Η Ισπανία, χώρα-πρότυπο της ελληνικής Αριστεράς, βυθίζεται σε σκάνδαλα και κατάρρευση του συστήματος Υγείας.

Η Ισπανία συγκλονίζεται από τα σκάνδαλα, η ισπανική Δικαιοσύνη δεν προλαβαίνει να ασχολείται με πρώην και νυν υψηλόβαθμα στελέχη του Σοσιαλιστικού Κόμματος, η μία δικογραφία ανοίγει μετά την άλλη, πότε για την πρόεδρο του κόμματος, πότε για τη σύζυγο του γραμματέα του κόμματος και πρωθυπουργού, πότε για πρώην υπουργούς που κάθονται ήδη στο εδώλιο του κατηγορουμένου, πότε για τον σοσιαλιστή πρώην πρωθυπουργό Θαπατέρο και τις σχέσεις του με τη Βενεζουέλα.

Μόλις στις 27 του περασμένου Μαΐου, η ισπανική αστυνομία εισέβαλε και πραγματοποίησε έρευνα στην έδρα του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSOE) στη Μαδρίτη κατόπιν δικαστικής εντολής, για να συλλέξει, σύμφωνα με την⁠ «El Pais» και άλλα ισπανικά μέσα ενημέρωσης, «πληροφορίες σχετικά με παράνομο μηχανισμό χρηματοδότησής του».

Εδώ στην Ελλάδα, πέρασε ανεπιστρεπτί ο καιρός που ο Τσίπρας μάς παρουσίαζε την Ισπανία ως χώρα-πρότυπο, έστελνε αντιπροσωπείες στις εκλογές για συμπαράσταση στους Podemos, πανηγύριζε για τα εκλογικά αποτελέσματα και μας έλεγε πως «η Ιβηρική Χερσόνησος δείχνει τον δρόμο».

Τότε που πανηγύριζε επειδή τελικά ο Ιγκλέσιας συμφώνησε να στηρίξει, μετά τις εκλογές του Απριλίου 2019, μια κυβέρνηση μειοψηφίας υπό τον Σάντσεθ. «Κάλλιο αργά παρά ποτέ», είχε σχολιάσει τότε ο κ. Τσίπρας.

Για δε αυτό καθαυτό το αποτέλεσμα των ισπανικών εκλογών του 2019, ο ΣΥΡΙΖΑ, με αρχηγό τον Τσίπρα –άρα ο Τσίπρας– είχε πει κάτι που σήμερα, με αυτά που λέει ο Τσίπρας της ΕΛΑΣ, αποδεικνύεται προφητικό. Ουσιαστικά, όχι απλώς προφητικό, αλλά μέρος μελλοντικού σχεδίου.

Στην ανακοίνωσή τους (29/4/2019), λοιπόν, μιλούσαν για τη «μεγάλη άνοδο του Σοσιαλιστικού Κόμματος, μετά την αριστερή στροφή του, και την αποκήρυξη του νεοφιλελευθερισμού».

Στο μυαλό των Τσίπρα και Ανδρουλάκη

Κάπως έτσι «καθοδηγήθηκε» και ο κ. Ανδρουλάκης, φθάνοντας στο σημείο να πιστέψει πως κάνοντας στροφή προς τα αριστερά θα ανέβαζε τα ποσοστά του.

Συνέβη το αντίθετο –βλέπετε εδώ δεν έχουμε Βάσκους αυτονομιστές και Καταλανούς αποσχιστές– οπότε ο ίδιος δεν πέτυχε μεν τον σκοπό του, ωστόσο πέτυχε τον δικό του σκοπό ο κ. Τσίπρας. Βρέθηκε (δημοσκοπικά) στη δεύτερη θέση και είναι έτοιμος, μετά τις εκλογές και σε περίπτωση που δεν υπάρξει αυτοδυναμία από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, να τους μαζέψει όλους για μια κυβέρνηση μειοψηφίας με ψήφο ανοχής.
Προς το παρόν, τόσο ο Τσίπρας όσο και ο Ανδρουλάκης αποφεύγουν πλέον συστηματικά κάθε δημόσια δήλωση σχετικά με την κατάσταση στην Ισπανία.

Οχι επειδή ντρέπονται για τις επιλογές τους, αλλά επειδή στο πίσω μέρος του μυαλού τους το «παράδειγμα της Ισπανίας», δηλαδή ο σχηματισμός κυβερνήσεων μειοψηφίας, παραμένει ζωντανό και τους… οδηγεί.

Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που τα απανωτά ισπανικά σκάνδαλα σχεδόν έχουν αποσιωπηθεί στην Ελλάδα. Κατά τα λοιπά, στον δημόσιο διάλογο, η Ισπανία αναφέρεται ξανά και ξανά ως χώρα με… μεγάλα επιτεύγματα. Εδώ να θυμίσω ότι παρά τις (ανίερες) συμμαχίες και τους συνεχείς εκβιασμούς (απελευθέρωση των τρομοκρατών της ΕΤΑ για τους Βάσκους, ειδικό φορολογικό καθεστώς για τους Καταλανούς), η Ισπανία δεν μπορεί να ψηφίσει προϋπολογισμό και λειτουργεί με αυτόν του… 2023.

Αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στην οικονομία της χώρας και στις αξιολογήσεις της από τους διεθνείς οίκους, ενώ η ΕΕ ζητεί επίμονα να δει έναν ψηφισμένο προϋπολογισμό. Με τον Ισπανό πρωθυπουργό να λέει πως θα φέρει τώρα προς ψήφιση τον… προϋπολογισμό του 2026. Επίσης με αμφίβολα αποτελέσματα.

Τότε που μας εκθείαζαν το ισπανικό μοντέλο στην Υγεία

Στο μεταξύ, έχει καταρρεύσει και το αφήγημα Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ για τον τομέα της Υγείας. Στις 9 Ιουνίου 2023, δηλαδή κατά την προεκλογική περίοδο, όταν ο Τσίπρας έπαιζε το τελευταίο του συριζαϊκό χαρτί, έδωσε συνέντευξη Τύπου για την Οικονομία και την Υγεία στο Ζάππειο.

Σ’ εκείνη τη συνέντευξη, πλάι στον Τσίπρα είχαν καθίσει οι Αλέξης Χαρίτσης, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Εφη Αχτσιόγλου, Αθηνά Λινού, Διονύσης Τεμπονέρας. 

Κεντρικό θέμα ήταν, όπως είπαμε, η Υγεία και όλοι μαζί απάντησαν σε ερωτήσεις για το περίφημο «πρόγραμμα επτά σημείων, επτά βημάτων για μια δίκαιη κοινωνία και ευημερία για όλους». Τώρα ο Τσίπρας έχει περιοριστεί στα… πέντε βήματα!

Στη διάρκεια της συνέντευξης, ο κ. Τσίπρας είχε καταγγείλει ότι το πρόγραμμα για την αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης για την Υγεία «προβλέπει ένα απολύτως ελάχιστο ποσοστό των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης να κατευθυνθεί για τη δημόσια Υγεία, μόλις 2%. Κι άλλο ένα 2% σε υποδομές που προφανώς περιλαμβάνονται και υποδομές νοσοκομειακές. Οταν αντίστοιχα μεγέθη άλλων χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, υπερβαίνουν το 8% μόνο για τις δαπάνες για την Υγεία, ξέχωρα για τις υποδομές».

Λίγο μετά, ο κ. Χαρίτσης εξειδίκευσε, καταφεύγοντας στο αγαπημένο «παράδειγμα της Ισπανίας». Οπως είπε, σχετικά με το ποσοστό πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης που θα κατευθυνόταν στην Υγεία, το ποσοστό της Ισπανίας ήταν υπερδιπλάσιο έναντι της Ελλάδας – «σχεδόν 9% για την Υγεία», μας είπε.

Θα φανταζόταν, λοιπόν, κανείς πως η Ισπανία τα θέματα της Υγείας τα έχει λυμένα. Θα μπορούσαν μάλιστα να το ισχυριστούν και σήμερα οι κύριοι Τσίπρας και Χαρίτσης.

Οι απεργίες παρέλυσαν το εθνικό σύστημα υγείας

Δυστυχώς, όμως, η Ισπανία δεν συγκλονίζεται μόνο από τα σκάνδαλα, αλλά έχει παραλύσει και ο τομέας της Υγείας.

Οι απεργίες των γιατρών από τον Δεκέμβριο του 2025 μέχρι σήμερα έχουν οδηγήσει σε ακύρωση περισσότερες από τρία εκατομμύρια ιατρικές πράξεις. Πρόκειται για επίσημα στοιχεία που έδωσαν οι αυτόνομες περιφέρειες, που κατηγορούν την υπουργό Υγείας Μόνικα Γκαρσία για αδιαλλαξία στις συζητήσεις με τους υγειονομικούς.

Η εβδομάδα που πέρασε ήταν η πέμπτη εβδομάδα απεργιών για το 2026, με τις περιφερειακές κυβερνήσεις να βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση με το υπουργείο Υγείας.

Οι Ισπανοί γιατροί απεργούν κατά του νέου νομοθετικού πλαισίου που ρυθμίζει τις συνθήκες εργασίας στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και θεωρείται βέβαιο ότι, μετά την καλοκαιρινή ανάπαυλα, οι απεργίες θα επιστρέψουν δριμύτερες το Φθινόπωρο.
Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά, αλλά δεν είδα να παρουσιαστούν πουθενά στην Ελλάδα, όπου από το πρωί ως το βράδυ ακούμε τα μύρια όσα για τον τομέα της Υγείας.

