Η πολιτική ζωή του σημερινού αριστερού χώρου διαθέτει μια μοναδική ικανότητα να παράγει εικόνες που μοιάζουν βγαλμένες από θεατρική επιθεώρηση.
Οι πρωταγωνιστές αλλάζουν κοστούμια και ρόλους με την ίδια ευκολία που αλλάζουν τις απόψεις τους για διάφορα πολιτικά θέματα. Στο επίκεντρο αυτού του διαρκούς θιάσου βρίσκονται, σταθερά πλέον, οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι καρεκλοκένταυροι της πολιτικής σκηνής, εκείνοι οι ακούραστοι υπερασπιστές της πολυθρόνας τους που θεωρούν ότι η λαϊκή εντολή είναι ένα προσωπικό λάφυρο το οποίο κουβαλούν μαζί τους όπου κι αν φυσήξει ούριος άνεμος, αρνούμενοι να παραδώσουν την έδρα τους ακόμη κι όταν αποχωρούν από τα κόμματα με τα οποία εξελέγησαν.
Η πρόσφατη εμφάνιση της Ρένας Δούρου στα γραφεία των κοινοβουλευτικών συντακτών λειτούργησε ως η τέλεια αφορμή για να θυμηθούν πολλοί πόσο γλυκιά είναι η εξουσία και πόσο πικρή η πραγματικότητα για τους ψηφοφόρους που παρακολουθούν αποτροπιασμένοι το αλισβερίσι των εδρών των διαφόρων βουλευτών που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η ίδια η κ. Δούρου, επιχειρώντας να δώσει το στίγμα της νέας μέρας για το κόμμα, δήλωσε ότι στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή τελείωσε το παιχνίδι με τους ρόλους και τα πρόσωπα, που οδήγησε σε οργανωτική καθίζηση και που διέλυσε κάθε έννοια σοβαρότητας. Μέσα σε αυτό το κλίμα αποσύνθεσης, το μείζον ζήτημα που απασχολεί την αριστερή πολιτική σκηνή δεν είναι άλλο από τη στάση των βουλευτών που διατηρούν τις έδρες τους σαν να τους ανήκουν κληρονομικά, ανεξάρτητα από τα κόμματα με τα οποία εξελέγησαν και τις κωλοτούμπες που εκτελούν καθημερινά στον δημόσιο βίο.
Το κύμα αποχωρήσεων και η στάση Φάμελλου
Οταν ρωτήθηκε για το τι μέλλει γενέσθαι με τη Νίνα Κασιμάτη, η οποία, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, βρίσκεται μια ανάσα από τη μετακίνησή της στο ΠΑΣΟΚ, η κ. Δούρου περιορίστηκε να πει ότι υπήρξε επικοινωνία, πως η βουλευτής βρίσκεται στην Κύπρο και ότι το θέμα θα συζητηθεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Το κύμα των αποχωρήσεων που έχει σαρώσει την Κουμουνδούρου στην τελευταία φάση της κρίσης αποκαλύπτει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την απαξίωση των θεσμών, καθώς μια σειρά από στελέχη έχουν ήδη γυρίσει την πλάτη τους στο κόμμα παραμένοντας ανεξάρτητα στη Βουλή ή αναζητώντας νέα πολιτική στέγη.
Τον χορό σ’ αυτό το παιχνίδι έσυρε πρώτος ο Σωκράτης Φάμελλος, ο οποίος πριν από λίγες ημέρες, όταν προέδρευε στο κόμμα, ζητούσε να παραδοθούν οι έδρες των βουλευτών που αποχωρούσαν και μόλις αυτός έγινε ανεξάρτητος και έφυγε από το κόμμα… κράτησε και την έδρα του!
Η λίστα των εδρών και οι παραιτήσεις
Στη μακρά λίστα των προσώπων που έφυγαν από την Κοινοβουλευτική Ομάδα τις τελευταίες ημέρες, περιλαμβάνονται οι Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, Γιώργος Γαβρήλος, Γιώργος Ψυχογιός, Πόπη Τσαπανίδου, Κώστας Μπάρκας, Καλλιόπη Βέττα, Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, Χάρης Μαμουλάκης και Μαρίνα Κοντοτόλη, οι οποίοι επέλεξαν να κρατήσουν τις έδρες τους.
