Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι στριμωγμένος στα σχοινιά και αδυνατεί να ξεφύγει.
Η εσωκομματική αντιπολίτευση κάνει πάρτι εν όψει συνεδρίου και κουνάει το δάχτυλο στον ανήμπορο ν’ αντιδράσει πρόεδρο, που φοβάται ότι μια διαγραφή κάποιου εκ των επικριτών του θα τινάξει στον αέρα και το συνέδριο και το κόμμα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι χθες, μια ημέρα από την επίθεση που εξαπέλυσε ο Χάρης Δούκας, εμφανίστηκε να μιλά περί ανέμων και υδάτων και να υποστηρίζει πως θα είναι ο νικητής των επόμενων εκλογών, αμφισβητώντας επί της ουσίας και τις δημοσκοπήσεις. Μάλιστα υποστήριξε ότι και στο παρελθόν υπήρχαν κόμματα που εμφάνιζαν χαμηλά ποσοστά, αλλά… εκτινάχθηκαν αφού οι πολίτες στράφηκαν σε αυτά για να υπάρξει πολιτική αλλαγή.
Χωρίς να γνωρίζουμε τι ακριβώς εννοεί και σε τι αναφέρεται, το ότι επιμένει πως θα είναι το ΠΑΣΟΚ νικητής των εκλογών εγείρει ερωτήματα. Γιατί; Διότι αν κινείται κάποιος με αυτήν τη λογική τότε χαράσσει και ανάλογη στρατηγική που βασίζεται όμως σε λάθος δεδομένα. Το ωραίο είναι πως τα λέει αυτά ο Νίκος Ανδρουλάκης την ώρα που οι σύντροφοί του μιλούν για λάθος στρατηγική και του τραβούν κυρίως το αριστερό μανίκι, ζητώντας συμπόρευση με τα κόμματα της Αριστεράς – όποια και αν είναι αυτά.
Εντύπωση προκάλεσε πάντως και η προσπάθειά του να πείσει πως θα καταθέσει προτάσεις για την αναθεώρηση του συντάγματος, την ώρα που δεν μπορεί εκκινήσει τη διαδικασία αναθεώρησης κανενός άρθρου. Απαιτούνται 50 υπογραφές για να γίνει αυτό, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μια… φιλοσοφική συζήτηση γύρω από το σύνταγμα.
Για να κινηθεί διαδικασία αναθεώρησης άρθρου από το ΠΑΣΟΚ ή θα πρέπει να συνυπογράψει με τον ΣΥΡΙΖΑ του Σωκράτη Φάμελλου είτε να το δεχθεί η ΝΔ, στην οποία επιτίθεται δηλώνοντας μάλιστα πως το ΠΑΣΟΚ δεν θα ψηφίσει άρθρα σε αυτήν τη Βουλή, αλλά στη δεύτερη αναθεωρητική.
Αυτό που πάντως προκάλεσε μια ακόμη φορά εντύπωση είναι η εμμονή του Νίκου Ανδρουλάκη με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οι προσωπικές επιθέσεις κυριάρχησαν και πάλι δείχνοντας πως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα φτάσει στις εθνικές εκλογές με όπλα την τοξικότητα και τον διχαστικό λόγο.
