Στην Αριστερά μπορεί να υστερούν στην πολιτική, αλλά αποδεικνύεται εν τοις πράγμασι ότι διαθέτουν «εμπορικά» μυαλά.
Η έγκριση της εισήγησης του Σωκράτη Φάμελλου στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ για εκλογική συμπόρευση και στήριξη του Αλέξη Τσίπρα αποτελεί «μοντέλο επιχειρηματικότητας» που στο προσεχές μέλλον θα διδάσκεται ως μάθημα στις πρακτικές διαχείρισης πολιτικού κεφαλαίου. Πρόκειται για «απορρόφηση» του ΣΥΡΙΖΑ, όπου οι «μέτοχοι» καλούνται να διαχειριστούν την απελπισία τους- και οι «μεγαλομέτοχοι» να ρευστοποιήσουν τον καιροσκοπισμό τους- συμμετέχοντας σ’ ένα νέο brand (ΕΛΑΣ) του οποίου ο «ιδιοκτήτης» εγγυάται την επιβίωσή τους.
Το αφήγημα της «ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου»- η οποία μάλιστα παρουσιάστηκε ως αναγκαία- δεν είναι παρά μια κίνηση εκλογικής επιβίωσης που επιβεβαιώνει ότι στο χώρο της… υπαρκτής Αριστεράς η επιβίωση ενίοτε υπερτερεί των ιδεολογικών σταθερών, μετατρέποντας τα κόμματα σε οργανισμούς που λειτουργούν με καθαρά χρησιμοθηρικούς όρους διαχείρισης. Προφανώς από την εποχή της πρώτης φορά Αριστεράς έχουν συσσωρευθούν μεγάλα αποθέματα «ηθικού πλεονεκτήματος» ώστε να δικαιολογείται η (με πολιτικούς όρους) «εκκαθάριση» της χρεοκοπημένης «επιχείρησης» ΣΥΡΙΖΑ ΑΕ από την… νεοφυή (υποτίθεται) ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.
Σε όλα αυτά τα τραγελαφικά που αποκαλύπτουν το πραγματικό πρόσωπο αυτών που κυβέρνησαν τη χώρα και στο… «Χιλιοστό» αποφεύχθηκε η καταστροφή, είναι να… Γελάς ότι η ΕΛΑΣ έρχεται δεύτερη στις δημοσκοπήσεις! Αλλά γι’ αυτό δεν ευθύνεται ο Σωκράτης «εσύ super star» αλλά ο διάττων αστήρ της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας Νίκος Ανδρουλάκης.
