Ο Σωκράτης Φάμελλος υπερασπίζεται τη γραμμή στήριξης προς την ΕΛΑΣ, ενώ ο Παύλος Πολάκης αμφισβητεί ανοιχτά την ηγεσία και τη στρατηγική.
Σε τροχιά βαθιάς εσωκομματικής σύγκρουσης εισέρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς η απόφαση της ηγεσίας να στηρίξει πολιτικά την πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα όχι μόνο δεν έκλεισε τα εσωτερικά μέτωπα, αλλά αντίθετα άνοιξε έναν νέο κύκλο αντιπαραθέσεων με πρωταγωνιστές τον Σωκράτη Φάμελλο και τον Παύλο Πολάκη. Την ώρα που το κόμμα κινείται σε ιστορικά χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις, η συζήτηση στην Κουμουνδούρου περιστρέφεται περισσότερο γύρω από το μέλλον του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ παρά γύρω από την προοπτική μιας αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης.
Η παρέμβαση του Σωκράτη Φάμελλου στη συνεδρίαση του Οργανωτικού Γραφείου και των συντονιστών των Νομαρχιακών Επιτροπών αποτέλεσε ουσιαστικά μια έμμεση αλλά σαφή απάντηση στις δημόσιες αιχμές του Παύλου Πολάκη και των στελεχών που διαφωνούν με τη στρατηγική προσέγγισης προς την ΕΛΑΣ. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να παρουσιάσει τη στήριξη προς την πρωτοβουλία Τσίπρα ως μονόδρομο για την επιβίωση και τη συνέχεια του χώρου, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό σε όσους θεωρούν ότι το κόμμα οδηγείται σταδιακά σε πολιτική αυτοκατάργηση.
Η «γέφυρα» προς τον Τσίπρα και η κρίση ταυτότητας
Η επιμονή του Σωκράτη Φάμελλου να περιγράψει τη συνεργασία με την ΕΛΑΣ ως «γέφυρα στο μέλλον» αποκαλύπτει τη στρατηγική επιλογή της ηγετικής ομάδας να επενδύσει σχεδόν ολοκληρωτικά στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Ωστόσο, για ένα σημαντικό τμήμα στελεχών και μελών, αυτή η επιλογή ισοδυναμεί με έμμεση παραδοχή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί πλέον να λειτουργήσει ως αυτόνομος πολιτικός φορέας.
Η εικόνα ενός κόμματος που δηλώνει ότι στηρίζει ένα άλλο πολιτικό εγχείρημα πριν καν φτάσει η χώρα σε εκλογική περίοδο προκαλεί εύλογα ερωτήματα για τον πραγματικό ρόλο που φιλοδοξεί να διαδραματίσει η Κουμουνδούρου το επόμενο διάστημα.
Ο Πολάκης σηκώνει το γάντι
Στον αντίποδα, ο Παύλος Πολάκης εμφανίζεται αποφασισμένος να δώσει μάχη μέχρι τέλους για τη διατήρηση της πολιτικής και οργανωτικής αυτονομίας του ΣΥΡΙΖΑ. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του τις τελευταίες ημέρες συνιστούν ευθεία αμφισβήτηση της στρατηγικής Φάμελλου και αποτυπώνουν την ύπαρξη ενός ισχυρού εσωκομματικού ρεύματος που αρνείται να αποδεχθεί την προοπτική πολιτικής απορρόφησης από την ΕΛΑΣ.
Η διαφωνία πλέον δεν αφορά απλώς τακτικές επιλογές ή οργανωτικά ζητήματα. Αγγίζει τον πυρήνα της πολιτικής ύπαρξης του κόμματος και το ερώτημα αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να υπάρχει ως αυτόνομη πολιτική οντότητα ή αν θα μετατραπεί σταδιακά σε συμπληρωματικό μηχανισμό του νέου εγχειρήματος Τσίπρα.
Δημοσκοπική κατάρρευση και εσωτερικός διχασμός
Το πρόβλημα για την ηγεσία είναι ότι η εσωτερική αντιπαράθεση εξελίσσεται παράλληλα με τη συνεχιζόμενη δημοσκοπική συρρίκνωση του κόμματος. Αντί να αναζητούνται τρόποι ανάκτησης της πολιτικής επιρροής, η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται σε εσωτερικές ισορροπίες, προσωπικές στρατηγικές και σενάρια μετεξέλιξης.
Αυτή η εικόνα ενισχύει την αίσθηση πολιτικής αβεβαιότητας και δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την προσπάθεια επανασυσπείρωσης ψηφοφόρων που έχουν ήδη απομακρυνθεί από την Κουμουνδούρου.
Η μάχη μόλις ξεκίνησε
Οι τελευταίες παρεμβάσεις του Σωκράτη Φάμελλου επιβεβαιώνουν ότι η ηγεσία έχει επιλέξει να προχωρήσει στη γραμμή της πολιτικής σύγκλισης με την ΕΛΑΣ, παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό. Ωστόσο, όσο ο Παύλος Πολάκης και η πλευρά της μειοψηφίας επιμένουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να μετατραπεί σε πολιτικό παρακολούθημα κανενός, η εσωκομματική σύγκρουση δύσκολα θα εκτονωθεί. Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι η μάχη για την ταυτότητα, την αυτονομία και το μέλλον του κόμματος μόλις ξεκίνησε.
