Πρωτοφανές σκηνικό έντασης στον ΣΥΡΙΖΑ, με την πρώην και τη νυν ηγεσία να αλληλοκατηγορούνται μέσω ανακοινώσεων και «κύκλων», έπειτα από την ανεξαρτητοποίηση του Σωκράτη Φάμελλου έπειτα από την διαδοχή της Ρένας Δούρου.
Ο Σωκράτης Φάμελλος βρέθηκε στο επίκεντρο νέας πολιτικής αντιπαράθεσης με τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς μετά την ανεξαρτητοποίησή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα δέχθηκε σφοδρή επίθεση από κύκλους της Κουμουνδούρου, οι οποίοι τον κάλεσαν να παραδώσει τη βουλευτική έδρα του.
Σύμφωνα με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Φάμελλος κάνει σήμερα λόγο για «αδιέξοδο», ενώ, όπως υποστηρίζουν, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του ήταν εκείνος που οδήγησε το κόμμα σε αυτή την κατάσταση. «Ο ίδιος ήταν το αδιέξοδο», αναφέρουν χαρακτηριστικά, αποδίδοντάς του την κύρια ευθύνη για την πορεία της παράταξης.
Οι αιχμές για τη βουλευτική έδρα
Παράλληλα, η Κουμουνδούρου υποστηρίζει ότι ο πρώην πρόεδρος επικαλείται τις αξίες της Αριστεράς, της συλλογικότητας, της συντροφικότητας και της ενότητας, επιλέγοντας, όπως τονίζει, να αποχωρήσει από το κόμμα χωρίς να παραδώσει τη βουλευτική έδρα του.
Κατά την ίδια επιχειρηματολογία, η Αριστερή ηθική επιβάλλει η έδρα να ανήκει στο πολιτικό σχέδιο, στο πρόγραμμα και στους πολίτες που στήριξαν το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ, ενώ υπενθυμίζεται ότι άλλοι βουλευτές που αποχώρησαν στο παρελθόν παρέδωσαν την έδρα τους. Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ακόμη ότι δεν θυμούνται άλλη περίπτωση προέδρου κόμματος που να εγκατέλειψε το κόμμα διατηρώντας παράλληλα τη βουλευτική έδρα, ενώ υπενθυμίζουν ότι ο Σωκράτης Φάμελλος είχε στο παρελθόν ζητήσει την εφαρμογή του Κώδικα Δεοντολογίας σε αντίστοιχες περιπτώσεις ανεξαρτητοποίησης βουλευτών.
Η απάντηση του Φάμελλου
Από την πλευρά του, το περιβάλλον του Σωκράτη Φάμελλου απαντά ότι οι βουλευτικές έδρες ανήκουν στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και στο πολιτικό και προγραμματικό σχέδιο του κόμματος, το οποίο, όπως υποστηρίζει, δεν εκφράζεται πλέον από τη σημερινή ηγεσία της Κουμουνδούρου.
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι ο Σωκράτης Φάμελλος εκπροσωπεί σταθερά τόσο τους ψηφοφόρους όσο και την κοινωνική απαίτηση για την ενότητα της Αριστεράς, απορρίπτοντας τις αιτιάσεις περί πολιτικής αντίφασης και διασπαστικής στάσης μετά την αποχώρησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ.
