Το 2025 ήταν μια χρονιά με έντονη πολιτική κινητικότητα, συγκεκριμένους πρωταγωνιστές και πρόσωπα που βρέθηκαν στο επίκεντρο των εξελίξεων.
Στην κυβέρνηση, ορισμένα στελέχη ξεχώρισαν είτε λόγω ρόλου είτε λόγω αποτελεσματικότητας, ενώ στην αντιπολίτευση καταγράφηκαν αδυναμίες, στασιμότητα και εσωτερικές αντιφάσεις, οι οποίες προμηνύουν ένα μάλλον δύσκολο 2026.
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρέμεινε ο βασικός πόλος του πολιτικού συστήματος. Ως πρωθυπουργός δεύτερης θητείας, συνέχισε τις μεταρρυθμίσεις, έλαβε δύσκολες αποφάσεις (όπως η μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ), ενώ κατάφερε να κρατήσει σταθερό τον κορμό της κυβέρνησης, με όποιες δυσκολίες κι αν εμφανίστηκαν. Στον πρωθυπουργό, δε, πιστώνονται η συνεχής άνοδος της οικονομίας, η μείωση της ανεργίας, οι συνεχιζόμενες επενδύσεις, αλλά και η γενικότερη αλλαγή του κλίματος, σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Από μια χώρα-παρίας, η Ελλάδα θεωρείται πλέον παράδειγμα προς μίμηση σε όλα τα επίπεδα.
Αποτελεσματικότητα
Την ίδια στιγμή, ο Κυριάκος Πιερρακάκης επιβεβαίωσε τη θέση του ως ένα από τα πιο αποτελεσματικά κυβερνητικά στελέχη. Μετά την επιτυχημένη θητεία του στο υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και μετέπειτα στο υπουργείο Παιδείας, ανέλαβε τη δύσκολη καρέκλα του υπουργείου Οικονομικών και εν τέλει κατάφερε να εκλεγεί πρόεδρος του Eurogroup, μια τεράστια επιτυχία για την Ελλάδα γενικότερα.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης συνέχισε να λειτουργεί ως πολιτικός επιταχυντής: συγκρουσιακός, παρών σε όλα τα μέτωπα, με έντονο αποτύπωμα στον δημόσιο διάλογο. Η «επανασύσταση» του ΕΣΥ θεωρείται το μεγάλο του επίτευγμα, παρά την κριτική που δέχεται από τη γνωστή «συμμορία της μιζέριας».
Η Νίκη Κεραμέως κράτησε σταθερή γραμμή σε δύσκολα χαρτοφυλάκια, καθώς ιδιαίτερα επιτυχημένη θεωρείται η θητεία της τόσο στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης όσο στο Παιδείας και στο Εσωτερικών.
Ο Νίκος Δένδιας εξακολουθεί να εκπέμπει θεσμική σοβαρότητα και σταθερότητα σε μια περίοδο που οι γεωπολιτικές ισορροπίες δοκιμάζονται, ενώ με τις αγορές των νέων φρεγατών επί θητείας του άλλαξε ο συσχετισμός δυνάμεων στο Αιγαίο.
Στην εξωτερική πολιτική, ο Γιώργος Γεραπετρίτης κέρδισε το στοίχημα, καθώς η Ελλάδα πλέον έχει λόγο στα διεθνή fora.
O υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, συνέχισε το έργο των προκατόχων του, φέροντας επενδύσεις στη χώρα και αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα.
Πρωταγωνιστής για την τιτάνια προσπάθεια να λύσει τον γόρδιο δεσμό του αγροτικού ζητήματος, αλλά και του μείζονος προβλήματος των ζωονόσων που έπληξαν το 2025 την κτηνοτροφία, είναι ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κώστας Τσιάρας, ο οποίος με νηφαλιότητα, επιχειρήματα και απεριόριστη κατανόηση εργάζεται για την επίλυση χρονίων παθήσεων του πρωτογενούς τομέα, σηκώνοντας βάρη και αμαρτήματα δεκαετιών…
Στα θετικά ήταν και η παρουσία του Γιάννη Κεφαλογιάννη στο υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, μολονότι το 2025 είχαμε περισσότερες μεγάλες πυρκαγιές, περίπου 50%, σε σχέση με τον μέσο όρο της περιόδου 2005-2024. Ταυτόχρονα, πετυχημένη θεωρείται και η θητεία του Σταύρου Παπασταύρου στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Ο Γιώργος Φλωρίδης και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης στα υπουργεία Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη, αντίστοιχα, άφησαν το δικό τους αποτύπωμα, καθώς στον τομέα της Δικαιοσύνης επιταχύνθηκε η έκδοση των δικαστικών αποφάσεων, ενώ ταυτόχρονα μειώθηκε και η εγκληματικότητα.
