Η άρνηση του Αλέξη Τσίπρα να απαντήσει για την προέλευση της χρηματοδότηση της ΕΛΑΣ, εγείρει σοβαρά ερωτήματα.
Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στην ενεργό πολιτική δράση με το νέο του κόμμα, την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ), συνοδεύτηκε από την αναμενόμενη επικοινωνιακή καταιγίδα, αλλά και από μια βαριά, πολιτικά ύποπτη σκιά που αρνείται να διαλυθεί.
Ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί ένα ακόμη «rebranding», παρουσιάζοντας εαυτόν ως τον αμόλυντο σωτήρα της αριστερής παράταξης, όμως τα ερωτήματα για τη λειτουργία και κυρίως για το χρήμα που ρέει στο νέο του εγχείρημα δεν αποτελούν απλώς πολιτικό ψίθυρο.
Για πολλούς παρατηρητές τα παραπάνω συνιστούν μια ανοιχτή πρόκληση απέναντι στην ίδια τη δημοκρατική λογοδοσία. Στα πολιτικά παρασκήνια και στη δημόσια σφαίρα το ερώτημα «ποιος χρηματοδοτεί την ΕΛΑΣ;» δεν είναι απλώς επίκαιρο· είναι αμείλικτο.
Οταν βλέπεις ένα κόμμα χωρίς κρατική επιχορήγηση να στήνει πολυδάπανες διασκέψεις, να ενοικιάζει πολυτελή γραφεία, να συντηρεί τη δαπανηρή παραγωγική υποδομή ενός ολόκληρου ινστιτούτου και να διεξάγει ακριβές επικοινωνιακές εκστρατείες σε όλη την επικράτεια, η υπόθεση παύει να είναι ιδεολογική. Γίνεται παράλληλα και οικονομική. Χωρίς πρόσβαση στα ταμεία του κράτους, τα οποία παραδοσιακά αποτελούν τον εγγυητή της λειτουργίας των κομμάτων, η απουσία διαφάνειας βγάζει μάτι.
Τα ερωτήματα του «Μανιφέστο»
Το «Μανιφέστο» έθεσε τον δάκτυλον εις τον τύπον των ήλων, διατυπώνοντας μια σειρά από αμείλικτα και συγκεκριμένα ερωτήματα (Σάββατο 5-9-2026, ώρα 16:05) ζητώντας απάντηση από την ηγεσία της ΕΛΑΣ. Τα ερωτήματα είχαν ως εξής:
- Από ποιες συγκεκριμένες πηγές (ιδιωτικές δωρεές, συνδρομές υποστηρικτών) καλύπτονται τα υπέρογκα λειτουργικά έξοδα του κόμματός σας;
- Εφαρμόζονται μηχανισμοί ελέγχου ώστε να διασφαλιστεί η νομιμότητα και η προέλευση των χρημάτων από ιδιώτες, και τηρείται ανώτατο όριο ανά δωρητή;
- Δέχεστε χρηματοδοτήσεις ή παροχές σε είδος από νομικά πρόσωπα ή εταιρείες, και με ποια κριτήρια επιλέγονται;
- Σκοπεύετε να προχωρήσετε σε δημοσιοποίηση των οικονομικών σας (έσοδα-έξοδα) για λόγους δημόσιας λογοδοσίας;
- Με ποιον τρόπο καλύφθηκε το κόστος των μεγάλων διασκέψεων και εκδηλώσεων που έχετε διοργανώσει πρόσφατα;
- Εχει καταφύγει η ΕΛΑΣ σε τραπεζικό δανεισμό ή ιδιωτικά δάνεια για τη χρηματοδότηση των δράσεών της;
- Ελλείψει κρατικής χρηματοδότησης, τι είδους εξασφαλίσεις ή εγγυήσεις θα δώσετε για τυχόν μελλοντικές πιστώσεις;
- Πώς απαντάτε στην κριτική ότι η αποκλειστική εξάρτηση από ιδιωτικούς πόρους μπορεί να εγείρει ζητήματα επηρεασμού ή δεσμεύσεων απέναντι σε μεγάλους χρηματοδότες;
Απέναντι σε αυτή τη δέσμη ερωτημάτων, ο Αλέξης Τσίπρας και οι συνεργάτες του επιδεικνύουν μια προκλητική πολιτική σιωπή που τροφοδοτεί ακόμη περισσότερο τις υποψίες.
