Οι πρόσφατες αποκαλύψεις των εγγράφων του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ φέρνουν στο φως μια σχέση που θα έπρεπε να προκαλεί σεισμό στον κόσμο της Αριστεράς.
Ο Νόαμ Τσόμσκι, η «ηθική πυξίδα» της σύγχρονης Αριστεράς, φέρεται να διατηρούσε στενές προσωπικές και οικονομικές σχέσεις με τον καταδικασμένο σεξουαλικό εγκληματία Τζέφρι Έπσταϊν, ακόμη και μετά την πρώτη του καταδίκη το 2008. Προσωπικά μηνύματα, κοινές διακοπές, προγραμματισμένα δείπνα με διάσημους προσωπικότητες και συμβουλές για να αντιμετωπιστούν οι «άθλιες» αναφορές των ΜΜΕ συνθέτουν ένα σκηνικό ασύμβατο με τις ηθικές και πολιτικές θέσεις που ο Τσόμσκι έχει υποστηρίξει επί δεκαετίες.
Αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση δεν είναι μόνο η ίδια η σχέση, αλλά η αφωνία της Αριστεράς μπροστά σε αυτή την αποκάλυψη. Οι ιδεολογικοί απόγονοι και θαυμαστές του Τσόμσκι, που συνηθίζουν να σηκώνουν τη σημαία της ηθικής και της κοινωνικής δικαιοσύνης, φαίνεται να βρίσκονται σε κατάσταση αμηχανίας ή σιωπής. Ο διάσημος διανοούμενος, που έχει κερδίσει την παγκόσμια αναγνώριση για την κριτική του στην εξουσία, τα ΜΜΕ και τις στρατιωτικές επεμβάσεις, τώρα εμφανίζεται να επικοινωνεί με έναν άνθρωπο που έχει στιγματιστεί για σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων – και η Αριστερά παραμένει απαθής.
Η υποκρισία είναι εμφανής: η ίδια ιδεολογία που καταγγέλλει τη διαφθορά, την εκμετάλλευση και την ανισότητα, μοιάζει να αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα δικά της «είδωλα». Η σιωπή δεν είναι ουδέτερη. Είναι μια έμμεση ανοχή, ένας τρόπος να προστατευτεί η εικόνα ενός αμφιλεγόμενου διανοούμενου αντί να τεθεί στο μικροσκόπιο της ίδιας ηθικής που η Αριστερά επικαλείται.
Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο προσωπικές επιλογές. Αποκαλύπτει μια κρίσιμη αντίφαση: η Αριστερά που καταγγέλλει τις ηθικές εκτροπές των ισχυρών δείχνει ανήμπορη να ελέγξει και να σχολιάσει τον δικό της «ήρωα». Η σιωπή μπροστά σε τέτοια γεγονότα αποκαλύπτει μια υποκρισία που θα έπρεπε να μας ανησυχεί περισσότερο και από την ίδια την αποκάλυψη των γεγονότων.
