Η κατάρρευση των ποσοστών του Φρίντριχ Μερτς και η πρωτιά της AfD στις δημοσκοπήσεις φέρνουν σενάρια αντικατάστασης στο εσωτερικό των Χριστιανοδημοκρατών.
Σε αχαρτογράφητα ύδατα εισέρχεται το πολιτικό σκηνικό της Γερμανίας, καθώς η παρατεταμένη πτώση της δημοτικότητας του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς και η εδραίωση της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στην κορυφή των δημοσκοπήσεων προκαλούν ισχυρούς τριγμούς στο εσωτερικό της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU).
Μόλις 14 μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης, στελέχη της συντηρητικής παράταξης συζητούν πλέον ανοιχτά το ενδεχόμενο αντικατάστασης του καγκελάριου (Kanzlertausch), υπό τον φόβο μίας ιστορικής ήττας στις κρίσιμες περιφερειακές κάλπες του Σεπτεμβρίου.
Δημοσκοπικό προβάδισμα της AfD και ιστορικό χαμηλό για τον Μερτς
Η έντονη αμφισβήτηση στο πρόσωπο του Μερτς τροφοδοτείται από τα ευρήματα των τελευταίων ερευνών κοινής γνώμης:
- Σε εθνικό επίπεδο, η AfD καταγράφει ποσοστά-ρεκόρ κοντά στο 28%-29%, αφήνοντας το CDU στη δεύτερη θέση με μόλις 20%-21%. Παράλληλα, το ακροδεξιό κόμμα εμφανίζεται ως η επικρατέστερη δύναμη στα κρατίδια της ανατολικής Γερμανίας.
- Σύμφωνα με την έρευνα ARD-DeutschlandTrend, η δημοτικότητα του Φρίντριχ Μερτς βρίσκεται στο 13%, το χαμηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί για εν ενεργεία καγκελάριο στη μεταπολεμική ιστορία της χώρας.
Η δυσαρέσκεια των πολιτών εστιάζεται στην οικονομική στασιμότητα, αλλά και στις αντιδράσεις που έχουν προκαλέσει οι σχεδιαζόμενες μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό, το σύστημα υγείας και τις κοινωνικές μεταβιβάσεις.
Το σενάριο Βιστ και οι αντιδράσεις στο CDU
Ως επικρατέστερος υποψήφιος για τη διαδοχή του Μερτς προβάλλεται ο πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Χέντρικ Βιστ, ο οποίος θεωρείται ότι μπορεί να συσπειρώσει το μεσαίο χώρο και να ανακόψει τις διαρροές. δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου κάνουν λόγο για παρασκηνιακή «εξέγερση στο παλάτι», επισημαίνοντας ωστόσο ότι η αντικατάσταση καγκελάριου εν μέση θητεία αποτελεί σπάνιο φαινόμενο στη μεταπολεμική Γερμανία (έχει συμβεί μόλις τρεις φορές: το 1963, το 1966 και το 1974).
Από την πλευρά τους, σύμμαχοι του Μερτς, όπως ο ηγέτης του CSU Μάρκους Ζέντερ, απευθύνουν εκκλήσεις για ψυχραιμία, προειδοποιώντας ότι μια εσωκομματική ανατροπή θα βύθιζε την κυβέρνηση στο χάος και θα οδηγούσε σε πρόωρες εκλογές, εξέλιξη που θα ευνοούσε περαιτέρω τα ακραία κόμματα.
