Σε τι αποσκοπούν όλοι αυτοί που περιμένουν να τους μαζέψει στο κόμμα του ο Αλέξης Τσίπρα και ποιος θα τους ξαναψηφίσει;
Είναι απορίας άξιον αυτό που συμβαίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ και συνέβη με τη Νέα Αριστερά, όπου βέβαια και πάλι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην κοινοβουλευτική ομάδα που διαλύθηκε.
Πραγματικά τι πιστεύουν οι βουλευτές που ετοιμάζονται να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια τώρα ή αργότερα; Ότι θα τους ξαναψηφίσουν οι πολίτες, έστω οι σύντροφοι ψηφοφόροι που στήριξαν και τα προηγούμενα χρόνια; Και γιατί να το κάνουν αυτό; Γιατί να ψηφίσουν έναν βουλευτή που εξέλεξαν με το κόμμα που στήριξαν και να τον δουν να κατεβαίνει με ένα άλλο κόμμα.
Και γιατί να μην ψηφίσουν τα πρόσωπα που ο αρχηγός Αλέξης Τσίπρας θα φέρει ως νέα στα ψηφοδέλτιά του πριμοδοτώντας τα κιόλας ως νέα και αμόλυντα; Όταν με μεγάλη ευκολία εγκαταλείπεις το κόμμα που σε ανέδειξε από το πουθενά, πώς γίνεται να δικαιολογήσεις αυτές τις πράξεις που μπορούν να χαρακτηριστούν πρωτοφανείς στην ιστορία, σίγουρα στη μεταπολίτευση.
Πώς γίνεται ένα κόμμα και οι βουλευτές του να καλούν τους πολίτες να ψηφίσουν ένα άλλο κόμμα ευελπιστώντας ότι θα βρεθούν και οι ίδιοι στις λίστες του έστω και λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές.
Ουδείς είχε την απαίτηση να δείξει σοβαρότητα ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό όμως που συμβαίνει σήμερα ξεπερνά κάθε φαντασία. Και το πιο ωραίο είναι πως οι σύντροφοι κατάφεραν να αναδείξουν ως ώριμο και σοβαρό τον αψύ Κρητικό του Αλέξη Τσίπρα, τον Παύλο Πολάκη που, αν μη τι άλλο, μόνο τρελά πράγματα δεν λέει ως προς τα εσωκομματικά.
Και κάτι ακόμη. Αυτά περί συμφερόντων που είπε το Σάββατο για κάποιους συντρόφους θα τα ψάξουν εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ ή θα τα αφήσουν όπως τα περί μαύρων ταμείων που έλεγε μια άλλη ψυχή.