Η Σοφία Ζαχαράκη, μετά τη θητεία της στο υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, συνέχισε να παράγει σημαντικό έργο και ως υπουργός Παιδείας, με χιλιάδες προσλήψεις εκπαιδευτικών.
Παράλληλα, ιδιαίτερα πετυχημένη θεωρείται η θητεία του Παύλου Μαρινάκη ως κυβερνητικού εκπροσώπου.
Ιδιαίτερη αναφορά, τέλος, πρέπει να γίνει και στον Γρηγόρη Δημητριάδη, τον άνθρωπο της κομματικής βάσης, που κινείται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά παραμένει κρίσιμος για τη συνοχή και τη λειτουργία του κομματικού μηχανισμού.
Σκούρα τα πράγματα
Στην αντίπερα όχθη, το 2025 αποδείχθηκε πιο δύσκολο. Ο Αλέξης Τσίπρας συνέχισε να βρίσκεται στο πολιτικό κάδρο περισσότερο ως σημείο αναφοράς του παρελθόντος παρά ως ενεργός παίκτης. To rebranding αποδεικνύεται μάλλον όνειρο θερινής νυκτός και οι προσπάθειές του για να επιστρέψει αναβαπτισμένος προσκρούουν στην οδυνηρή για εκείνον πραγματικότητα.
Ταυτόχρονα, ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν κατάφερε να ξεφύγει από τη λογική της εσωτερικής διαχείρισης, με το ΠΑΣΟΚ να παραμένει χωρίς καθαρό στίγμα εξουσίας και τις δημοσκοπήσεις να είναι καθηλωμένες σε χαμηλά διψήφια ποσοστά.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου συνέχισε να επενδύει στη σύγκρουση και τη ρητορική έντασης (ανάλογα με τα δημοσκοπικά ευρήματα κάνει περισσότερη ή λιγότερη φασαρία), ενώ ο Κυριάκος Βελόπουλος επέμεινε στον γνωστό του λαϊκισμό. Ο Παύλος Πολάκης παρέμεινε συνεπής στο προσωπικό του δήθεν αψύ ύφος, αλλά το επόμενο έτος μάλλον θα τον βρει σε δυσχερή πολιτική θέση.
Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, βρέθηκε και πιθανότητα θα συνεχίσει να βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, περιμένοντας τις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα, μήπως καταφέρει να επιβιώσει πολιτικά.
Αρνητική εικόνα είχαν τόσο ο ευρωβουλεευτής Νίκος Παππάς όσο και η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη, ειδικά στην Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΠΕΚΕ, μοιάζοντας με… παρακολούθημα της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Ο Χάρης Δούκας περισσότερο λειτουργούσε ως αποτυχημένος δελφίνος της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ, παρά ως δήμαρχος Αθηναίων, ενώ ο Δημήτρης Νατσιός βλέπει ότι δύσκολα θα βρεθεί στη Βουλή μετά τις επόμενες εκλογές.
Ό,τι θυμούνται...
Τέλος, ονόματα όπως αυτά του Προκόπη Παυλόπουλου και του Ευάγγελου Βενιζέλου επανεμφανίστηκαν στον δημόσιο λόγο κυρίως ως σχολιαστές μιας άλλης εποχής. Και οι δύο, μάλιστα, για διαφορετικούς λόγους, «ξέχασαν» το παρελθόν τους (π.χ. αφωνία στην υπόθεση Novartis), με τον κ. Βενιζέλο, δε, να προετοιμάζει το έδαφος για δήθεν κυβερνήσεις συνεργασίας.
Σε κάθε περίπτωση, το 2025 λειτούργησε ως έτος καταγραφής συσχετισμών και αντοχών. Για την κυβέρνηση, ήταν μια χρονιά διατήρησης της πολιτικής πρωτοβουλίας και εδραίωσης προσώπων που έχουν ρόλο και βάρος. Για την αντιπολίτευση, αντίθετα, ανέδειξε τα όρια, τις αντιφάσεις και τη δυσκολία διατύπωσης μιας πειστικής εναλλακτικής πρότασης εξουσίας.
Το αποτύπωμα της χρονιάς είναι σαφές και, όπως όλα δείχνουν, θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές εξελίξεις και τις ισορροπίες του 2026.
