O αγώνας για τη δεύτερη θέση αρχίζει. Το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα στην ΕΦΣΥΝ δείχνει καθαρά ότι επιταχύνει τις κινήσεις του.

Λογικό. Ξεκίνησε από πέρυσι τον Σεπτέμβριο, μιλούσε για Σεπτέμβριο μέχρι πρόσφατα και κατάφερε να φτάσει από 29%-30% στην δυνητική ψήφο (πολύ και αρκετά πιθανό να τον ψηφίσω) στο 15%-16%. Το rebranding δεν του προσέφερε τίποτα, αφού οι κεντρώοι ποτέ δεν συγκινήθηκαν, ο εξώστης δυσαρέστησε πολλούς, το βιβλίο αντί να τον ανεβάσει τον έριξε παρά την επικοινωνιακή καταιγίδα και οι καθυστερήσεις του απορρύθμισαν από τη μία τον ΣΥΡΙΖΑ, ό,τι έχει μείνει από τη Νέα Αριστερά και προκάλεσαν και στον ίδιο φθορές.

Έτσι, προσέφερε χώρο και χρόνο στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο το αξιοποίησε σε έναν βαθμό, ενώ έχει βρεθεί μπροστά και στο νέο κόμμα Καρυστιανού, για το οποίο έχει προαναγγελθεί η γρήγορη επίσημη ανακοίνωσή του, που κακώς κάποιοι σπεύδουν να υποτιμήσουν, αφού ξεκίνησε από 29%-30% στην δυνητική ψήφο, έπεσε γρήγορα στο 19%-20%, το οποίο δεν είναι και μικρή επίδοση, και μένει να δούμε πώς θα πορευτεί κι αυτό.

Το ΠΑΣΟΚ, που έχει πάρει ένα προβάδισμα αυτή τη στιγμή, μάλλον θα πρέπει να δει αν είναι πράγματι αποδοτική η τακτική που ακολουθεί. Ο διαγκωνισμός σε χαρακτηρισμούς για τον Κυριάκο Μητσοτάκη μαζί με όλους τους άλλους και μόνο, προβληματίζει, περισσότερο ως προς το αν θα μπορέσει να ανεβάσει την κυβερνησιμότητά του και πώς θα λύσει τον γρίφο με ποιους θα κυβερνήσει αν βγει πρώτο κόμμα, όπως το ίδιο έχει καθορίσει ως στόχο. Το νέο κόμμα Καρυστιανού έχει αντίπαλο την απειρία και τις αδυναμίες της ίδιας, αλλά ας περιμένουμε και λίγο. Καμία φορά υπάρχουν και εκπλήξεις στην Πολιτική, πολύ περισσότερο όταν εμφανίζονται νέοι, άφθαρτοι παίκτες που καλλιεργούν ένα κλίμα που τους ευνοεί, χωρίς να εκτίθενται με ύβρεις και τοξικότητα.

Είναι φανερό ότι πορευόμαστε προς τη στιγμή μηδέν, όπου στις δημοσκοπήσεις θα μετράμε άλλα δύο νέα κόμματα που μπαίνουν στη μάχη φιλόδοξα και είναι σίγουρο ότι θα βρεθούμε μπροστά σε μια νέα εικόνα. Είναι μια μάχη τριών για τη δεύτερη θέση. Αυτή θα είναι η μητέρα των μαχών, με δεδομένο ότι και τα δύο νέα κόμματα μικρή επίδραση θα έχουν στα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας και κυρίως θα φέρουν σημαντικές αλλαγές στα ποσοστά των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, στέλνοντας κάποια εκτός αγωνιστικού χώρου. Ωστόσο, και τα άλλα κόμματα (Πλεύση Ελευθερίας, Ελληνική Λύση, ΚΚΕ) δεν θα παρακολουθούν ασυγκίνητα την προσπάθεια του διεμβολισμού τους, προσπαθώντας να καλύψουν από αλλού τις φθορές που υφίστανται.

Ο αγώνας αρχίζει και θα είναι σκληρός, ίσως με χτυπήματα κάτω από τη μέση, όπως και αντιπαραθέσεις περισσότερο ή λιγότερο ευγενείς. Δεν είναι άλλωστε τυχαία η σκληρή κριτική του Κυριάκου Βελόπουλου στο ΠΑΣΟΚ στην ομιλία του στη Βουλή, που πέρασε περίεργα απαρατήρητη από τα ρεπορτάζ.

Ταραχή λοιπόν, ωραία κατάσταση που θα έλεγε και ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν θα πλήξουμε.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο liberal.gr