Οι αντιδράσεις
Κατά το πρόσφατο παρελθόν η απουσία καθαρών απαντήσεων έχει προκαλέσει τη σφοδρή αντίδραση μεγάλης μερίδας του πολιτικού φάσματος. Από την πλευρά της κυβέρνησης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, μαζί με κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας όπως ο Αδωνις Γεωργιάδης και ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης, έχουν στηλιτεύσει ανοιχτά την υποκρισία του εγχειρήματος.
Κατηγόρησαν τον κ. Τσίπρα ότι ενώ εμφανίζεται ως κήρυκας της κάθαρσης, αρνείται να αποκαλύψει τους αόρατους «χορηγούς» του. Στο ίδιο μήκος κύματος, το ΠΑΣΟΚ είχε εξαπολύσει μύδρους, μιλώντας ευθέως για μια «πανάκριβη καμπάνια εκατομμυρίων» που δεν δικαιολογείται από κανένα φανερό έσοδο, αφήνοντας αιχμές για σκιώδεις συμφωνίες και «μπροστινούς» ισχυρών οικονομικών συμφερόντων.
Το πλέον αποκαλυπτικό, όμως, είναι ότι τα πυρά δεν έρχονται μόνο από τους ορκισμένους πολιτικούς του αντιπάλους, αλλά και από τον ίδιο τον χώρο της Αριστεράς. Πρώην στενοί συνεργάτες του, όπως ο Νίκος Καρανίκας, αλλά και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπουν το νέο κόμμα ως μια ιδιοτελή απόπειρα λεηλασίας του ευρύτερου αριστερού χώρου, τον κατηγορούν ανοιχτά για πολιτικό αριβισμό και αδιαφάνεια. Επισημαίνουν με νόημα ότι η μεταμόρφωσή του σε «ηγεμόνα» απαιτεί μεγάλα κεφάλαια, θέτοντας ευθέως το ερώτημα αν πίσω από την ΕΛΑΣ κρύβονται επιχειρηματικά κέντρα που επιζητούν πολιτική κηδεμονία.
Ο πολιτικός συμψηφισμός
Αντί να απαντήσει επί της ουσίας και να δώσει στη δημοσιότητα τα παραστατικά του κόμματός του, ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει για άλλη μια φορά την προσφιλή του τακτική, δηλαδή τον λαϊκίστικο συμψηφισμό.
Πετώντας την μπάλα στην εξέδρα, πρότεινε το 80% της κρατικής χρηματοδότησης των υπερχρεωμένων κομμάτων να πηγαίνει υποχρεωτικά στην αποπληρωμή των δανείων τους, ενώ ζήτησε να παρακρατείται και το μισό της βουλευτικής αποζημίωσης των βουλευτών τους. Πρόκειται για έναν φθηνό εντυπωσιασμό. Οσο μεγάλα κι αν είναι τα κομματικά χρέη του παρελθόντος, δεν αποτελούν συγχωροχάρτι για το παρόν της ΕΛΑΣ. Το «δείτε τι κάνουν οι άλλοι» δεν απαντά στο θεμελιώδες ερώτημα: «Ποιος βάζει το χρήμα για να κινείται ο κομματικός μηχανισμός του κ. Τσίπρα;»
Η ανάγκη για διαφάνεια
Οταν ένας πολιτικός αρχηγός αρνείται να αποκαλύψει τις πηγές του πλούτου που χρηματοδοτεί την πολιτική του επιβίωση, ο απλός πολίτης και ιδιαίτερα ο ψηφοφόρος της Αριστεράς δικαιούνται να υποψιάζονται τα χειρότερα. Η σιωπή του Αλέξη Τσίπρα δεν είναι απλώς μια τακτική επιλογή, αλλά μια επικίνδυνη περιφρόνηση της διαφάνειας. Στην πολιτική όποιος πληρώνει τον… βαρκάρη, στο τέλος παραγγέλνει και το ταξίδι.
Και όσο τα βιβλία της ΕΛΑΣ παραμένουν ερμητικά κλειστά, τόσο θα επιβεβαιώνεται η υποψία ότι ο κ. Τσίπρας δεν είναι τίποτα περισσότερο από τον πολιτικό εκτελεστή ενός δαπανηρού συμβολαίου ολιγαρχικών και άλλων συμφερόντων.