Την ίδια στιγμή, άλλοι, όπως η Κατερίνα Νοτοπούλου, ο Γιώργος Καραμέρος, ο Συμεών Κεδίκογλου και ο Βασίλης Κόκκαλης, προχώρησαν σε παραιτήσεις από το βουλευτικό αξίωμα, ενώ το αλισβερίσι συνεχίζεται.
Για τις παραπάνω συμπεριφορές τις τελευταίες ημέρες έχουν ακουστεί πάμπολλα σχόλια από πολίτες που ακολουθούν διαχρονικά την Αριστερά, τα οποία κάνουν λόγο για έδρες που είναι διαπραγματεύσιμα χαρτιά στο «χρηματιστήριο» των κομματικών μηχανισμών.
Πάντως, την ίδια στιγμή που το κόμμα προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, οι κινήσεις δείχνουν ότι έχει απλώσει δίχτυα για να ψαρέψει βουλευτές από τη δεξαμενή των ανεξάρτητων, επιβεβαιώνοντας ότι το πολιτικό παζάρι καλά κρατεί και ότι οι αρχές και οι αξίες είναι απλώς ψιλά γράμματα μπροστά στην αγωνία της πολιτικής επιβίωσης. Οταν η κ. Δούρου ρωτήθηκε αν περιμένει προσθήκες από ανεξάρτητους, απάντησε πως γι’ αυτό δουλεύαμε αλλά συντεταγμένα, αποδεικνύοντας ότι το πολιτικό κυνήγι… κεφαλών αποτελεί μια στρατηγική επιλογή στην παρούσα φάση για το πολύπαθο κόμμα.
Εσωκομματικές αιχμές και η επόμενη μέρα
Το σκηνικό αυτό συμπληρώνεται από τις αιχμές που άφησε η κ. Δούρου για τον Σωκράτη Φάμελλο, χωρίς πάντως να τον κατονομάσει, με αφορμή την επικοινωνία που είχε με τον Νίκο Κοτζιά. Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά, δεν θα μπορούσε η ίδια να μη μιλήσει με τον κ. Κοτζιά δεδομένου του πολιτικού του μεγέθους, προσθέτοντας με νόημα ότι ταλαιπωρήθηκε, επειδή στον ΣΥΡΙΖΑ είχαν πάρει μια συνεδριακή απόφαση η οποία δεν υλοποιήθηκε ποτέ.
Πολιτικοί παρατηρητές σχολίαζαν ότι –μέχρι και πριν από λίγες ώρες– εσωκομματικές ίντριγκες, παλαιού τύπου πισώπλατα μαχαιρώματα και ξεκαθάρισμα λογαριασμών συνθέτουν το μωσαϊκό μιας παράταξης που αδυνατεί να κοιτάξει στα μάτια την κοινωνία, και η οποία προτιμούσε να αναλώνεται σε μικροπολιτικά παιχνίδια εξουσίας και σε εσωτερικές έριδες που αφήνουν αδιάφορους τους πολίτες. Ακόμη και όταν η κουβέντα πήγε σε πρόσωπα όπως ο Παύλος Πολάκης και το αν θα διατηρήσει τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, η απάντηση ήταν μια πολιτική υπεκφυγή που στόχο έχει να αποφύγει τις νέες ενδοοικογενειακές συγκρούσεις.
Με αφορμή, πάντως, την όλη στάση του Σωκράτη Φάμελλου, πολλοί αριστεροί πολίτες μιλούν ξεκάθαρα για καρεκλοκένταυρους που μοιάζουν όλοι ίδιοι όταν έρχεται η ώρα να υπερασπιστούν τα προνόμιά τους, αποδεικνύοντας ότι για κάποιους η πολιτική είναι ένα βολικό επάγγελμα.
