Κάθε άλλο παρά αθώα είναι η φόρα παρτίδα εμφάνιση προσώπων που ζουν, εργάζονται, δραστηριοποιούνται στη Ρωσία, υποστηρίζουν το καθεστώς Πούτιν και βρέθηκαν στο κόμμα Καρυστιανού.
Μετά τις ισχνές επιδόσεις κομμάτων που υπογείως υποστηρίζουν το «ξανθό γένος», όλα δείχνουν ότι αποφασίστηκε μια προπαγανδιστική στροφή, βασισμένη στο γεγονός ότι στην Ελλάδα υπάρχει σε σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος μια αταβιστική αφοσίωση στον «Μόσκοβο».
Οι αφοσιωμένοι στη Ρωσία (υπό οποιοδήποτε καθεστώς) Έλληνες έχουν στην πράξη αποδείξει πως διαβάζουν επιλεκτικά την Ιστορία, γράφοντας συγχρόνως λευκές ιστορικές σελίδες, αγνοώντας (μέρες που είναι, μέρες μνήμης της Γενοκτονίας του Πόντου) ότι όχι μόνο η Ρωσία δεν έχει επίσημα αναγνωρίσει την Ποντιακή Γενοκτονία, αλλά το 1918, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, οι μπολσεβίκοι απέσυραν τα ρωσικά στρατεύματα από τον Ανατολικό Πόντο και τον Καύκασο, αφήνοντας τους χριστιανικούς πληθυσμούς απροστάτευτους απέναντι στις αγριότητες του Κεμάλ Ατατούρκ. Και αργότερα, όταν οι Πόντιοι κατέφυγαν σε ρωσικά εδάφη, υπέστησαν μια «δεύτερη γενοκτονία», με διώξεις, εξορίες, εκτελέσεις από το σταλινικό καθεστώς.
Φαίνεται πως αυτό το ελληνικό παράδοξο θέλει να εκμεταλλευτεί τώρα η ρωσική προπαγάνδα, αποφασίζοντας μεγαλύτερη «ορατότητα» και συνειρμούς, επιλέγοντας παράλληλα ένα πρόσωπο που έχει συναισθηματικά επηρεάσει την ελληνική κοινή γνώμη μετά την τραγωδία των Τεμπών. Με αντικειμενικό σκοπό τη δημιουργία στην Ελλάδα ενός φιλορωσικού κόμματος με μεγαλύτερη επιρροή.
Προφανώς πιστεύουν πως μετά τη συγγραφή τόσο πολλών λευκών σελίδων για το απώτερο παρελθόν, μπορεί να συμβεί το ίδιο και με το πιο πρόσφατο, που αφορά τις σημερινές σχέσεις της Ρωσίας με την Τουρκία. Γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αποδεδειγμένα συσφίξει τις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας. Και το ερώτημα έρχεται αβίαστα: Τι θα έκανε ένα φιλορωσικό «ελληνικό» κόμμα σε περίπτωση που η Τουρκία πραγματοποιούσε τις απειλές της;
Οι αποδείξεις είναι εδώ
Στις 22 Φεβρουαρίου του 2022, ο Τούρκος πρόεδρος, Ερντογάν, είχε χαρακτηρίσει «απαράδεκτη» την αναγνώριση από τη Ρωσία των δύο αποσχισθεισών περιοχών στην Ανατολική Ουκρανία.
Πολύ σύντομα η Μόσχα, που στο μεταξύ εισέβαλε στην Ουκρανία, τον επανέφερε στην τάξη. Οπότε ο κ. Ερντογάν αποφάσισε να υιοθετήσει τη γνωστή τουρκική τακτική του «επιτήδειου ουδέτερου» και του «ειρηνοποιού». Στάση που κρατά μέχρι σήμερα, προς μεγάλη ικανοποίηση της Ρωσίας, με συνεχείς επικοινωνίες με τον Πούτιν, φιλοξενώντας συνομιλίες που δεν καταλήγουν πουθενά και αναλαμβάνοντας διάφορες ειρηνευτικές πρωτοβουλίες.
Την ίδια ώρα, η Άγκυρα ανακοινώνει νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» που θα νομιμοποιεί τις παράνομες αξιώσεις της για θαλάσσια δικαιοδοσία στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, δημιουργώντας τετελεσμένα και αγνοώντας τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.
