Από πολιτικής απόψεως, τρία θέματα απασχολούν την επικαιρότητα.
Πρώτον, η κυριαρχία της κυβέρνησης, η οποία -με τα σωστά και τα λάθη της- διάγει τον έκτο χρόνο στην εξουσία χωρίς αξιοσημείωτα σημάδια φθοράς. Δεύτερον, η πολυθρύλητη «επιστροφή» του Αλέξη Τσίπρα που κατάντησε να θυμίζει το ανέκδοτο «κάτσε μέχρι και να φύγεις». Και τρίτον, το εάν θα κάνει κόμμα η Μαρία Καρυστιανού.
Για το τρίτο, το προοδευτικό τσούρμο περιμένει με κομμένη την ανάσα. Διότι αν και ήθελαν να φτιάξει κόμμα η Καρυστιανού, ώστε να την εκμεταλλευτούν για να καταλάβουν την εξουσία, η ίδια πρόσφατα ξεκαθάρισε ότι αν και το κίνημα οργανώνεται, δεν πρόκειται να συνεργαστεί «με κανέναν από το υπάρχον σύστημα».
Αυτή η αντίδραση ήταν κάτι που δεν υπολόγιζαν, μιας και οι ίδιοι θεωρούσαν ότι της είχαν δώσει απλόχερα τη στήριξή τους. Και κάπως έτσι έπρεπε να την κοντύνουν και να δείξουν τα δόντια τους:
Η πρώτη «προειδοποιητική βολή», ήρθε από άρθρο με τίτλο «Μαρία Καρυστιανού: Πήραν τα μυαλά της αέρα;», σε διαδικτυακό μέσο (News247), που στηρίζει τον Αλέξη Τσίπρα.
Η δεύτερη, από τη Διαμαντοπούλου (ΠΑΣΟΚ): «Έχουμε, λοιπόν, τώρα την ευθύνη, όχι να γίνουμε η Καρυστιανού, ούτε να γίνουμε Κωνσταντοπούλου».
Η τρίτη, ήρθε με καθ’ υπαγόρευση δήλωση του Π. Ρούτσι: «Δεν θα υποστήριζα ένα κίνημα που θα προέδρευε η Μαρία Καρυστιανού, θα ήταν πολύ καταστροφικό για μας».
Η τέταρτη «βολή» ήρθε τις προάλλες από γνωστό «προοδευτικό» στιχουργό (υποστηρικτή Τσίπρα, Κασσελάκη και ξανά Τσίπρα…), ο οποίος σχολιάζοντας μια είδηση για την Καρυστιανού, έγραψε: «Κανονικά οι συγγενείς θα έπρεπε να την αντικαταστήσουν». Μάλλον, η «βολή» αυτή ήταν βιαστική και αυθόρμητη και ο γράφων σύντομα κατέβασε το σχόλιο, μιλώντας για «μια κακή στιγμή», δείχνει όμως την νευρικότητα που υπάρχει στον χώρο.
Η πέμπτη «προειδοποιητική βολή», ήρθε από τον Κουτσούμπα, που δήλωσε: «Την κ. Καρυστιανού εγώ θέλω να τη βλέπω σαν μητέρα της Μάρθης. Είναι διαφορετικό να διεκδικείς δικαιοσύνη για θύματα μέσα από συλλόγους, επιτροπές και μαζικούς φορείς του κινήματος και διαφορετικό να ιδρύεται ένα πολιτικό κόμμα, που πρέπει να τοποθετηθεί για την οικονομία, την κοινωνία, την ακρίβεια και την εξωτερική πολιτική».
Το έκτο πλήγμα ήρθε μετά την προχθεσινή της δήλωση ότι το κίνημα οργανώνεται και θα συμμετάσχει στις επόμενες εκλογές «για να υπάρχει εναλλακτική». Ένας ορυμαγδός σχολίων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από υποστηρικτές του Αλέξη Τσίπρα, του ΣΥΡΙΖΑ, του Βελόπουλου, του Κασελάκη και λοιπών …ομοιοπαθών, τα οποία ως κοινή συνισταμένη είχαν το «λάθος που πάει να κάνει η Καρυστιανού με το κόμμα».
Όλος αυτός ο πολύβουος συρφετός έχει σοβαρούς λόγους να φοβάται την Μ. Καρυστιανού. Διότι σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, τους παίρνει μεγάλο μέρος από την «πελατεία», ενώ αφήνει εκλογικά ανεπηρέαστη τη Νέα Δημοκρατία.
Για να κλείσουμε, θεωρώ πως εδώ που έφτασαν τα πράγματα, η Μαρία Καρυστιανού οφείλει να πολιτευθεί. Να τοποθετηθεί ιδεολογικά, να εμφανίσει το πρόγραμμα της, να μετρηθεί η δημοφιλία της σε ψήφους και -γιατί όχι- να εισέλθει στη Βουλή και να υλοποιήσει τις εξαγγελίες της.
