Η πολιτική αντιπαράθεση έχει κανόνες, όρια και, πάνω απ' όλα, απαιτεί στοιχειώδη σεβασμό στην προσωπικότητα και την επαγγελματική διαδρομή του αντιπάλου. Όσα παρακολουθήσαμε σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση με πρωταγωνιστή τον ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Νικόλα Φαραντούρη, και θύμα την εκπρόσωπο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Αλεξάνδρα Σδούκου, ξεπέρασαν κάθε όριο πολιτικής ευπρέπειας.
Δυστυχώς, επιβεβαίωσαν τον πλήρη εκτροχιασμό ενός πολιτικού λόγου που, αντί για επιχειρήματα, επιστρατεύει προσωπικές επιθέσεις και αναπαράγει τις πιο αναχρονιστικές, σεξιστικές νοοτροπίες.
Η χυδαία αναφορά του κ. Φαραντούρη ότι η κ. Σδούκου «χαριεντιζόταν με υπουργούς» δεν αποτελεί απλώς μια ατυχή στιγμή. Είναι μια συνειδητή προσπάθεια υποτίμησης μιας γυναίκας με μακρά, αυτόνομη και αποδεδειγμένη πορεία στον δημόσιο τομέα επί δύο δεκαετίες. Όταν
η πολιτική επιχειρηματολογία στερεύει, η καταφυγή σε υπονοούμενα που θίγουν την αξιοπρέπεια μιας γυναίκας επαγγελματία είναι η πιο ξεκάθαρη ομολογία αδυναμίας. Είναι ο κατήφορος της
«ανθρωποφαγίας» που η ελληνική κοινωνία έχει καταδικάσει προ πολλού.
Το ζήτημα, ωστόσο, δεν εξαντλείται στον κ. Φαραντούρη. Η συμπεριφορά αυτή εκθέτει ανεπανόρθωτα το κόμμα που εκπροσωπεί και, προσωπικά, τον αρχηγό του. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος με περισσή ευκολία και για «ψύλλου πήδημα» εμφανίζεται στα τηλεοπτικά παράθυρα ζητώντας παραιτήσεις στελεχών της Νέας Δημοκρατίας και της κυβέρνησης, σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπος με τον δικό του καθρέφτη. Είναι ο ίδιος πρόεδρος που επέλεξε να εντάξει στο ΠΑΣΟΚ στελέχη με την πολιτική κουλτούρα του ΣΥΡΙΖΑ, μπολιάζοντας την παράταξή του με την τοξικότητα που κάποτε το ίδιο το ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε.
Η σιωπή και η προσπάθεια να «ξεχαστεί» το θέμα —όπως συνέβη και με άλλες πρόσφατες υποθέσεις που αφορούσαν το στενό περιβάλλον στελεχών του— δεν αποτελούν πλέον επιλογή. Η ανοχή σε τέτοιες συμπεριφορές ισοδυναμεί με πλήρη συνενοχή.
Αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θέλει να πείσει ότι ηγείται ενός σύγχρονου, θεσμικού κόμματος που σέβεται τις γυναίκες και τον πολιτικό πολιτισμό, οφείλει να πράξει το αυτονόητο: να αποπέμψει άμεσα τον κ. Φαραντούρη. Οτιδήποτε λιγότερο θα αποτελεί σφραγίδα της δικής του πολιτικής αδυναμίας και υποκρισίας.