Ποια στάση θα κρατούσε ένα φιλορωσικό κόμμα στην περίπτωση που θα χτυπούσε το τηλέφωνο στις τρεις τα ξημερώματα, αν η Ρωσία στεκόταν στο πλευρό της Τουρκίας;
Το ερώτημα είναι απλό και προκύπτει από τα ίδια τα γεγονότα των τελευταίων τεσσάρων χρόνων: Μια μέρα μετά την πρώτη αντίδραση για το θέμα του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, στις 23 Φεβρουαρίου 2022, ο Τούρκος πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να έρθει σε ρήξη με κανέναν από τους δύο πρωταγωνιστές. «Δεν είναι δυνατόν. Έχουμε πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις με τη Ρωσία. Έχουμε επίσης πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές σχέσεις με την Ουκρανία», είπε στους δημοσιογράφους.
Περί Συνθήκης του Μοντρέ
Στις 25 Φεβρουαρίου 2022, ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών, Τσαβούσογλου, δήλωσε πως η Τουρκία δεν μπορεί να σταματήσει την πρόσβαση ρωσικών πολεμικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα μέσω των Στενών, όπως έχει ζητήσει η Ουκρανία, λόγω μιας ρήτρας της Συνθήκης του Μοντρέ – η οποία γίνεται λάστιχο ανάλογα με τις ανάγκες της στιγμής.
Την επομένη, άρχισαν τα τηλεφωνήματα μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών, Τσαβούσογλου και Λαβρόφ, προκειμένου να ξεκινήσουν «εποικοδομητικές συνομιλίες» – οι οποίες αποβαίνουν άκαρπες ύστερα από τέσσερα χρόνια πολέμου, διότι η Ρωσία κάνει ό,τι θέλει.
Στις 3 Μαρτίου 2022, σε μια προσπάθεια εξευμενισμού της Ρωσίας, η Άγκυρα ανακοινώνει πως οι αποστολές μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) στην Ουκρανία δεν αποτελούν στρατιωτική βοήθεια, αλλά… ιδιωτικές πωλήσεις!
Πολυσχιδής συνεργασία
Την ίδια ώρα, αν και μέλος του ΝΑΤΟ, η Τουρκία αντιτίθεται στην επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία, με την οποία συνεργάζεται στενά στην ενέργεια, στο εμπόριο και στην άμυνα.
Στις 6 Μαρτίου 2022, Πούτιν και Ερντογάν έχουν τηλεφωνική συνομιλία, με τον πρώτο να ξεκαθαρίζει στον δεύτερο ότι «η στρατιωτική επιχείρηση» στην Ουκρανία θα σταματήσει μόνο αν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της Μόσχας.
Τέσσερις ημέρες αργότερα ναυαγούν (φυσικά) οι συνομιλίες που φιλοξενεί η Τουρκία στην Αττάλεια, ενώ στις 11 Μαρτίου 2022 ο Αμερικανός πρόεδρος, Τζο Μπάιντεν, σε τηλεφωνική συνομιλία του με τον Τούρκο πρόεδρο, υπενθυμίζει την ανάγκη να εγκαταλείψει η Τουρκία το ρωσικό σύστημα S-400. Κάτι που η Τουρκία αποφεύγει συστηματικά, επιμένοντας να πατά σε δύο βάρκες.
Στις 20 Μαρτίου, η αμερικανική κυβέρνηση πρότεινε (ανεπισήμως) να στείλει η Τουρκία τα ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικά συστήματα S-400 στην Ουκρανία, για να τη βοηθήσει να αντιμετωπίσει την εισβολή της Ρωσίας. Πάλι σιγή ασυρμάτου… Αντίθετα, την 1η Απριλίου 2022 Ερντογάν και Πούτιν είχαν νέα τηλεφωνική συνομιλία. Και όταν στις 20 Απριλίου 2022 οι ρωσοουκρανικές διαπραγματεύσεις, που φιλοξενήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη Μαρτίου, έφθασαν σε νεκρό σημείο, ο κ. Τσαβούσογλου κατηγόρησε χώρες του ΝΑΤΟ ότι επιθυμούν έναν πόλεμο διαρκείας στην Ουκρανία, ώστε «να αποδυναμωθεί» η Μόσχα!
