Ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβάζει τους τόνους για τον πόλεμο, μιλώντας για «εμπλοκή» της Ελλάδας, την ώρα που η πραγματικότητα και οι συμμαχίες λένε άλλα.
Με φόντο τον πόλεμο και τις διεθνείς εξελίξεις, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρόεδρος του Σωκράτης Φάμελλος, επιχειρεί να επαναφέρει στο προσκήνιο το αφήγημα περί «εμπλοκής» της Ελλάδας, στοχεύοντας ευθέως την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και τη στρατηγική της.
Αν κάτι περισσεύει στη συγκεκριμένη συγκυρία, δεν είναι η ψυχραιμία αλλά η πολιτική υπερβολή. Και ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να επενδύει ακριβώς σε αυτό: σε μια σκόπιμη διόγκωση της πραγματικότητας, βαφτίζοντας «εμπλοκή» ό,τι δεν ταιριάζει στη γραμμή του.
Το αφήγημα... του πολέμου
Η ανακοίνωση της Κουμουνδούρου δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Καταγγέλλει «παιχνίδια πολέμου» και επιχειρεί να εμφανίσει την Ελλάδα ως μέρος της σύγκρουσης. Μόνο που εδώ αρχίζει το πρόβλημα: η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε πόλεμο. Συμμετέχει σε διεθνείς αποστολές και συμμαχικές δομές - κάτι που δεν ανακαλύφθηκε τώρα, ούτε προέκυψε αιφνιδιαστικά.
Η επιμονή στο ζήτημα των Patriot στη Σαουδική Αραβία αποκαλύπτει και την ουσία της αντιπολιτευτικής τακτικής. Το αφήγημα δεν αλλάζει, ακόμη κι όταν αλλάζουν οι συνθήκες. Το 2021 ήταν «λάθος επιλογή», το 2026 βαφτίζεται «επικίνδυνη εμπλοκή». Σταθερή γραμμή, μεταβαλλόμενη ένταση – ανάλογα με τις πολιτικές ανάγκες.
Την ίδια ώρα, ο Σωκράτης Φάμελλος ζητά «ρητή δέσμευση μη εμπλοκής», σαν να υπάρχει έστω και μία επίσημη ένδειξη ότι η χώρα συμμετέχει επιχειρησιακά σε πολεμικές ενέργειες. Δεν υπάρχει. Υπάρχει όμως η ανάγκη να καλλιεργηθεί ένα κλίμα φόβου και αβεβαιότητας.
Κατασκευάζει εντυπώσεις
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της κριτικής: όταν η αντιπολίτευση επιλέγει να θολώνει τα όρια μεταξύ διπλωματίας, άμυνας και πολέμου, δεν ασκεί έλεγχο - κατασκευάζει εντυπώσεις. Η δε κατηγορία περί «διακινδύνευσης της ειρήνης» λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικό σύνθημα παρά ως τεκμηριωμένη θέση.
Το πιο ενδεικτικό; Καμία σαφής εναλλακτική. Καμία ολοκληρωμένη πρόταση για το πώς θα κινηθεί η χώρα σε ένα ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον. Μόνο η εύκολη γραμμή: «αποσύρετε τα πάντα» και βλέπουμε.
Σε τελική ανάλυση, η στάση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απλώς αντιπολιτευτική. Είναι μια συνειδητή επιλογή έντασης, που επενδύει στον φόβο για να καλύψει την έλλειψη καθαρής στρατηγικής. Και αυτό, σε μια περίοδο διεθνούς αστάθειας, είναι κάτι περισσότερο από πολιτικό παιχνίδι — είναι επικίνδυνη απλοποίηση.
