Άραγε πώς θα ένιωθε σήμερα η Κυρά της Ρω, αν έβλεπε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να στηρίζει ηθικά και υλικά τους κατοίκους των ακριτικών νησιών;
Είναι τελικά ύψιστη πράξη πατριωτικής ευθύνης η στήριξη των ανθρώπων που κυριολεκτικά κρατούν Θερμοπύλες;
Μα ναι, φυσικά και είναι μια από τις πιο γνήσιες μορφές πατριωτισμού η έμπρακτη φροντίδα των ακριτών μας, και είναι η πρώτη φορά στα χρονικά, που η Πολιτεία κάνει από που οφείλει να κάνει, και αυτό οφείλω να της αναγνωρίσω και να το γράψω.
Το πλέγμα των μέτρων που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός από το Καστελλόριζο, όπου παρέστη στην 83η επέτειο της απελευθέρωσής του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, προβλέπουν μόνιμο ετήσιο μισθολογικό κίνητρο 5.000 ευρώ για δημόσιους λειτουργούς και ένστολους, καθώς και αφορολόγητο, ετήσιο ακατάσχετο επίδομα εγκατάστασης και παραμονής 5.000 ευρώ ανά νοικοκυριό, προσαυξημένο κατά 1.000 ευρώ για κάθε ανήλικο παιδί. Για τους μόνιμους εκεί κατοίκους, το ποσό αυτό θα καταβληθεί από τις αρχές του 2027. Επιπλέον προστίθεται επιδοτούμενο δρομολόγιο Πειραιάς–Ρόδος–Καστελλόριζο, ανακατασκευάζονται παλιές κατοικίες από τη HELLENiQ ENERGY για τη δωρεάν στέγαση γιατρών, εκπαιδευτικών και λιμενικών - ώστε να δοθεί ένα επιπλέον κίνητρο να πάνε οι άνθρωποι να υπηρετήσουν εκεί -, ενώ προχωρούν δεκάδες έργα υποδομών σε λιμάνι, αεροδρόμιο, ύδρευση και αφαλάτωση.
Υψηλού συμβολισμού ήταν και η επίσκεψη του Μητσοτάκη στη Ρω, όπου ξεναγήθηκε στους νεόδμητους ξενώνες, στο νέο εστιατόριο και στα καινούργια μαγειρεία, ενώ φυσικά κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο της Δέσποινας Αχλαδιώτη, της γυναίκας που ύψωνε καθημερινά επί δεκαετίες κάθε πρωί την ελληνική σημαία, μένοντας στη μνήμη μας ως ένα τεράστιο σύμβολο αγάπης για την πατρίδα.
Το 2010, ο Γιώργος Παπανδρέου επέλεξε το Καστελλόριζο για να ανακοινώσει την είσοδο της χώρας στα μαύρα χρόνια των μνημονίων. Σήμερα, ένας πρωθυπουργός στον όδγοο χρόνο της διακυβέρνησης του, επιστρέφει με την οικονομία όρθια και με δυνατότητα να δίνει, να χτίζει, να συνδέει, να στηρίζει.
Γιατί τα ακριτικά νησιά δεν ζητούν οίκτο. Ζητούν δικαιοσύνη, ασφάλεια και λόγους να μείνουν ζωντανά. Ζητούν από την Πολιτεία αυτό που τους αρμόζει. Και η Πολιτεία οφείλει να βρίσκεται εκεί: δίπλα σε κάθε οικογένεια, δίπλα σε κάθε παιδί, δίπλα σε κάθε άνθρωπο που επιμένει να κρατά άσβεστο το ελληνικό το φως στις εσχατιές του Αιγαίου και της Ευρώπης.