Σε συνεχή επικοινωνία
Στο μεταξύ, στις 26 Απριλίου 2022 Πούτιν και Ερντογάν είχαν νέα τηλεφωνική επικοινωνία, χωρίς να ανακοινωθεί το περιεχόμενό της. Δύο ημέρες αργότερα τα ξαναείπαν – σε πιο θερμό κλίμα και με τον Πούτιν να εκφράζει την ευγνωμοσύνη του στον Ερντογάν για την ανταλλαγή των κρατουμένων μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Μόσχας.
Στις 30 Μαΐου 2022, σε νέα τηλεφωνική τους συνομιλία, ο Ερντογάν ανακοινώνει στον Πούτιν ότι η Άγκυρα είναι έτοιμη να αναλάβει ρόλο σε έναν «μηχανισμό παρατηρητή» μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας.
Στις 7 Ιουνίου 2022, ο Ρώσος ΥΠΕΞ, Λαβρόφ, επισκέπτεται την Τουρκία, συνοδευόμενος από στρατιωτική αντιπροσωπεία, για να συζητήσει τη δημιουργία «ασφαλών θαλάσσιων διαδρόμων» για τη μεταφορά των ουκρανικών σιτηρών.
Στις 11 Ιουλίου 2022, νέα τηλεφωνική συνομιλία Πούτιν-Ερντογάν. Οι δυο τους θα συναντηθούν στις 19 του μήνα στην Τεχεράνη με τον Πούτιν να ευχαριστεί τον Ερντογάν για τη «μεσολάβησή» του στο θέμα της εξαγωγής ουκρανικών δημητριακών μέσω της Μαύρης Θάλασσας.
Στις 5 Αυγούστου, νέα συνάντηση των δύο ανδρών στο Σότσι της Ρωσίας. Ανακοινώνεται πως αποφάσισαν να ενισχύσουν την ενεργειακή και την οικονομική συνεργασία των χωρών τους.
Πληρωμές σε ρούβλια!
Την επομένη, ο Ερντογάν επιβεβαιώνει ότι οι παραδόσεις ρωσικού φυσικού αερίου στην Τουρκία θα πληρωθούν σε ρούβλια! «Οι συναλλαγές μας σε ρούβλια θα εξασφαλίσουν οφέλη για την Τουρκία και τη Ρωσία», δηλώνει στους δημοσιογράφους κατά την πτήση επιστροφής του από το Σότσι.
Λόγω των οικονομικών κυρώσεων, η Ρωσία προσπαθούσε επί μήνες να επιβάλει το νόμισμά της σε διεθνείς διακανονισμούς έναντι του ευρώ και του δολαρίου, ενώ οι πληρωμές του ρωσικού φυσικού αερίου, έστω και εν μέρει, επέτρεψαν στην Τουρκία να μη μειώσει περαιτέρω τα συναλλαγματικά της αποθέματα σε δολάρια.
Στις 24 Αυγούστου, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών προειδοποίησε τις επιχειρήσεις και τους θεσμούς της Τουρκίας, που κάνουν εμπόριο με τη Ρωσία, για τον κίνδυνο να τους επιβληθούν αμερικανικές κυρώσεις. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι τουρκικές εξαγωγές προς τη Ρωσία από τον Μάιο ως τον Ιούλιο είχαν σημειώσει αύξηση κατά σχεδόν 50% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Και πάλι σιγή ασυρμάτου…
Το αμοιβαίο συμφέρον…
Η απάντηση ήλθε μέσω του εκπροσώπου του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ: «Η άποψη της Τουρκίας και του προέδρου της, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για το καθεστώς της Κριμαίας δεν εμποδίζει τη συνεργασία με τη Ρωσία όταν υπάρχει αμοιβαίο συμφέρον»…
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2022, ο κ. Ερντογάν προβαίνει στην περίφημη δήλωση «Έλληνες, μην ξεχνάτε τι έγινε στη Σμύρνη! Όταν έρθει η ώρα, θα κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο».
