο, οπότε και εφαρμόστηκαν. Μάλλον, το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Επομένως, αυτό που θα δούμε στις μετρήσεις, θα είναι περισσότερο μια καταρχήν επίδραση στο πολιτικό κλίμα. Δεύτερο, χρειάζεται μια καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη απάντηση στο ερώτημα «γιατί Τρίτη θητεία».
Ασφαλώς, ο Κ. Μητσοτάκης κατέθεσε ένα πλαίσιο δέκα αλμάτων και τα διλήμματα διακυβέρνησης. Χρειάζεται όμως παραπέρα προσπάθεια. Τρίτο: Οι πολίτες πρέπει να καταλάβουν τι καθορίζει ακριβώς το τι μπορεί κάποιος να μοιράσει από το πλεόνασμα βάσει του δημοσιονομικού χώρου και των ευρωπαϊκών καθορισμών. Τέταρτο, είναι ανάγκη να εναρμονιστεί οργανωτικά και προγραμματικά όλος ο μηχανισμός Κυβέρνησης και Κόμματος με το πνεύμα και την κινητικότητα του Πρωθυπουργού. Μάχες δεν δίνονται μόνο από εμπροσθοφυλακές, αλλά απ' όλο το στράτευμα. Πολύ περισσότερο όταν η μάχη για αυτοδυναμία είναι πολύ σκληρή και όλα θα κριθούν στο κλίμα που θα δημιουργηθεί τον τελευταίο μήνα των εκλογών, με σημαντικό τμήμα του μιντιακού συστήματος, εξωπολιτικούς κύκλους, δυνάμεις εκτός χώρας και μια ντουζίνα κομμάτων που σχεδόν με κοινή ρητορική στρέφονται απέναντί σε ένα.
2. Ο Α. Τσίπρας φάνηκε να κάνει παρέμβαση με τέμπο σε ρελαντί. Ας μην υποτιμάται από κανένα πολιτικά και επικοινωνιακά , όσο και αν μπορεί να φαίνεται ότι μάλλον μένει στα ίδια ή και χάνει οριακά δυνάμεις. Σίγουρα δεν δημιούργησε κύμα ενθουσιασμού με τις παρεμβάσεις του και έχει προβλήματα που φαίνονται πια. Αυτά είναι : Οι ασάφειες στην πρότασή του, όπως δείχνουν και οι κακοφωνίες, η σύγχυση ανάμεσα στα όσα δηλώνουν στελέχη της ΕΛΑΣ, τα όρια του νέου δυναμικού που βέβαια δεν είναι μόνο αυτό που έχει βγει στα πάνελ, το κόψιμο διαδρόμων προς αριστερά από πιθανή άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, αν και τα περιθώρια δεν είναι και συγκλονιστικά και το ΠΑΣΟΚ που θυμήθηκε να ανοίξει μέτωπο. Ωστόσο, ακριβώς επειδή έχει εμπειρία, επικοινωνιακή δεινότητα και είναι ένας ικανός τακτικιστής, μπορεί αυτή την ώρα να μεθοδεύει, να απλώνει τις παρεμβάσεις του με δεδομένο ότι η πορεία προς τις εκλογές είναι μακρά. Κοιτάει προς το Κέντρο, στρέφεται προς τα εκεί και δεν είναι απίθανο να βρει κάποια μεγαλύτερη απήχηση, η οποία όμως πρέπει να συνδυαστεί με την αποφυγή απωλειών από κεντροαριστερά ξέροντας ότι ένα 20% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ τον βλέπει θετικά. Θα δούμε αν θα τα καταφέρει….
3. Το ΠΑΣΟΚ φούλαρε αυτή την περίοδο και τα έδωσε όλα. Με την Κρήτη, την παρέμβαση σε νομούς της Μακεδονίας και την προσπάθεια του Ν. Ανδρουλάκη έδωσε τον νυν υπέρ πάντων αγώνα. Έδωσε τα πάντα ώστε να φανεί ότι μειώνεται η διαφορά της τάξης του 6% που φαινόταν ότι το χωρίζει διακριτά από την ΕΛΑΣ τον Ιούλιο. Ίσως μια οριακή μείωση να υπάρχει. Θα δούμε. Σε 2 μετρήσεις που έχουν δημοσιευτεί η διαφορά στη μία μειωνόταν περίπου στο 3%, στην άλλη δεν φαινόταν να έχει υπάρξει και κάποια συγκλονιστική διαφοροποίηση.
Πάντως, στην καλύτερη μέτρηση μέχρι στιγμής βρίσκεται στο 12.8% στην εκτίμηση ψήφου. Δεν δείχνει και κάποια δυναμική, αφού επί δύο χρόνια πριν εμφανιστούν τα δύο νέα κόμματα κινούταν στο 13%-13.5%. Έχει και αυτό δεν κρύβεται κάποια προβλήματα. Ένα χαμηλό μονοψήφιο πιστεύει ότι μπορεί να βγει πρώτο κόμμα και πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά όταν απέχει από την πρώτη ΝΔ 18%. Ο Πρόεδρός του υστερεί ως προς την Πρωθυπουργισμότητα. Αυτό συμπληρώνεται από την ανυπαρξία κάποιας πρότασης διακυβέρνησης. Την ΝΔ δεν θέλει να την βλέπει και τον Α. Τσίπρα τον καταχεριάζει. Το αποτέλεσμα είναι ότι μοιάζει με δύναμη που θέλει να είναι κυβερνητική, αλλά αποκλείει κάθε τρόπο που θα μπορούσε να το οδηγήσει στην εξουσία. Αυτό αποτελεί μείζον θέμα και οι κίνδυνοι θα φανούν έντονα, αν το επόμενο δίμηνο-τρίμηνο φανεί ότι δεν τα καταφέρνει να ανεβάσει ποσοστά που θα του επιτρέψουν να πλασαριστεί δεύτερο κόμμα.
Αυτά συμπληρώνονται από παράγοντες που θα θέσουν σε δοκιμασία και τους τρεις πρωταγωνιστές. Για παράδειγμα, μια οικονομική κρίση, μια μεγάλη αύξηση των τιμών θα είναι πρόκληση και δοκιμασία και για τους τρεις. Πριν απ' όλα την Κυβέρνηση, η οποία όμως ανάλογα με τα αντανακλαστικά της μπορεί και να ενισχυθεί, αφού σε δύσκολες συνθήκες δυναμώνουν οι τάσεις για σταθερότητα και πρόσδεσης με την εξουσία. Ας μη ξεχνάμε, ότι το Καλοκαίρι του 2020 μετά την πρώτη φάση του covid, η ΝΔ εμφάνιζε δημοσκοπικά ποσοστά που έδειχναν ότι σε εκλογές θα μπορούσε να κάνει αυτοδύναμη Κυβέρνηση ίσως και με απλή αναλογική. Θα κριθούν όμως και από τα αντανακλαστικά των άλλων δύο. Αν προχωρήσουν με εύκολη κριτική σε συνθήκες παγκόσμιας κρίσης, θα την πατήσουν. Μαζί μ' αυτό, περιμένουμε και ένα ή δύο ακόμα κόμματα. Ας μην νομίζουν ότι αυτά αφορούν στην ΝΔ. Και τα δύο μάλλον έχουν ευρύτερο φάσμα δυνάμεων που μπορούν να απευθυνθούν.
Ένα είναι σίγουρο. Θα έχουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα περίοδο μέχρι τις εκλογές και πολλοί θα μείνουν έξω από τη Βουλή, ενώ θα έχουμε αναδιατάξεις με μόνη σταθερά την πρωτιά της ΝΔ.
