Όχι, δεν είναι υποτιμητικό σχόλιο. Είναι η πραγματικότητα. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι αρχηγός κόμματος στη Βουλή, δεν είναι καν βουλευτής.
Οπότε τι εννοεί όταν διαδίδει πως στη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δήλωσε ότι δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση με την κυβέρνηση για τη συνταγματική αναθεώρηση.
Μπορεί ως πρώην πρωθυπουργός να εκφράσει μια θέση, όπως και οι υπόλοιποι πρώην αρχηγοί. Να διαφωνήσει για παράδειγμα με την έναρξη της διαδικασίας να αναφερθεί στα υπό αναθεώρηση άρθρα, να πει κάτι σχετικό τέλος πάντων. Αλλά να λέει ότι δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση μάλλον ξεπερνά και τον όποιο ρόλο να έχει ένας πρώην σε μια τέτοια θεσμική μεταρρύθμιση.
Ας πούμε για παράδειγμα ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος τοποθετείται επί της διαδικασίας ως πρώην αρχηγός αλλά και ως συνταγματολόγος – συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί του. Άλλωστε, οι συνταγματολόγοι υπάρχουν αφού, όπως και στη νομική τέχνη, ο κάθε ένας αποτυπώνει με επιχειρήματα τη δική του άποψη ως προς το νομικό πλαίσιο και τις προβλέψεις των νόμων.
Όταν μιλά όμως για διακυβερνησιμότητα και για το πρόβλημα στη συναίνεση εκφεύγει του ρόλου αυτού, αλλά είναι πάντα προσεκτικός στις διατυπώσεις επ’ αυτών των θεμάτων. Ο Αλέξης Τσίπρας όμως που δεν θα είναι στη Βουλή για να ψηφίσει και εμφανίζεται εκφραστής όσων παίζουν μικροκομματικά παιχνίδια με το σύνταγμα μάλλον δείχνει πως αναζητεί έναν ρόλο και αναμένει να εκφραστεί δημιουργώντας το κόμμα του.
Βέβαια και σε αυτήν την περίπτωση, ακόμη και αν τρέξουν να πιάσουν στασίδι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δίνοντάς του τη δυνατότητα να αποκτήσει κοινοβουλευτική ομάδα θα κριθεί από το πώς θα τους αντιμετωπίσει. Αν δηλαδή θα ισχύσουν παλαιότερες διαρροές πως θα απαιτήσει να παραδώσουν τις έδρες τους.
Σε κάθε περίπτωση, στην παρούσα φάση μπορεί να κρίνει και να επικρίνει. Όμως τα περί συναίνεσης με τον τρόπο που σύμφωνα με τις διαρροές κύκλων του, εμφανίζεται να εκφράζει εκφεύγουν του ρόλου και των… δυνατοτήτων του. Από την άλλη, κάτι έπρεπε να κάνει και, αν μη τι άλλο, έχει δείξει πώς αντιμετωπίζει το πνεύμα του νομοθέτη που έχει πάντα στόχο τη συναίνεση αναφορικά με το σύνταγμα.
Το έδειξε όταν δεν ψήφισε Πρόεδρο της Δημοκρατίας προκειμένου να πέσει η κυβέρνηση τον Δεκέμβριο του 2014 και να ανέβει στην εξουσία εκμεταλλευόμενος το κύμα της αγανάκτησης. Αυτά ως προς τον σεβασμό του συντάγματος και του πνεύματος του νομοθέτη.
Και ένα τελευταίο. Οι διαρροές προέρχονται από την Αμαλίας. Διότι από την Προεδρία της Δημοκρατίας μαθαίνουμε ότι ήταν κάπως διαφορετική η τοποθέτηση του πάλαι ποτέ λαοπρόβλητου και άχαστου ηγέτη της Αριστεράς.
