Η στήριξη του Χρήστου Ράμμου στον στενό σύμβουλο του Αλέξη Τσίπρα, Νίκο Μαραντζίδη, προκαλεί ερωτήματα σχετικά με τον σκοπό που αυτή εξυπηρετεί.

Από όλες τις εξελίξεις που ακολούθησαν το πρωτοσέλιδο και το ρεπορτάζ του «Documento» για τον Νίκο Μαραντζίδη, ίσως η πιο ενδιαφέρουσα να μην ήταν ούτε η απάντηση του πανεπιστημιακού ούτε η αντεπίθεση του Κώστα Βαξεβάνη.

Ήταν η ξαφνική δημόσια παρέμβαση του Χρήστου Ράμμου. Ο πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ, ο οποίος πλέον δεν κατέχει κανέναν θεσμικό ρόλο, επέλεξε να μπει στην καρδιά μιας πολιτικής και δημοσιογραφικής αντιπαράθεσης, παίρνοντας ξεκάθαρα θέση υπέρ του Νίκου Μαραντζίδη. Μάλιστα δεν περιορίστηκε σε μια προσωπική δήλωση στήριξης. Μίλησε για «αθλιότητα», για «τοξικότητα», για «συγκεκριμένη μορφή δημοσιογραφίας» και για έναν δημόσιο λόγο που οδηγεί σε «εμφυλιοπολεμικές και μισαλλόδοξες συμπεριφορές».

Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε αμέσως πολιτικά ερωτήματα. Διότι ο Ράμμος δεν παρενέβη για έναν τυχαίο πολίτη. Παρενέβη για έναν από τους βασικούς συμβούλους του Αλέξη Τσίπρα και από τα πρόσωπα που συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση του νέου πολιτικού εγχειρήματος της ΕΛ.Α.Σ.

Αφορμή ήταν το ρεπορτάζ του «Documento», το οποίο παρουσίασε τον Νίκο Μαραντζίδη ως πρόσωπο που συνδέθηκε με την Integrity Initiative, μια οργάνωση η οποία χρηματοδοτούνταν από το βρετανικό Foreign Office και είχε βρεθεί στο επίκεντρο διεθνών αποκαλύψεων τα προηγούμενα χρόνια.

Η εφημερίδα υποστήριξε ότι τα σχετικά στοιχεία δεν είναι νέα, αλλά είχαν δημοσιευθεί ήδη από το 2018 στο πλαίσιο έρευνας που βασίστηκε σε διαρροές των Anonymous. Παράλληλα επέμεινε ότι ο καθηγητής συμμετείχε σε ένα δίκτυο το οποίο λειτουργούσε στο όνομα της αντιμετώπισης της ρωσικής επιρροής.

Ο Μαραντζίδης αντέδρασε έντονα. Χαρακτήρισε το δημοσίευμα «άθλιο και παντελώς ανυπόστατο», μίλησε για συκοφαντία και προανήγγειλε ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Παράλληλα συνέδεσε την υπόθεση με την πολιτική επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, υποστηρίζοντας ότι στόχος είναι να πληγεί η νέα πολιτική προσπάθεια που βρίσκεται υπό διαμόρφωση.

Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον εξαιτίας του ίδιου του πρωταγωνιστή. Ο Νίκος Μαραντζίδης δεν είναι ένας αμέτοχος ακαδημαϊκός που παρακολουθεί τις εξελίξεις από απόσταση. Τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει ενεργό πολιτική παρουσία, ενώ οι δημόσιες παρεμβάσεις του κατά της κυβέρνησης υπήρξαν συχνά ιδιαίτερα επιθετικές.

Το μένος του για τον Κυριάκο Μητσοτάκη ξεπέρασε κάθε όριο όταν έφτασε να τον συγκρίνει με τον Ρουμάνο δικτάτορα Νικολάε Τσαουσέσκου, αφήνοντας μάλιστα υπαινιγμούς ακόμη και για την πολιτική κατάληξή του. Αντίστοιχα, κατά την περίοδο των παρακολουθήσεων, επέλεξε να χρησιμοποιήσει παραλληλισμούς με τη Στάζι και την Ανατολική Γερμανία, προκαλώντας τόσο μεγάλες αντιδράσεις ώστε η ίδια η διεύθυνση της «Καθημερινής» να σπεύσει να διευκρινίσει δημοσίως ότι οι απόψεις του δεν εκφράζουν την εφημερίδα. Με αυτά τα δεδομένα, η επιλογή του Ράμμου να εμφανιστεί ως δημόσιος υπερασπιστής του μόνο απαρατήρητη δεν μπορούσε να περάσει.

Η παρέμβαση του πρώην προέδρου της ΑΔΑΕ προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Κώστα Βαξεβάνη. Ο εκδότης του «Documento» κατηγόρησε τον Ράμμο ότι παίρνει θέση χωρίς να γνωρίζει το περιεχόμενο του δημοσιεύματος και του υπενθύμισε τον ρόλο που διαδραμάτισε η εφημερίδα του στην ανάδειξη της υπόθεσης των παρακολουθήσεων.

Η πιο χαρακτηριστική αποστροφή ήταν εκείνη με την οποία υποστήριξε ότι «αν δεν ήταν το “Documento” θα βγαίνατε στη σύνταξη και δεν θα σας ήξερε κανένας». Παράλληλα, ο Βαξεβάνης επέμεινε ότι η εφημερίδα δεν θα υποχωρήσει από τις αποκαλύψεις της, υποστηρίζοντας πως διαθέτει στοιχεία τα οποία δικαιολογούν πλήρως το ρεπορτάζ και προαναγγέλλοντας συνέχεια στην υπόθεση.

Το αποτέλεσμα είναι ότι μια υπόθεση που ξεκίνησε ως αντιπαράθεση ανάμεσα σε έναν πανεπιστημιακό και μια εφημερίδα εξελίσσεται πλέον σε πολιτικό ζήτημα με ευρύτερες προεκτάσεις για το περιβάλλον Τσίπρα. Και σε αυτό το νέο σκηνικό, το πρόσωπο που προκάλεσε τη μεγαλύτερη αίσθηση δεν ήταν ούτε ο Μαραντζίδης ούτε ο Βαξεβάνης. Ήταν ο Χρήστος Ράμμος, ο οποίος αποφάσισε να βγει από τη θέση του παρατηρητή και να πάρει ανοιχτά θέση.