Τέσσερις ημέρες αργότερα, από τη Σερβία, εμφανίζεται υπέρμαχος της Ρωσίας, προσφέροντάς της πλήρη υποστήριξη και δηλώνοντας: «Δεν χρειάζεται να αναφέρω ονόματα αυτή τη στιγμή, αλλά μπορώ ξεκάθαρα να πω ότι δεν βρίσκω σωστή τη στάση της Δύσης. Λέω επίσης σε όσους υποτιμούν τη Ρωσία, κάνουν λάθος»!
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2022, από τη Σανγκάη, ο Πούτιν επαινεί τις προσπάθειες του Ερντογάν, ανακοινώνοντας παράλληλα ότι το 25% των προμηθειών ρωσικού φυσικού αερίου στην Τουρκία θα πληρώνεται σε ρούβλια!
Στις 13 Οκτωβρίου 2022, Πούτιν και Ερντογάν συναντώνται και συμφωνούν στη δημιουργία ενός «κόμβου φυσικού αερίου» στην Τουρκία, για τη μεταφορά ρωσικού αερίου στην Ευρώπη.
Στις 10 Νοεμβρίου 2022, ο Ερντογάν μιλά για εμπιστοσύνη και σεβασμό στη σχέση του με τον Πούτιν.
Στις 11 Δεκεμβρίου 2022, Πούτιν και Ερντογάν συζητούν «κοινά ενεργειακά προγράμματα των χωρών τους».
Στις 6 Απριλίου 2023, ο Σεργκέι Λαβρόφ μεταβαίνει στην Άγκυρα για διήμερη επίσκεψη και συνομιλίες.
Στις 2 Ιανουαρίου 2024, όλες αυτές οι επαφές έχουν πρακτικό αποτέλεσμα: Η Άγκυρα δεν επιτρέπει τη διέλευση από τα Στενά βρετανικών ναρκαλιευτικών με προορισμό την Ουκρανία.
Οπότε, στις 6 Ιουνίου 2024, ο Πούτιν επικροτεί δημόσια τη στάση του Ερντογάν στο θέμα της Γάζας.
Η «έξυπνη» βοήθεια
Τον Αύγουστο, ο καθηγητής Οικονομίας Γκάμπριελ Φελμπερμάιερ, επικεφαλής του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (IWF) της Βιέννης, δηλώνει πως η Ρωσία αντιμετωπίζει «έξυπνα» τις κυρώσεις της Δύσης, με τη βοήθεια και της Τουρκίας.
Στις 24 Νοεμβρίου 2024, Πούτιν και Ερντογάν συζητούν τηλεφωνικά για την ενίσχυση της εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας τους.
Στις 17 Μαΐου 2025, ουκρανική πηγή αναφέρει ότι η Ρωσία, στις συνομιλίες στην Τουρκία, ζήτησε η Ουκρανία να εκχωρήσει περισσότερα εδάφη.
Στις 27 του ίδιου μήνα, ο Τούρκος ΥΠΕΞ, Χακάν Φιντάν, συναντάται με τον Πούτιν στη Μόσχα και την επομένη μεταβαίνει στο Κίεβο.
Στις 20 Αυγούστου, νέα συνομιλία Ερντογάν-Πούτιν.
Την 1η Σεπτεμβρίου 2025, Πούτιν και Ερντογάν συναντώνται στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σανγκάης, με τον Ρώσο πρόεδρο να χαιρετίζει τις ενεργειακές σχέσεις των δύο χωρών και να ευχαριστεί τον Ερντογάν για τις διπλωματικές προσπάθειές του.
Στις 7 Οκτωβρίου 2025, οι δυο τους έχουν νέα τηλεφωνική επικοινωνία, συζητώντας και πάλι τις διμερείς σχέσεις των χωρών τους.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2025, Ερντογάν και Πούτιν συναντώνται και πάλι, αυτή τη φορά στο Ασκαμπάτ του Τουρκμενιστάν.
Συμπέρασμα: Ο πόλεμος στην Ουκρανία έφερε πιο κοντά Τουρκία και Ρωσία. Και κάποιοι εδώ στην Ελλάδα θα πρέπει να μας πουν απ’ την Κική και την Κοκό ποια θα διαλέξουν στις 3 τα ξημερώματα…