Οι αριθμοί του τρόμου και ο κίνδυνος χρεοκοπίας

Η υπηρεσία Υγείας της Γαλικίας ανέφερε ότι 270.844 ιατρικές πράξεις έχουν ακυρωθεί από την έναρξη των απεργιών, συμπεριλαμβανομένων 5.758 χειρουργικών επεμβάσεων, 156.168 ραντεβού σε νοσοκομεία, 91.365 ραντεβού στην πρωτοβάθμια περίθαλψη και 17.553 διαγνωστικών εξετάσεων.

Μόνο την περασμένη εβδομάδα ακυρώθηκαν περίπου 150 χειρουργικές επεμβάσεις και περισσότερα από 7.000 ημερήσια ραντεβού. Ο υπουργός Υγείας της Αυτονομίας, Αντόνιο Γκόμεζ Κααμάνιο, προειδοποίησε ότι ο αντίκτυπος στις λίστες αναμονής θα είναι «πολύ σημαντικός» στην περίπτωση που οι απεργίες επανέλθουν μετά το καλοκαίρι.
Στην Κανταβρία, ο υπουργός Υγείας Σεζάρ Πασκουάλ ανέφερε ότι έχουν ακυρωθεί 160.000 ιατρικές πράξεις, προειδοποιώντας και αυτός ότι μια επ’ αόριστον απεργία θα οδηγήσει σε χρεοκοπία το Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Στην Εξτρεμαδούρα έχουν από τον περασμένο Δεκέμβριο ακυρωθεί 300.000 ιατρικές πράξεις, ενώ ιδιαίτερα κρίσιμη είναι η κατάσταση στην Ανδαλουσία, με ακύρωση 1,3 εκατ. ιατρικών πράξεων. Στις Βαλεαρίδες έχουν ακυρωθεί 12.704 ιατρικές πράξεις και συνολικά στο αρχιπέλαγος ο αριθμός έφθασε τις 86.957 ακυρώσεις, ενώ σε Καστίλη και Λεόν οι ακυρώσεις έφτασαν τις 43.181.

Στη Μαδρίτη, οι ακυρώσεις ξεπέρασαν τις 300.000 (εκ των οποίων 11.833 χειρουργικές επεμβάσεις και 27.367 διαγνωστικές εξετάσεις), με την οικονομική ζημιά να ανέρχεται σε πάνω από 18 εκατ. ευρώ μέσα σ’ έναν μήνα και τα εξωτερικά ιατρεία να έχουν παραλύσει.

Ολα αυτά βεβαίως έχουν προκαλέσει και ένα διοικητικό χάος, καθώς οι υπηρεσίες του συστήματος Υγείας πρέπει να επαναπρογραμματίσουν τα ραντεβού, με μεγαλύτερο πρόβλημα τον προγραμματισμό των χειρουργείων. Οι απεργίες έχουν κηρυχθεί από τα μεγαλύτερα ιατρικά συνδικάτα, με τους γιατρούς να καταγγέλλουν την υπουργό πως… άλλα τους έλεγε το 2016, όταν διαδήλωνε μαζί τους!

24ωρες εφημερίες, 90 ώρες εργασίας την εβδομάδα

Ο λόγος για τον οποίο απεργούν εδώ και μήνες οι Ισπανοί γιατροί –πρόκειται για τη μεγαλύτερη απεργία τους εδώ και δεκαετίες– είναι ότι η υπουργός, που προέρχεται από το αριστερό και οικολογικό κόμμα Más Madrid, αρνείται να διαπραγματευτεί ώστε να τερματιστούν οι εφημερίες των 24 ωρών και των 90 ωρών εργασίας την εβδομάδα.
Αυτό που ζητούν οι Ισπανοί γιατροί είναι ένα πρωτόκολλο εργασίας, που, όπως αναφέρουν, υπάρχει εδώ και χρόνια στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

Οι συνδικαλιστές, που σταθερά κηρύσσουν απεργίες και το 2026, από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο, δηλώνοντας πως θα επανέλθουν τον Σεπτέμβριο, υποστηρίζουν ότι πρέπει να βρεθεί μια λύση πριν είναι πολύ αργά για το σύστημα Υγείας.
«Οταν απεργούν οι γιατροί τα νέα δεν είναι καλά», λένε.

Με την απεργιακή επιτροπή να αποφασίζει κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, απαιτώντας, μετά την πρόσκαιρη αναστολή των απεργιών, να υπάρξει πρόοδος κατά τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Μιλάμε για 175.000 γιατρούς, οι οποίοι δηλώνουν ότι βρίσκονται στα όρια της εξάντλησης. 

Αυτά για όσους εδώ στην Ελλάδα επιμένουν να δυσφημούν τη χώρα μας και κλείνουν τα μάτια όταν πρόκειται για τους ομοϊδεάτες τους.
Και γι’ αυτούς που θεωρούν πως μπορεί μια χώρα να κυβερνηθεί χωρίς αυτοδύναμες κυβερνήσεις…