Η δίκη των Τεμπών πρέπει να γίνει χωρίς αμφισβήτηση της Δικαιοσύνης και των λειτουργών της.
Αν κάτι αποτελεί κεντρικό αίτημα της πλειονότητας των συγγενών των θυμάτων, των τραυματιών και της κοινωνίας είναι να πραγματοποιηθεί η δίκη για τα Τέμπη, που ξεκίνησε χθες και διεκόπη προκειμένου να επαναληφθεί την 1η Απριλίου.
Και λέμε της πλειονότητας των συγγενών και των τραυματιών, μιλώντας για όλους όσοι δεν έχουν τύχει της δημοσιότητας που είχαν κάποιοι άλλοι από αυτούς. Για όλους όσοι εμφανίζονται να επιθυμούν την απόδοση ευθυνών μέσα από την ολοκλήρωση μίας δίκης όπως αυτή που αναμένεται να διεξαχθεί και όχι να επιδιώκουν να παραμείνει η δίκη στον αέρα για άλλους λόγους.
Δικαιοσύνη αποδίδει η Δικαιοσύνη. Όσο και αν κάποιοι, κινούμενοι από μικροκομματικές σκοπιμότητες, επιδιώκουν να πληγεί ο θεσμός που αποτελεί βασικό πυλώνα της Δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, οι δικαστικοί λειτουργοί είναι αυτοί που οφείλουν να λάβουν υπ’ όψιν τα στοιχεία και τις μαρτυρίες και να κρίνουν μακριά από πιέσεις, όποια μορφή και αν έχουν αυτές.
Δεν υπάρχουν λαϊκά δικαστήρια και δεν μπορεί να κυριαρχήσει το σκεπτικό της λαϊκής οργής, δηλαδή του συναισθήματος που εργαλειοποιείται από εν ενεργεία κόμματα αλλά και εκκολαπτόμενα. Τα λαϊκά δικαστήρια δεν αποδίδουν δικαιοσύνη. Δεν αναζητούν ευθύνες και υπεύθυνους. Έχουν προαποφασίσει και για τις ευθύνες και για τους υπεύθυνους με βάση το θυμικό, την οργή και το κλίμα που έχει καλλιεργηθεί.
Αυτό που είδαμε χθες, πρώτη ημέρα της δίκης που τελικά αναβλήθηκε για την 1 Απριλίου, είναι βέβαιο ότι δεν αποτελεί και την καλύτερη εικόνα. Δεν μιλάμε για τις αίθουσες σε χώρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που διαμορφώθηκαν για τη δίκη, δεδομένου ότι στα δικαστήρια δεν υπάρχει ανάλογος χώρος ούτε και αλλού στην ευρύτερη περιοχή.
Είναι ευθύνη της πολιτείας και των αρμόδιων αρχών να συνδράμουν για την καλύτερη δυνατή –για να μην πούμε άριστη– διεξαγωγή μιας μεγάλης δίκης με 36 κατηγορούμενους, πάνω από 250 δικηγόρους και δεκάδες συγγενείς θυμάτων και τραυματιών που πολλοί εκ των οποίων είναι και μάρτυρες.
Μιλάμε για το κλίμα που επιχειρήθηκε να διαμορφωθεί και εντός και εκτός της αίθουσας. Υπήρχαν συγκεντρώσεις με πανό και συνθήματα, καθώς και εκπρόσωποι κομμάτων που βρέθηκαν εκεί προκαλώντας ερωτήματα αφού στο τέλος της ημέρας η παρουσία τους δικαιώνει αυτούς που από την αρχή μιλούσαν για εργαλειοποίηση.
Δεν γνωρίζουμε αν ο χώρος είναι μικρός ούτε αν εξυπηρετεί τις ανάγκες όπως αυτές θα διαμορφωθούν στην πορεία τη δίκης. Ακούσαμε όμως να τονίζεται ότι ελήφθησαν υπ’ όψιν στοιχεία που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της ανακριτικής διαδικασίας. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η δίκη πρέπει να γίνει και οι δικαστικοί να εκπληρώσουν το καθήκον τους απερίσπαστοι από πιέσεις και περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Κυρίως όμως να σταματήσει η αμφισβήτηση, που ήδη έχει εκδηλωθεί με πολλές μορφές και που συνδέεται με τη λογική μιας αόρατης συγκάλυψης από δήθεν σκοτεινούς μηχανισμούς που εμφανίζονται κάθε φορά στο λεξιλόγιο προσώπων που μετέχουν στη διαδικασία της δίκης έχοντας όμως παράλληλα πολιτική δραστηριότητα.
Καλώς ή κακώς, άλλη διαδικασία για απόδοση δικαιοσύνης δεν υπάρχει. Η εκ προοιμίου αμφισβήτηση των δικαστικών λειτουργών –κάτι που έχει μετατραπεί σε… μόδα από κόμματα της αντιπολίτευσης τα τελευταία χρόνια– οδηγεί σε επικίνδυνες ατραπούς. Ναι, και οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης κρίνονται. Όχι όμως πριν καν φτάσουμε στο σημείο αυτό.
