Η χθεσινή έρευνα της Opinion Poll στο Liberal για τις διεθνείς εξελίξεις και τον αντίκτυπό τους στη χώρα μας δίνει μια πολύ ενδιαφέρουσα εικόνα της επίδρασης του πολέμου στο Ιράν και των γεωπολιτικών αναταραχών στην Ελλάδα, αλλά και των προτιμήσεων σε χώρες και ηγέτες από μειοψηφικά ακροατήρια.
Οι Έλληνες ανησυχούν πολύ και αρκετά σε ποσοστό 83,4%, ποσοστό καθολικό και μάλιστα το 68,4% θεωρεί ότι όλες αυτές οι εξελίξεις μπορεί να επηρεάσουν τη χώρα. Πού; Κυρίαρχα στην οικονομία, αλλά και στην ενέργεια και τις μεταναστευτικές ροές.
Ωστόσο, ένα μεγάλο ποσοστό της τάξεως του 46,5% αξιολογεί θετικά και πολύ θετικά την εξωτερική και αμυντική πολιτική της χώρας. Πρόκειται για ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από τον δημοσκοπικό μέσο όρο στην εκτίμηση ψήφου της ΝΔ όλων των δημοσκοπήσεων του τελευταίου διαστήματος που βρίσκεται στο 30%-31%, μεγαλύτερο και από την υψηλή εκλογική επίδοση στις βουλευτικές εκλογές του 2023.
Πρόκειται για πολύ σημαντικό ποσοστό αποδοχής σε μια εποχή έντονης πόλωσης και αντιπαράθεσης, τοξικότητας στον δημόσιο διάλογο, που δείχνει ότι με τις πολιτικές πρωτοβουλίες της η κυβέρνηση σ’ αυτούς τους κρίσιμους τομείς δημιουργεί έναν ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό χώρο στον οποίο μπορεί να απευθυνθεί. Δεν θα ήταν υπερβολή να τονιστεί ότι τα εξοπλιστικά προγράμματα, οι στρατηγικές συμμαχίες με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ, αλλά και οι πρόσφατες ενεργειακές συμφωνίες δημιουργούν μια αίσθηση σταθερότητας, ασφάλειας, εθνικής αυτοπεποίθησης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η συμμαχία Ελλάδας-Γαλλίας αντιμετωπίζεται θετικά και θεωρείται ότι έχει θωρακίσει τη χώρα από το 65,5%, ενώ το 56,5% αντιμετωπίζει θετικά τα εξοπλιστικά προγράμματα. Η συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου αντιμετωπίζεται θετικά από το 55,7%, ενώ θετικά αντιμετωπίζεται από το 53,5% η συμμαχία Ελλάδας-ΗΠΑ.
Πρόκειται για ευρήματα που απαντούν σε όσους και από τα αριστερά και από τα πιο δεξιά μιλάνε για ενδοτισμό και για την απουσία δήθεν πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, ενώ δηλώνουν διαρκώς ανήσυχοι. Ασφαλώς δεν είναι ίδια η εικόνα της κυβέρνησης σε άλλους τομείς και βασικά στο πρόβλημα που αποτελεί τη βασική αιτία της δυσαρέσκειας και αμφισβήτησης, αυτόν της ακρίβειας. Σ’ αυτόν η ικανοποίηση από την κυβέρνηση φτάνει στο 34,7% (έρευνα πάλι της Opinion Poll για το Action24, στις 4/5), δηλαδή 12% πιο κάτω από την ικανοποίηση για την εξωτερική και αμυντική πολιτική.
Υπάρχουν όμως και κάποια άλλα ευρήματα που αντικειμενικά δημιουργούν προβληματισμό. Για παράδειγμα, ο διεθνής ρόλος της Ρωσίας αντιμετωπίζεται θετικά από το 33,6%, ενώ ποσοστό παρόμοιο συγκεντρώνει ο Β. Πούτιν που με ποσοστό 34% αναδεικνύεται δεύτερος ξένος ηγέτης ως προς τη δημοφιλία σε απόσταση βέβαια από τον πρώτο Ε. Μακρόν και μάλιστα με διαφορά περίπου 20%.
Γιατί αναφερόμαστε σε ευρήματα που προξενούν εντύπωση και ενδιαφέρον; Γιατί ο Ρώσος πρόεδρος ουσιαστικά είναι λάτρης του ολοκληρωτισμού που πορεύεται εξοντώνοντας ή φυλακίζοντας κάθε πολιτικό αντίπαλο. Δεν είναι δηλαδή και κανένας υπερασπιστής των ατομικών δικαιωμάτων και μίας ολοκληρωμένης δημοκρατίας.
Από την πλευρά της η Ρωσία υπό την προεδρία του Β. Πούτιν αποτελεί κίνδυνο για χώρες της Ευρώπης και έδωσε «μαθήματα» αναθεωρητισμού και επιθετικότητας με τη βάρβαρη εισβολή στην Ουκρανία. Πώς συμβιβάζονται επομένως αυτά τα ευρήματα που προνομιακά στηρίζονται από ακροατήρια που στη χώρα μιλάνε για δημοκρατία, κατάρρευση του κράτους δικαίου, ατομικά δικαιώματα, εκτροπές και άλλα πολλά;
Για να γίνει πιο κατανοητό: για τον διεθνή ρόλο της Ρωσίας βρίσκουμε τα πιο υψηλά ποσοστά στην Ελληνική Λύση με 51%, στον ΣΥΡΙΖΑ με 43%, Πλεύση Ελευθερίας και KΚΕ με 35,2% και 35,1% αντίστοιχα. Για τον Β. Πούτιν οι πιο υψηλές επιδόσεις βρίσκονται στην Ελληνική Λύση με 56,6% και στον ΣΥΡΙΖΑ με 42,1%.
Πώς γίνεται εν ολίγοις πολίτες που στην Ελλάδα τάσσονται εύκολα υπέρ κάθε αρνητικού χαρακτηρισμού για τη λειτουργία της δημοκρατίας μας και των θεσμών στη χώρα μας, την ίδια ώρα να αισθάνονται τόσο θετικά για έναν δικτάτορα και μια αναθεωρητική, επιθετική δύναμη;
Όμως στην Ελλάδα είμαστε. Ευτυχώς η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία είναι στραμμένη αλλού, αλλά και ο ένας στους τρεις Έλληνες να θαυμάζει τον Πούτιν και τον ρόλο της Ρωσίας δεν είναι και λίγοι. Ας το έχουμε υπόψη.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο liberal.gr
